வாய்மொழி வரலாறு

English

கீழடி அகழ்வாராய்ச்சியின் தொல்பொருட்கள் கி.மு. 6 ஆம் நூற்றாண்டிலேயே நன்கு வணர்ச்சி அடைந்த தமிழ் வரிவடிவம் மற்றும் நாகரிகத்தின் சான்றுகளை பறைசாற்றுகின்றது. தற்போதைய காலத்தில் எமக்குக் கிடைக்கும் அச்சிலுள்ள தமிழ் இலக்கியங்கள் கி.மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இருந்த மூன்று சங்க காலப் பகுதிகளைச் சேர்ந்தவை என்று கணக்கிடப்படுகிறது.

ஒரு மொழியின் வரிவடிவம் மற்றும் எழுதப்படும் நடைமுறைகளின் வளர்ச்சி தாமாகவே பத்திரங்களையும் கோப்புகளையும் (பதிவுகள்) உருவாக்கி, கைப்பற்றி, அதனைப் பேணிப் பாதுகாக்கவும் வழிவகுக்காது என்பதை குறிப்பிட வேண்டிய அவசியம் உண்டு. பதிவுகளை உருவாக்கிக் கைப்பற்றாவிடின் ஆவணங்கள் உருவாகாது. ஆவணங்கள் இல்லாவிடின் பதியப்பட்ட வரலாறு இருக்காது. ஆனால் பதியப்படாத வரலாறு என்பதால் ஒரு வரலாறு நிக்ழவில்லை என்று அர்த்தமல்ல என்பதை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுவதும் அவசியம்.

மறுபுறம், சங்க காலத்தில் ரோமானிய பேரரசுடன் தமிழர்கள் மேற்கொண்ட கடல் வழி வணிகம், அவர்களின் கடல் வணிக நிர்வாகத்திற்காக பதிவுகள் உருவாக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கின்றது. அதாவது பதிவேடு மற்றும் ஆவணப்படுத்தல் செயல்முறைகள் இருந்திருக்க வேண்டும். ரோமானியப் பேரரசுடனான தமிழ் கடல் வணிகம் குறித்து கிடைக்கக்கூடிய அச்சுரு ஆவணங்கள் வெற்றின மொழி ஆவணப் பொருட்களாக உள்ளன. என்றாலும் அவை இன்றிவமையாதவை. உதாரணமாக, கிரேக்க-ரோமானிய கையேட்டின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பான “The Periplus of the Eritrean Sea” (1912)1. இதனை வில்பிரட் எச். ஷாஃப் (Wilfred H. Schoff) மொழிபெயர்த்துள்ளார். இதன் மூலக் கையேடு துறைமுகங்கள் மற்றும் கடலோர அடையாளங்களை பட்டியலிடும் கையெழுத்துப் பிரதி ஆவணமாகும். ஒரு கப்பலோட்டி (captain) கரையோரங்களில் எதிர்பார்க்கக்கூடிய தோராயமாக தலையிடும் இடைவெளிகளும் இதில் உள்ளடங்கும். கடல் வர்த்தகத்தில் உள்ள வணிக நடைமுறைகள், துறைமுகங்களில் பின்பற்ற வேண்டிய சட்டங்கள் (சுங்க விதிகள்), தென்னிந்தியாவில் உள்ள பண்டைய தமிழகத்திற்கு2 வந்த வர்த்தகர்கள் பற்றிய விவரங்கள் (ரோமன், அரேபியா, மற்றும் இன்றைய இந்தியாவில் உள்ள பல்வேறு இடங்களில் இருந்து வந்த வணிகர்கள்). அத்துடன் வணிக நிகழ்வுகள் மற்றும் முக்கிய வர்த்தக பொருட்கள் பற்றிய விவரங்கள் உள்ளடங்கும்.

நிர்வாகத்திற்கான இன்னுமோர் சான்று பண்டய அச்சுக்கள். சங்க காலத்தில் பயன்படுத்திய இவ்வச்சுக்கள் கீழடி அகழ்வாராய்ச்சியின் ஆறாவது கட்டப் பணியில் காண்டெடுக்கப்பட்டவை. தினமலர் தேசிய தினசரியின் அடிப்படியில், இவை பண்டைய ஆமை உருவத்தில் அமைக்கப்பட்ட அச்சுக்கள் ஆகும். நாடுகளை விட்டு வெளியேறும் மற்றும் நுழையும் நபர்களை அடையாளம் காண இவை பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். மேலும் இதைக் கண்காணிக்க அதிகாரிகளால் அமுல்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். வெளிநாட்டவர்களை திறம்பட நிர்வகிக்கவும் அடையாளம் காணவும் அச்சுக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படுகின்றது.

தினமலர் தேசிய தினசரி, 26th August 2020.

தமிழ் தனது வரிவடிவம், எழுத்து நடைமுறை, நாகரீகம் மற்றும் நிர்வாகம் ஆகியவற்றிற்கு இத்தகைய பண்டய வரலாற்றைக் கொண்டிருக்கும்போது, ஏன் பதிவுவேடு மற்றும் ஆவண நடைமுறைகள் வாய்மொழி வரலாறாக உருமாறியது?

பதிவு செய்யப்பட்ட ஆவணங்கள் வரலாற்றின் தொடர்ச்சியைப் பேணிப் பாதுகாக்கின்றன. தமிழர்களிடையே பதிவு செய்யப்பட்ட ஆவணங்கள் இல்லாததற்கு பல்வேறு தொடர்ச்சியான காரணிகள் உள்ளன. உதாரணமாக, இடப்பெயர்வுகள், படையெடுப்புகள், காலனித்துவம், ஆளுகை பறிமுதல், போர் மற்றும் இராணுவமயமாக்கல். இதன் விளைவாக, எஞ்சியிருக்கும் வாய்மொழி வரலாற்றை எழுத்துரு, ஒலி அல்லது ஒளி வடிவங்களில் ஆவணப்படுத்த3 வேண்டிய அவசியத்தை இன்நிலை கொண்டு வந்துள்ளது. எழுத்துரு, ஒலி அல்லது ஒளி வடிவத்தில் வாய்மொழி வரலாற்றை பதிவு செய்வது என்பது புனரமைப்பு (reconstruction) அல்லது மீள்-வளங்கலுக்கான (re-presentation) வடிவங்கள் ஆகும். இது ஒரு முன் திட்டமிடப்பட்ட, இயக்கப்பட்ட அல்லது தொகுக்கப்பட்ட பொழுதுபோக்கு அல்லது வர்த்தகத்திற்கான ஓர் ஊடகத் தயாரிப்பு அல்ல. இருப்பினும், இது தனியுரிமைக் கொள்கை மற்றும் பதிவுசெய்யப்பட்ட வாய்மொழி வரலாற்றில் ஈடுபட்டுள்ள நபர்களின் இரகசியத்தன்மையின் அடிப்படையில் சில தணிக்கைகள் கொண்டிருக்கலாம்.

இக்கட்டுரையின் எழுத்தாளர் ஓர் உள்ளூர் வரலாற்று நூல் திட்டத்திற்காக நோர்வேக்கு புலம்பெயர்ந்த முதல் தலைமுறை தமிழர்களை நேர்காணல் செய்து வருகின்றார். இன்நூல் திட்டம் DsporA Tamil Archive இன் திட்டமாக ஆரம்பிக்கப்படவில்லை. அந்த உள்ளூர் வரலாற்று நூல் திட்டத்திற்காக உருவாக்கப்பட்ட நேர்காணல் வழிகாட்டி மாற்றியமைக்கப்பட்டு இங்கு வழங்கப்படுகின்றது.

உள்ளூர் வரலாற்று நூல் திட்டத்திற்காக, இக்கட்டுரையின் எழுத்தாளர் Memoar மற்றும் Minner.no வை தொடர்பு கொண்டிருந்தார். அத்தொடர்வில் வாய்மொழி வரலாறு பற்றிப் பெற்றுக் கொண்ட தகவல், அனுபவம் மற்றும் அறிவுப் பகிர்வுக்காக இங்கு வழங்கப்படுகின்றது.


உள்ளடக்கம்:
  • வாய்மொழி வரலாறு என்றால் என்ன?
  • வாய்மொழி வரலாறு: நேர்காணல் வழிகாட்டி
  • வாய்மொழி வரலாறு: நேர்காணல் செயல்முறை
  • வாய்மொழி வரலாறு: அனுகூலங்கள், பிரதிகூலங்கள்
  • வாய்மொழி வரலாறு எதிராக ஒலி-, ஒளி- அல்லது எழுத்துரு அடிப்படையிலான ஊடக தயாரிப்புகள்
  • வாய்மொழி வரலாறு: வடிவங்கள்
  • வாய்மொழி வரலாறு: எடுத்துக்காட்டுகள்
  • வாய்மொழி வரலாறு: தனியுரிமை மற்றும் பேச்சுச் சுதந்திரம்
  • வாய்மொழி வரலாறு: உரிமை
  • வாய்மொழி வரலாறு: தோற்றம்
  • வாய்மொழி வரலாறு: பேணிப் பாதுகாப்பு மற்றும் பயன்பாடு
  • Aavanaham.org
  • Minner.no
  • Memoar – வாய்வழி வரலாற்றிற்கான நோர்வேயிய அமைப்பு (Memoar – Norwegian organisation for oral history)
  • Memoar இன் ஒரு பரவலான அழைப்பு


வாய்மொழி வரலாறு என்றால் என்ன?

வாய்மொழி வரலாறு என்பது வாய்மொழி பாரம்பரியத்தை ஆவணப்படுத்தும் ஒரு செயல்முறையாகும். வாய்மொழி பாரம்பரியம், “orality” என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது மனித தொடர்புகளின் முதல் மற்றும் இன்றும் பரவலாகப் பயன்பாட்டில் உள்ள முறை. “வெறும் பேசுவதை” விட, வாய்மொழி பாரம்பரியம் என்பது ஒரு தலைமுறையிலிருந்து மற்றொரு தலைமுறைக்கு அறிவு, கலை மற்றும் யோசனையை உருவாக்குவதற்கும், சேமிப்பதற்கும், கடத்துவதற்கும் ஒரு மாற்றத்துக்குள்ளாகும் மற்றும் மிகவும் மாறுபட்ட வாய்மொழி ஊடகத்தைக் குறிக்கிறது.

“வாய்மொழி வரலாறு பதிவு செய்யப்பட்ட நேர்காணல்கள் மூலம் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நினைவுகளையும் தனிப்பட்ட வர்ணனைகளையும் சேகரிக்கிறது. ஒரு வாய்மொழி வரலாற்று நேர்காணல் பொதுவாக நன்கு தயார்படுத்திய நேர்காணல் காண்பவர் ஒரு நேர்காணப்படும் நபரிடம் கேள்வி கேட்பது மற்றும் அவர்களின் பரிமாற்றத்தை ஒலி அல்லது ஒளி வடிவத்தில் பதிவு செய்வது ஆகும். நேர்காணலின் பதிவுகள் எழுத்துருவாக படியெடுக்கப்பட்டு (transcribed), விவரணக் குறிப்பு இணைக்கப்பட்டு (summarized) அல்லது குறியிடப்பட்டு (indexed) பின்னர் ஒரு நூலகம் அல்லது ஆவணகத்தில் பேணிப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. இந்த நேர்காணல்கள் ஒரு வெளியீடு, வானொலி அல்லது காணொளி ஆவணப்படம், அருங்காட்சியக கண்காட்சி, நாடகமாக்கல் அல்லது பிற பொது விளக்கக்காட்சிகளில் ஆராய்ச்சி செய்யப்படலாம் அல்லது பயன்படுத்தப்படலாம். பதிவுகளின் எழுத்துரு படியேடுகள் (transcribtion), பட்டியல்கள், புகைப்படங்கள் மற்றும் தொடர்புடைய ஆவணப் பொருட்களையும் இணையத்தில் வெளியிடலாம். ஜனாதிபதி ரிச்சர்ட் நிக்சன் (President Richard Nixon) தனது வெள்ளை மாளிகையில் ஆற்றிய உரைகள் போன்ற பதிவுகள் வாய்மொழி வரலாறு அல்ல. அதோடு பதிவுசெய்யப்பட்ட உரைகள், வயர்டேப்பிங் (wiretapping), ஒலி நாடாவில் பதியப்பட்ட தனிப்பட்ட நாட்குறிப்புகள் அல்லது நேர்காணல் செய்பவருக்கும் நேர்காணப்படும் நபருக்கும் இடையிலான உரையாடல் இல்லாத பிற ஒலி பதிவுகளை இது குறிக்கவில்லை. ”

Donald Ritchie (டொனால்ட் ரிச்சி)

சங்க காலத்தில் தமிழர்களிடம் நிர்வாகப் பதிவேடு மற்றும் ஆவணப்படுத்தல் முறைமை இருந்திருப்பதற்கான சான்றுகளுக்கு உதாரணம் அவர்களது கடல் வணிகம். இணையாக, நாட்டுப்புறவியல் மற்றும் பிற வாய்மொழி பாரம்பரியம் இருந்து வந்துள்ளது. ஆனால் இப்போது, நிர்வாக பதிவேடு மற்றும் ஆவணப்படுத்தல் கூட வாய்மொழிப் பாரம்பரியமாக உருமாரி வருகின்றன. இந்த நிலை புலம்பெயர் நாடுகளில் பரவலாக உள்ளது.

வாய்மொழி வரலாறு: நேர்காணல் வழிகாட்டி

இக்கட்டுரையின் எழுத்தாளர் நோர்வேக்குப் புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களால் எவ்வாறு நோர்வேயில் தமிழ்மொழிக் கல்வி வளர்ச்சி அடைந்தது என்ற கருப்பொருளில் ஓர் நூல் திட்டத்திற்காக நேர்காணல் வழிகாட்டிகளை உருவாக்கினார். நோர்வேயில் உள்ள தமிழர்களின் உள்ளூர் வரலாற்றை ஆவணப்படுத்த எழுத்தாளர் சுயமாக தொடங்கப்பட்ட திட்டம் இது ஆகும். இது DsporA Tamil Archive இன் திட்டமாக ஆரம்பிக்கப்படவில்லை.

DsporA Tamil Archive “நோர்வே வாழ் தமிழர்களின் புலப்பெயர் வாழ்க்கை” எனும் கருப்பொருளின் அடிப்படையில் நேர்காணல் வழிகாட்டி தொகுக்கப்பட்டு இங்கு வழங்கப்படுகின்றது. இந்த வழிகாட்டி நோர்வே சூழலுக்காக உருவாக்கப்பட்டது. இருப்பினும், இந்த வழிகாட்டியில் உள்ள கேள்விகள் பிற புலம்பெயர் நாடுகளில் உள்ள தமிழர்களுக்கு பொருத்தமாக இருக்கலாம். ஆனால் அந்தந்தப் புலம்பெயர் நாடுகளின் சூழலுக்கு ஏற்றவாறு கேள்விகளை மாற்றியமைக்க வேண்டிய தேவை இருக்கும்.
PDFWord

வாய்மொழி வரலாறு: நேர்காணல் செயல்முறை

படி 1:

இவ்வழிகாட்டியை ஒரு உத்வேகக் கரிவியாக அல்லது ஒரு நேர்காணலை மேற்கொள்வதற்கான படிமான வழிகாட்டியாகப் பயன்படுத்தலாம். “நோர்வே வாழ் தமிழர்களின் புலப்பெயர் வாழ்க்கை” எனும் கருப்பொருளுக்கு உட்பட்டு, இந்த வழிகாட்டியிலிருந்து நீங்கள் நேர்காணும் நபர் மற்றும் நேர்காணலின் சூழலுக்கு பொருத்தமாக கேள்விகளைத் தேர்ந்தெடுக்கவும். ஒரு நேர்காணலின் போது, நீங்கள் நேர்காணும் நபர் சொல்லும் கதை மேலும் சில கேள்விகளை உங்களுக்குள் எழுப்பக்கூடும். உங்கள் நேர்காணலின் நோக்கம் மற்றும் சூழலுடன் அக்கேள்விகள் பொருத்தமானவையாக இருந்தால், அக்கேள்விகளைக் கேட்கவும்.

மற்றொரு செயல்முறை, கொடுக்கப்பட்ட கருப்பொருளுக்குள் நேர்காணப்படும் நபர் அவரது கதையை சுதந்திரமாக சொல்ல ஆரம்பிக்கலாம். பின்னர், தேவைக்கேற்ப, நீங்கள் தயார்படுத்திய நேர்காணல் வழிகாட்டியிலிருந்து கேள்விகளைக் கேட்கலாம்.

நினைவில் கொள்க:

  • இவை பரவலான கேள்விகளாக இருக்க வேண்டும். அதாவது கேள்விகள் ஆம் அல்லது இல்லை என்ற பதிலைத் தர நேர்காணப்படும் நபரை வழிநடத்தக்கூடாது. அல்லது கேள்விகள் ஒரு சார் பதிலுக்கு நேர்காணப்படும் நபரை வழிவகுக்கக்கூடாது.
  • விவாதங்களுக்குச் செல்ல வேண்டாம். நேர்காணப்படும் நபர் சொல்லும் கதை அல்லது தகவல் நீங்கள் ஒரு நேர்காணல் செய்பவராக ஏற்றுக்கொள்ளலாம் அல்லது ஏற்றுக்கொள்ளாமல் இருக்கலாம்.
  • நீங்கள் செய்தியைச் செவிமடுப்பவர் மட்டுமே தவிர பாதுகாவலர் அல்ல!

படி 2:

ஒரு பதிவு செய்த பின். ஒரு பதிவில் உள்ள தகவல்கள் பேணிப் பாதுகாக்கப்படுவதற்கு சம்மதமா என்பதை நேர்காணப்பட்ட நபர் சரிபார்த்து அனுமதி வழங்க அந்த ஒலி அல்லது ஒளிக் கோப்பை நேர்காணப்பட்ட நபருக்குக் காட்டுங்கள்.
ஏதேனும் தணிக்கைகள் இருந்தால், அவற்றைத் தணிக்கை செய்யவும்.

படி 3:

ஒரு பதியப்பட்ட வாய்மொழி வரலாறு எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படலாம் மற்றும் பேணிப் பாதுகாக்கப்படலாம் என்ற விவரக்குறிப்புகளுடன் ஒப்புதல் படிவத்தில் கையொப்பம் பெறவும்.

படி 4:

பதிவுகளை சேமித்து மற்றும் பேணிப் பாதுகாப்பதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்வும்.

Minner.no முறைமை

Minner.no ஐ DsporA Tamil Archive தொடர்பு கொண்டபோது, அவர்களும் இதே போன்ற செயல்முறையை கடப்பிடித்ததை கண்டறிந்தோம். ஆனால் அவை வாய்மொழி வரலாற்றுக் கோப்புகளை ஆராய்ச்சிப் பொருட்களாக பயன்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்துகின்றது. எனவே அவை ஆராய்ச்சி நோக்கங்களுக்கான விரிவான ஒப்புதல் படிவத்தைக் கொண்டுள்ளது. அவை ஒன்றில் பரவலான அல்லது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுக்கத் திட்டத்துடன் கோப்புகளை இணையதளத்தில் கிடைக்கச் செய்கின்றது. ஒப்புதல் படிவம் ஒரு தற்காலிகமான இடைத்தரகர் பணியைச் செய்கின்றது. இது நேர்காணப்படும் நபர் கோப்பை தாமே நிர்வகிக்கும் பொறுப்பை ஏற்கும் வரை அந்த ஒப்புதல் படிவம் தனது பணியைச் செய்யும். அதாவது, நேர்காணப்படும் நபர் எந்த நேரத்திலும் தனது நேர்காணல் கோப்பை இணைய அணுக்கத்திலிருந்து திரும்பப் பெறலாம் அல்லது எதிர்காலத்திற்காக அக்கோப்பை minner.no இல் விடலாம்.

Memoar முறைமை

வாய்மொழி வரலாற்றிற்கான “Memoar முறை” ஒரு கையேட்டாக அவர்களின் இணையதளத்தில் பெற்றுக் கொள்ளலாம். ஒரு நேர்காணல் திட்டம் பல்வேறு கருப்பொருள்களை அடிப்படையாக கொண்டிருக்கும். அதனால் ஒரு வழிகாட்டி அனைத்து கருப்பொருள்கள் அல்லது தலைப்புகளிற்கு ஏற்றதாக இருக்காது என்பதால் நேர்காணல்களுக்கான வழிகாட்டி அல்லது வார்ப்புரு (Template) அவர்களிடம் இல்லை. ஆனால் அவர்கள் வழக்கமான பயிற்சி வகுப்புகளை வழங்குகின்றர். இப்பயிற்சி வகுப்புகள் குறிப்பிட்ட தலைப்புகள் அல்லது கருப்பொருள்களை பதிவு செய்ய விரும்பும் குழுக்கள் / அமைப்புகளை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. பொதுவாக, உள்ளூர் வரலாற்றுக் குழுக்கள், அருங்காட்சியகங்கள் அல்லது பள்ளிகள் தங்கள் ஆண்டு விழாவைக் கொண்டாடப் போவதாக இருப்பார்கள் அல்லது இதுபோன்ற பேறு தருணங்களையொட்டி இப்பயிற்சி பகுப்புகளில் பங்கேற்கின்றனர். Memoar இணைய வழியில் இப்பயிற்சி பகுப்புகளை வழங்குகின்றர். அவர்கள் ஆங்கிலத்திலும் பயிற்சி பகுப்புகளை நடாத்த முடியும். ஆனால் பங்கேற்பாளர்கள் அல்லது தலைப்புகள் நோர்வேவுடன் தொடர்புபட்டிருக்க வேண்டும்.

வாய்மொழி வரலாறு: அனுகூலங்கள், பிரதிகூலங்கள்
அனுகூலங்கள்:
  • வாய்மொழி வரலாறு அழிந்துபோகும் ஆபத்தில் இருக்கும் ஆவணமற்ற வரலாறுகளை காப்பாற்றுவதற்கான சிறந்த வழிமுறை ஆகும்.
  • தங்களால் எழுத முடியாத நபர்களுக்கும், வேறு வழிகளில் ஆவணப்படுத்தப்படாத கதைகளுக்கும் குரல் கொடுக்கம் வழிமுறை.
  • வாய்மொழி வரலாற்றில் தங்கள் சொந்த கதைகளைச் சொல்லும் நபர்களும் கூறப்படும் தலைப்பு அல்லது கருப்பொருளைப் பற்றிய தங்களது முன்னோக்குகளையும் தருகிறார்கள்.
  • ஒரு ஒலி அல்லது ஒளி வழி வரலாற்றில் சம்பந்தப்பட்ட நபர் கூறும் வரலாறு, 50 மற்றும் 100 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் அந்த குறிப்பிட்ட காலம், நேரத்தைப் பற்றி இயன்ற அளவு நெருக்கமான பிரதிநிதித்துவத்தை அளிக்கிறது.
  • ஒலி அல்லது ஒளி வழி வரலாறு எழுத்துரு வடிவ வரலாறுகள் கொடுக்காத மற்றொரு பரிமாணத்தை அளிக்கிறது.
  • ஒரு 50 ஆண்டுகால வரலாற்றை எழுதுவதை விட, பல தசாப்த கால வரலாற்றை ஒலி அல்லது ஒளி வழி பதிவுகளாக செய்வது நேர மிச்சப்படுத்தலாக இருக்கும்.
  • கடந்த காலத்தை பதிவு செய்து அக்காலத்தில் இருந்த தலைப்பு, நபர், பொருள், காலச் சூழல் போன்றவற்றின் ஓர் கண்ணோட்டத்தைப் பெற்றுக் கொள்ள ஒரு பயனுள்ள வழிமுறை.
  • வரலாற்றை வாசித்து அறிந்து கொள்ள முடியாதவர்களுக்கு இது ஒரு சிறந்த கருவி.
பிரதிகூலங்கள்:
  • நேர்காணப்படும் நவர் அவரது நினைவகத்தை இழக்கக்கூடும்.
  • விவரங்களின் துல்லியம் பலவீனமடையக்கூடும்.
  • நேர்காணப்படும் நவர் அவர்கள் உண்மையாக அடைந்த அடைவுகளை விட அவர்கள் அடைய விரும்பியதைக் கூறக்கூடும்.
  • சிலர் நேர்மறையான சாதனைகளைப் பற்றி மட்டுமே பேசுவார்கள். பின்னடைவுகள் மற்றும் சவால்களைப் பற்றி பேசுவதைத் தவிர்ப்பார்கள்.
  • வாய்மொழி வரலாறு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வரலாற்றுச் சேகரிப்பை உருவாக்கக்கூடும்.

வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவுகளை பயன்படுத்துபவர்கள் அதில் குறிப்பிட்டுள்ள நேரம், சம்பவம், செயல், பரிவர்த்தனை பற்றிய விவரங்களை சரிபார்க்க/ உறுதிப் படுத்த பிற ஆவணங்களைத் தேட வேண்டி இருக்கும். இச்செயல்முறை வாய்மொழி வரலாற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு செயற்படுத்தப்படும் ஒரு ஆராய்ச்சி அல்லது ஊடகத் தயாரிப்புகளிற்கு ஒரு இயற்கையான படிமுறைச் செயற்பாடாக இருக்கும். ஒருவர் மூல ஆதார விமர்சனங்களைச் (source criticism or information evaluation) செய்யும்போது இப்பிரதிகூலங்களைக் கவனத்தில் கொள்வது அவசியம். இருப்பினும், வாய்மொழி வரலாற்றுச் செயற்பாட்டை ஊக்க இழப்புச் செய்யக்கூடாது. ஏனெனில் வாய்மொழி வரலாற்றில் பிரதிகூலங்களை விட அனுகூலங்களே அதிகமாக உள்ளன.

வாய்மொழி வரலாறு எதிராக ஒலி-, ஒளி- அல்லது எழுத்துரு அடிப்படையிலான ஊடக தயாரிப்புகள்

வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவானது நேர்காணப்படும் நபருக்கு முன்கூட்டியே வரையறுக்கப்பட்ட நேர வரம்பு இல்லாமல் சுதந்திரமாக பேச அனுமதிக்கிறது. எனவே வாய்வழி வரலாற்றுப் பதிவுகள் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட அமர்வுகளை எடுக்கலாம். பொதுவாக ஒரு அமர்வு 1,5 – 2 மணிநேரம் அல்லது அதற்கும் குறைவாக இருக்கலாம். மற்றொரு முக்கியமான கூறு என்னவென்றால், வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவுகள் ஒரு வரலாற்றை பதிவு செய்வதைத் தவிர வேறு எந்த நோக்கத்தையும் கொண்டிருக்கக்கூடாது. இக்கூறு வாய்மொழி வரலாற்றை ஒரு பத்திரிகை/ ஊடக அல்லது பொழுபோக்கு/ வர்த்தக நோக்க நேர்காணலில் இருந்து வேறுபடுகின்றது. இந்த வகையான நேர்காணல்கள் ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட நேர வரம்பிற்குள் குறிப்பிட்ட தகவல்களைப் பெற்றுக் கொள்வதை நோக்காகக் கொண்டிருக்கும். அவை பொதுவாக தொகுக்கப்பட்டு ஊடக தயாரிப்புகளாகின்றன.

மறுபுறம், வாய்மொழி வரலாறு ஒரு சாதாரண ஒலி அல்லது ஒளிப் பதிவு ஆகும். உதாரணமாக, ஒரு பேரன்/ பேத்தி தனது வாழ்க்கை வரலாற்றுக் கதையை தனது பேரக்குழந்தைகளுக்குச் சொல்வதாக இருக்கலாம். எனவே வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவுகள் சில நிமிடங்கள் முதல் பல மணிநேரங்கள் வரை இருக்கலாம்.

வாய்மொழி வரலாறு: வடிவங்கள்
ஒலி மற்றும் ஒளி

வாய்மொழி வரலாற்றை ஒலி அல்லது ஒளி வடிவங்களில் பதிவு செய்யலாம். சேமிப்புத் திறன் (storage capacity), கோப்பின் அளவு (file size) பற்றி சிந்திக்க வேண்டியது அவசியம். மேலும் முக்கியமாக, நீண்டகால ஆவணப்படுத்தலுக்காக பேணிப் பாதுகாப்பிற்கான திறன் கொண்ட கோப்பு வடிவத்தில் இருத்தல் அவசியம்.

எழுத்துரு:

எழுத்துரு வடிவம் என்றபோது, வாய்மொழி வரலாற்றை எழுத்துரு வடிவில் படியெடுத்தலாக (trascription) மாற்றலாம். இந்த படியெடுத்தல் ஒரு நூலகம் அல்லது ஆவணகத்தில் ஆவணங்களை கண்டுபிடிக்க உதவும் கருவிகளின் (finding aids) நோக்கத்திற்காக பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

நேர்காணப்பட்ட நபரே தனது தனிப்பட்ட நினைவுகளையும் அனுபவங்களையும் எழுதலாம், ஆனால் இது வாய்மொழி வரலாறு என்ற வகை அல்ல.
கையால் எழுதப்பட்ட தனிப்பட்ட நினைவுகள் வெவ்வேறு வழிகளில் ஆஆவணப்படுத்தலாம்


  • கையால் எழுதப்பட்ட தாழ்கள் இயற்பியல் (physical) களஞ்சியங்களில் ஒரு இயற்பியல் ஆவணமாக ஆவணப்படுத்தலாம்.
  • கையால் எழுதப்பட்ட தாழ்கள் மின் வருடப்பட்டு (scan) எண்ணிமமயமாக்கலாம் (digitalisation). எண்ணிமக் கோப்பை எண்ணிம களஞ்சியத்தில் ஆவணப்படுத்தலாம்.
  • கையால் எழுதப்பட்ட தாழ்கள் கணினி தட்டச்சு செய்யப்பட்டு கோப்புகளாக மாற்றலாம். அக்கோப்புகள் எண்ணிம களஞ்சியத்தில் ஆவணப்படுத்தலாம்.

மின் வருடப்பட்டு பின்னர் எண்ணிமமயமாக்கப்பட்ட கோப்புகள் மற்றும் கணினி தட்டச்சு செய்யப்பட்ட கோப்புகளை PDF / A கோப்பு வடிவமாக மாற்றம் செய்ய வேண்டும். இந்த வடிவம் பலவிதமான PDF வடிவங்களில் ஒன்று ஆகும். இது நீண்ட கால ஆவணப்படுத்தலிற்காக சர்வெதேசமாக தரப்படுத்தப்பட்ட வடிவம் ஆகும் (International standardised format). ஆனால் நம்பகத்தன்மை (authentication) மற்றும் உறுதிப்படுத்தல் (verification) காரணங்களிற்காக இயற்பியல் ஆவணங்களையும் பேணிப் பாதுகாக்க வேண்டியது முக்கியம்.

வாய்வழி வரலாறு: எடுத்துக்காட்டுகள்

ROTA: Race On The Agenda – Through the Generations (Eelam Tamil Oral History, based in London)
Arbeiderminnene (The working memories)
British Library Oral History
Oral History in the Digital Age
Oral History Center
Over 600 oral histories of combat veterans
Vietnam War Era Veterans Oral Histories
Rosie the Riveter / World War II Home Front Oral History Project

வாய்மொழி வரலாறு: தனியுரிமை மற்றும் பேச்சுச் சுதந்திரம்

நோர்வேயில் தனியுரிமை மற்றும் கருத்துச் சுதந்திரம் என்று வரும்போது அனைவரும் கடைபிடிக்க வேண்டிய சில வழிகாட்டுதல்கள் உள்ளன.

தனியுரிமை

நோர்வே தனியுரிமைக் கொள்கையின்படி ஒரு நபரைப் பற்றிய எழுத்துரு, ஒலி மற்றும் ஒளி தனிப்பட்ட தகவல்களாகக் கருதப்படுகின்றன. எனவே, ஒப்புதல் படிவங்கள் முக்கியமானவை! நேர்காணல் செய்யப்படும் நபர் தன்னை நேர்காணல் செய்ய (ஒலி / ஒளி / எழுத்துரு) ஒப்புதல் அளிக்க வேண்டும். இதன் விளைவாக ஒரு வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவை ஒரு களஞ்சியத்தில் பேணிப் பாதுகாக்க முடியும். Memoar இரண்டு வெவ்வேறு கொள்கைகளின் அடிப்படையில் செயற்படுகின்றது:

  1. ஒரு நேர்காணலை ஆராய்ச்சிப் பொருளாகப் பேணிப் பாதுகாக்க முடியும். அதாவது, ஒரு பதிவை ஆராய்ச்சிக்கு மட்டுமே அணுக முடியும்.
  2. ஒரு நேர்காணலை பொதுமக்களுக்கு பகிரங்கமாகக் கிடைக்கச் செய்யலாம்.

ஒப்புதல் படிவத்தில் கையொப்பமிடுவதன் மூலம் நேர்காணப்படும் நபர் அனுமதி வழங்க வேண்டும். ஒரு நேர்காணல் கோப்பு எவ்வாறு பேணிப் பாதுகாக்கப்படலாம் மற்றும் பயன்படுத்தலாம் என்பதை இந்த ஒப்புதல் படிவம் மூலம் அனுமதி வழங்க வேண்டும். ஆனால் அந்த நபர் ஒரு நேர்காணலின் ஒலி/ ஒளிப் பதிவின் முதல் பகுதியில் தனது வாய்வழி ஒப்புதலை அளிக்க வேண்டும். நூலக நிறுவனத்தின் கூற்றுப்படி, ஒரு பதிவின் தொடக்கத்தில் வாய்மொழி ஒப்புதல் பெறும் நடைமுறை அவர்களும் பின்பற்றுகின்றனர்.

Memoar இன் ஒப்புதல் படிவம்:
www.memoar.no/avtale

பேச்சுச் சுதந்திரம்

பேச்சு சுதந்திரம் என்று வரும்போது, நேர்காணல் செய்யப்பட்டவர்கள் தங்களுக்கு விருப்பமான விடயங்களைப் பற்றி சுதந்திரமாக பேசலாம். ஆனால் கொடுக்கப்பட்ட கருப்பொருளிற்குள் உட்பட்டு இருக்க வேண்டும். இருப்பினும், Memoar இன் கூற்றுப்படி, நேர்காணலை வெளியிடுமாறு அவர்கள் கோர முடியாது. இந்த விடயத்தில், Memoar பத்திரிகை நெறிமுறையை (press ethics) பின்பற்றுகின்றது. இச்சந்தர்ப்பங்களில் அவர்கள் உள்ளடக்கத்திற்கான ஆசிரியர்களாக செயற்படுகிறார்கள். மூன்றாம் தரப்பினருக்கு ஏதேனும் தீங்கு விளைவிக்கும் என்றால், Memoar உள்ளடக்கத்தை வெளியிடாது. உதாரணமாக, நேர்காணலில் குறிப்பிடப்படும் வேறு நபர்கள் தமது ஒப்புதலைத் தராவிட்டால் அல்லது வேறு காரணங்கள் இருந்தால் வெளியிடாது. ஒரு நேர்காணல் கோப்பில் இவ்வாறான பகுதிகள் தணிக்கை செய்யப்படும். ஆனால் அப்பகுதிகள் அதல் அசல் கோப்பில் பேணிப் பாதுகாக்கப்பட்டு, ஆராய்ச்சிக்கு மட்டும் கிடைக்கச் செய்யப்படும். மீதமுள்ள நேர்காணல் பரவலான அணுக்கத்திற்கு விட்டாலும், தணிக்கை செய்யப்பட்ட பகுதிகள் பொதுமக்களுக்கு அணுகக் கிடைக்காது.

வாய்மொழி வரலாறு: ரிமை

Memoar கூற்றுப்படி, நேர்காணல் செய்யப்பட்ட நபரே அவரது நேர்காணல் பதிவுகளின் உரிமையாளர் என்பதை அவர்களின் கொள்கையாகக் கொண்டுள்ளனர். நேர்காணல் செய்பவர் முதன்மை உரிமையாளர் அல்ல, ஆனால் இரண்டாம் நிலை உரிமையாளர். புகைப்படக் கலைஞர் அல்லது ஒரு நிறுவனத்திற்கும் இதே படிநிலை உரிமை ஆகும். நேர்காணல் செய்யப்படும் நபர் எந்த நேரத்திலும் நேர்காணல் ஒரு களஞ்சியத்திலிருந்து நீக்கப்பட வேண்டும் அல்லது அதன் பகுதிகள் பின் திகதிகளில் தணிக்கை செய்யப்பட வேண்டும் என்று கோரலாம். நேர்காணப்பட்ட நபர்கள் எந்த நேரத்திலும் தங்கள் பங்களிப்பை ஒரு களஞ்சியத்தில் பேணிப் பாதுகாத்தலைத் திரும்பப் பெறலாம். இருப்பினும், Memoar நேர்காணப்படும் நபருடன் “பங்களிப்பைத் திரும்பப் பெறுவதற்கான உரிமை” நிறுத்தியுள்ளது. உதாரணமாக, பேரக்குழந்தைகள் அல்லது சந்ததியினர் தங்களது முன்னோரின் பதிவை நீக்கக் கோர முடியாது. நேர்காணப்பட்ட நபர் காலமானதும், நேர்காணலுக்கான நிர்வாகப் பொறுப்பும் ஒரு நிறுவனமாக Memoar இடம் செல்லும். இந்த வகையான விவரக்குறிப்புகள் அனைத்தும் நேர்காணப்படும் நபர் அவரின் ஒப்புதல் படிவத்தில் கையொப்பமிட்டு அனுமதி வழங்க வேண்டும்.

நேர்காணல் கோப்பு ஒரு வரலாற்றைப் பதிவாக ஆவணப்படுத்துவதா அல்லது ஆராய்ச்சிப் பொருளாக மட்டும் பயன்படுத்தலாமா என்ற முடிவு எடுக்க வேண்டியது முக்கிய கூறு ஆகும்.

ஆவணப்படுத்தல் ஆராய்ச்சி நோக்கங்களுக்காக இருந்தால், இன்னும் சில காரணிகளை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். மேலும் இதற்காக விரிவான தனியுரிமை ஒப்புதல் பணிகளைச் செய்ய வேண்டும். ஆராய்ச்சி நோக்கங்களுக்காக பதியப்பட்டு பேணிப் பாதுகாக்கப்படும் ஆவணங்கள் பற்றிய மேலதிகத் தகவலுக்கு:
https://www.etikkom.no/hvem-er-vi-og-hva-gjor-vi/Hvem- is-we / The-national-research-ethics-committee-for-social-sciences-and-humanities / 
மற்றும்
https://nsd.no/personvernombud/.

வாய்மொழி வரலாறு: தோற்றம்

ஒரு வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவு ஒரு வரலாற்றின் புனரமைப்பு அல்லது மறு விளக்கக்காட்சிப் பதிவாகும். இருப்பினும், எதிர்காலத்தில் இதனைத் பதிவு செய்த நபர் அல்லது அமைப்பின் ஆவணமாகும். அந்தப் பதிவு ஒரு ஆவணமாக மாற, அதன் தோற்றம், நோக்கம் மற்றும் சூழல் பேணிப் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். Memoar கூற்றுப்படி, தனியுரிமைக் கொள்கையின் அடிப்படையில், வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவின் உரிமை நேர்காணப்பட்ட நபரிடமே இருக்கும். ஆனால் ஆவண முன்னோக்கின் அடிப்படையில், வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவின் தோற்றம் அதனை உருவாக்கிய அமைப்பு அல்லது நபரிடமே இருக்கும். இது உரிமையைப் பற்றியது அல்ல, மாறாக தோற்றம் பற்றியது. உதாரணமாக, DsporA Tamil Archive ஒரு நபர் தனது வாழ்க்கை வரலாற்றைச் சொல்லும் அல்லது நோர்வேயில் ஒரு தமிழ் அமைப்பின் தோற்ற வரலாற்றைச் சொல்லும் பதிவை உருவாக்கினால், அந்த வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவின் தோற்றம் DsporA Tamil Archive ஆகும்.

வாய்மொழி வரலாறு: பேணிப் பாதுகாப்பு மற்றும் பயன்பாடு

ஒலி மற்றும் ஒளி பங்களிப்புகளைப் பேணிப் பாதுகாக்க தற்போது minner.no ஐப் பயன்படுத்தும் பல பயனாளர்களில் Memoar ஒன்றாகும். இருப்பினும், ஒலி மற்றும் ஒளி வழி வடிவங்களைப் பேணிப் பாதுகாப்பது குறித்து தொடர்ந்து விவாதிக்கப்படும் பாரிய கேள்விகளாக உள்ளன. Memoar கூற்றுப்படி, தற்பேதைய சூழலில் இவ்வகையான தனியார் ஆவணங்கள் (private archive) நிரந்தரமாக சேமித்துப் பேணிப் பாதுகாப்பதற்கு எந்தவொரு களஞ்சியமும் பெற்றுக் கொள்வதில்லை. நோர்வேயிய தேசிய நூலகம் இச்செயற்பாட்டில் உள்ளது, ஆனால் அவை தனியார் ஆவணங்களை (private archive) பெற்றுக் கொள்ளும் நிலைக்குத் தயாராகுவதற்கு இன்னும் சில படி முறைகள் மீதமுள்ளது. அவர்கள் அதற்குத் தயாரானதும் தனியார் ஆவணங்களும் (private archive) அவர்களின் சேகரிப்பின் ஒரு பகுதியாக இருக்கலாம்.
மேலதிக விபரம்: www.abmdig.no

இடைப்பட்ட காலத்தில், Memoar ஒரு தற்காலிக தனியார் உள்ளக ஆவணகத்தை உருவாக்குகிறது.
மேலதிக விபரம்: www.memoar.no/infrastruktur

தவிர, அவர்கள் தமது ஒலி மற்றும் ஒளிப் பதிவுகளை தங்கள் செயற்திட்டமான “Muntlig historie for alle” (“அனைவரின் வாய்மொழி வரலாறு”/ “Oral history for everyone”) மூலம் minner.no க்கு வழங்குகிறார்கள். அங்கிருந்து அது “Norsk Folkeminnesamling” (நோர்வேயிய நாட்டுப்புற நினைவக சேகரிப்பு/ Norwegian Folk Memory Collection) இற்க்குச் செல்லும். எனினும் இது நிரந்தர தீர்வு அல்ல.

இதுவரை, Memoar தாமாகவே வாய்மொழிப் பதிவுக் கொப்புகளை உருவாக்கி, சேகரித்து வருகின்றது. அதோடு உள்ளூர் வரலாற்றுக் கழகங்கள் (historielagene) மற்றும் பிற செயற்திட்டக் குழுக்களிடமிருந்தும் அதனை சேகரிக்கின்றது.
ஆவணப்படுத்தலிற்கான நிரந்தரக் களஞ்சியம் உருவாகும் வரை இவ்வமைப்பு தமது சேகரிப்பை தங்களது Dropbox இல் சேமிக்கின்றது. Memoar தனது வலைத்தளத்திலும் வெளியிடுகின்றது.

நூலாக நிறுவனம் தனது வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவுகளை Creative Commons licence (கிரியேட்டிவ் காமன்ஸ் உரிமம்) இன் கீழ் aavanaham.org இல் அணுக்கத்திற்கு கிடைக்கச் செய்கின்றது.


Aavanaham.org

நூலக நிறுவனம் ஒரு தமிழ் எண்ணிம சமூக ஆவணகம் (களஞ்சியம்) ஆகும். இது “நூலக திட்டம்” எனும் பெயரில் இரண்டு தமிழ் தன்னார்வலர்களால் ஈழத்தில் (இலங்கை) 2005 ஆம் ஆண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்டது. ஆனால் இது விரைவில், கூட்டு ஒத்துழைப்பு மற்றும் தன்னார்வத் தொண்டு மனப்பாண்மை மக்களின் கூட்டுப் பங்களிப்பினால் நூலக நிறுவனமாக பரிணமித்தது. இது நன்கொடைகளால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. Aavanaham.org என்பது 2017 ஆம் ஆண்டு நூலக நிறுவனத்தின் ஒரு பகுதியாக ஆரம்பிக்கப்பட்டது. இது அனைத்து வகையான ஊடகங்களிலும் பதிவு செய்யப்பட்ட ஆவணங்களை சேகரித்து, பிரிவுகள் மற்றும் குறியீடுகள் கொடுக்கப்பட்டு (categories and index), சேமித்து, பேணிப் பாதுகாத்து, பொதுமக்களுக்கு கிடைக்கச் செய்கிறது.

நூலாக நிறுவனம் ஒரு வாய்மொழி வரலாறு பகுதியை ஆவணகதில் (aavanaham.org) கொண்டுள்ளது. அது “வாய்மொழி வரலாற்று ஆராய்ச்சி நிலையம்” என்ற செயற்திட்டப் பெயரில் ஈழத்தில் வாழும் மக்களின் வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவுகளை உருவாக்கி, சேகரித்து வருகின்றது. அத்துடன் உலகெங்கிலும் உள்ள ஏனைய தமிழர்களின் வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவுகளையும் சேகரித்து வருகின்றது. தமிழ் வாய்மொழி வரலாற்றை பதிவு செய்து, சேகரித்து சேமித்து, பேணிப் பாதுகாத்து, பொதுமக்கள் அணுக்கத்திற்கு கிடைக்கச் செய்த களஞ்சியங்களில் ஒன்று நூலக நிறுவனம் ஆகும். இதுவரை அறியப்பட்டதின் அடிப்படையில், ஈழத்தில் வாய்மொழி வரலாற்றைப் பேணிப் பாதுகாக்கும் முதல் களஞ்சியமாக நூலக நிறுவனம் அறியப்படுகின்றது.

Minner.no

Minner.no பல்வேறு வகையான நேர்காணல்கள் மற்றும் எழுதப்பட்ட முறையீடுகளை சேகரிக்க, பேணிப் பாதுகாக்க மற்றும் பரவலாக்க ஒரு எண்ணிமச் சூழலை உருவாக்குகின்றது. இங்கு பேணிப் பாதுகாக்கப்படும் ஆவணங்கள் பல்வேரு நபர்களின் அறிவையும் அனுபவங்களையும் எடுத்துரைகின்றது. Minner.no இன் கூற்றுப்படி, இக்கருவி வளர்ச்சியில் உள்ளது. மேலும் Minner.no சிறந்த ஏற்பாடுகளை எளிதாக்குவதற்கு நீண்ட கால முன்னோக்குடன் செயற்படுகின்றன:

  • தனிப்பட்ட நபர்கள் தங்களது சொந்த அனுபவங்களை கடத்தவும் – மற்றவர்களின் அனுபவங்களில் பங்கேற்கவும்
  • பண்பாட்டு நிறுவனங்கள் சமூகத்தில் நிகழும் பல்வேறு நிகழ்வுகளை பதிவு செய்து சேகரிக்க பொதுமக்களிற்கு அழைப்பு விடுக்கவும்
  • பல்வேறுபட்ட மக்கள் தங்களது சொந்த வாழ்க்கையையும் வாழ்க்கை நிலைமைகளையும் எவ்வாறு புரிந்துகொள்கிறார்கள் என்பதைப் பார்வையாளர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் பத்திரிகையாளர்கள் பங்கேற்கவும்
Memoar – வாய்மொழி வரலாற்றிற்கான நோர்வேயிய அமைப்பு (Memoar – Norwegian organisation for oral history)

Memoar என்பது ஒரு இலாப நோக்கற்ற அமைப்பாகும். இது நோர்வேயில் வாய்மொழி வரலாற்றுக்கான வள மையத்தை உருவாக்குகின்றது. அவர்கள் ஏனைய நிறுவனங்கள் மற்றும் தன்னார்வ அமைப்புகளுடன் இணைந்து சமகாலத்தைப் பற்றிய வாய்மொழிப் பதிவுகளை உருவாக்க, சேகரிக்க, பேணிப் பாதுகாக்க, மற்றும் பரவலாக்க செயற்படுகின்றது. அவர்களின் நோக்கமானது “å fremja ein kultur for å ta vare på og dela munnlege forteljiongar om levd liv” (“வாழ்ந்த வாழ்க்கையைப் பற்றிய வாய்மொழி கதைகளைப் பேணிப் பாதுகாக்கும் மற்றும் பகிர்ந்து கொள்ளும் பண்பாட்டை ஊக்குவிப்பதாகும்” / “to promote a culture of preserving and sharing oral narratives about lived life”).

2020 ஆம் ஆண்டின் அன்றாட வாழ்க்கைகளை தற்போது Memoar ஆவணப்படுத்துகின்றது. இது கொரோனாவை மையமாகக் கொண்டுள்ளது.
மேலதிக தகவலுக்கு: http://www.memoar.no/korona.
தற்போதைய சூழ்நிலையில், அவர்கள் Zoom அல்லது பிற தொலைத்தொடர்வு தளங்கள் மூலம் நேர்காணல் செய்து உரையாடலைப் பதிவு செய்கிறார்கள்.

Memoar இன் ஒரு பரவலான அழைப்பு

DsporA Tamil Archive Memoar ஐத் தொடர்பு கொண்டபோது, அவர்கள் தமது ஆர்வத்தைக் காட்டினர். ஆர்வமுள்ள தமிழ் நபர்கள், நிறுவனங்கள் அல்லது பிற சமூகங்களுக்கு கடந்த கால மற்றும் நிகழ்கால வாய்மொழி வரலாற்றைப் பதிவு செய்து சேகரிப்பதற்கான செயல்முறைப் பயிற்சி வகுப்புகளை வழங்குவது குறித்த தகவலை ஒரு பரவலான அழைப்பாக விடுத்தனர். இன்நேரத்தில் Memoar “அனைவரின் வாய்மொழி வரலாறு” எனும் செயற்திட்டத்தின் மூலம் நிதியுதவி பெறுகின்றது. இதனால் பங்கேற்பாளர்களுக்கு எந்த செலவும் இல்லை. ஆனால் பங்கேற்பாளர்கள் பயிற்சி வகுப்புகளை நடாத்துவதற்கான இட வசதியை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.


பின்முறிப்பு மற்றும் மேற்கோள்:

1அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழியல் துறை மற்றும் திருவண்ணாமலை அரசு கலைக் கல்லூரி முதுகலை தமிழ் ஆய்வுத் துறை இணைந்து “வரலாற்றியல் நோக்கில் தமிழர் பண்பாட்டு அடையாளங்கள்” எனும் தலைப்பில் நடாத்திய ஒரு வார பன்னாட்டுக் கருத்தரங்கம் . 08. ஆகஸ்ட் 2020 அன்று கருத்தரங்கின் 6 ஆம் நாள் அமர்வு “ரோமானியப் பேரரசு கால ஆவணங்கள் கூறும் சங்ககால வணிகச் செய்திகள்“என்ற தலைப்பில் நடாத்தப்பட்டது. இத்தலைப்பை க.சுபாஷினி வழங்கினார். அவர் பன்னாட்டு பண்பாட்டு ஆய்வறிஞர் மற்றும் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை, யேர்மனி இன் நிறுவனத் தலைவர் ஆவர்.

tamilchindhanaimarabu tvm. (2020). Home [YouTube channel]. Retrieved August 08, 2020, from https://m.youtube.com/watch?v=HyuQq81LYGU.

2 பண்டைய தமிழகம் என்பது சங்க காலம் தொடக்கம் 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரை சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்கள் ஆட்சி செய்த பிரதேசத்தைக் குறிக்கும். அது இன்றைய கேரளா உட்பட தமிழ் நாடு ஆகிய பிரதேசங்கள் ஆகும்.

3 ஒரு பதிவை எழுத்துரு, ஒலி, ஒளி அல்லது வேறு ஊடங்களில் பதிவு செய்வது ஆவணப்படுத்தலின் ஒரு படிமுறை ஆகும். ஒரு பதிவை உருவாக்கி அதனை சமகால மற்றும் எதிர்கால சந்ததியினர் பயன்படுத்தக்கூடியவாறு ஒரு களஞ்சியத்தில் பேணிப் பாதுகாக்கும்போதே ஒரு ‘ஆவணப்படுத்தல்’ செயல்முறை முழுமை அடைகின்றது.


நன்றி:

நூலக நிறுவனம், ஈழம்
http://noolahamfoundation.org/

Minner.no, நோர்வே
https://minner.no/

Memoar – வாய்மொழி வரலாற்றிற்கான நோர்வேயிய அமைப்பு (Memoar – Norwegian organisation for oral history), நோர்வே
http://www.memoar.no/


பொறுப்புத் துறப்பு:
தமிழ்ச் சமூகத்தில் ஆவணங்களின் பற்றாக்குறை, சிதறடிக்கப்பட்ட ஆவணங்கள் அல்லது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுக்கத்தைக் கொண்ட ஆவணங்கள் உள்ளன. இதனால் வாய்மொழி வரலாற்று நேர்காணல்களில் வெளிவரும் வரலாற்றுத் தகவல்களை சரிபார்க்கக்கூடிய ஆவணங்களைப் பெற்றுக் கொள்வதில் சவால் உள்ளது.
இச்சூழ்நிலையில், புலம்பெயர் தமிழரின் வரலாற்றை எழுதுவது ஒரு மாற்றம் பெறும் செயல்முறையாக (dynamic process) இருக்கலாம். இச்செயல்முறை காலப்போக்கில் ஒரு வரலாற்று எழுத்து வடிவத்தைப் புதுப்பித்து வளர்த்தெடுக்க உந்துகோலாக அமையும். எனவே, இவ்விணையத் தளத்தில் உள்ள தகவல்களில் திருத்தம் தேவைப்பட்டால், சரிபார்க்கக்கூடிய ஆதாரங்களுடன் கருத்துக்களை வழங்குமாறு பொதுமக்களை வரவேற்கின்றோம்.


உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

புதுப்பிக்கப்பட்டது: 25.11.2020

Oral history

தமிழ்

The archaeological artefacts from Keezhadi excavation show evidence of a well-developed Tamil script and civilisation already in 6th century BCE. The existing printed Tamil literature is from the three periods of the Sangam era, which is calculated to be between 3rd century BC to 3rd century AD.

It is important to notify that development of script and writing practices do not automatically lead to creating, capturing records and archiving. Lack of capture of records leads to no archive. And no archive leads to no documented history. But it is also important to underline that lack of documented history does not mean that history did not exist.

On the other hand, the sea trade of Tamils with the Roman Empire in the Sangam Era indicate that documents must have been created for their sea trade administration. That means, there must have been a record-keeping and archiving system. The only preserved and available archival documents about the Tamil trade with the Roman Empire are foreign archival materials. For instance, the English translation of the Greco-Roman periplus, “The Periplus of the Erythrean sea” (1912)1, by Wilfred H. Schoff. The original manual is a manuscript document that lists the ports and coastal landmarks. It includes approximate intervening distances, that the captain of a vessel could expect to find along with a shore. It contains the business practice in the sea trade, the laws to be followed at the ports (customs), details about the traders that came from Roman, Arabia, and various places in, nowadays, India to the ancient Tamil country2 in South India. As well as the business events and details about major trade items.

Another evidence for administration is the ancient seals. These seals are from the Sangam era found at the sixth phase of the Keelazhi excavation. According to Dinamalar National Daily, these are seals of the ancient tortoise image. These may have been used to identify people leaving and entering countries, and may be assigned by the authorities to monitor this. It is said that the seals have been used to effectively manage and identify outsiders.

Dinamalar National Daily, 26th August 2020.

When Tamil has such an ancient history for its script, written practice, civilisation and administration why did record-keeping and archiving practices evolve to oral history?

Recorded documents protect the continuity of history. There are various continuing factors for the lack of recorded documents among Tamils. For instance, migration, invasion, colonisation, seize of governance, war and militarisation. Consequently, it has brought a necessity to document and preserve3 the surviving oral history into text, audio or video formats. Documenting oral history in text, audio or video format is a form of reconstruction or representation of history. It is not a pre-planned or directed or edited entertainment or commercial media production. However, it might have some amendments based on privacy policy and confidentiality of people that are involved in the recorded oral history.

The author of this article has been interviewing the first generation of migrated Tamils in Norway for another historical book project. It was not started as a project of DsporA Tamil Archive. The prepared interview guide for the historical book project is modified and given here.

In the conjunction of the local history book project, the author of this article was also in contact with Memoar and Minner.no. The collected information is given here as experience and knowledge sharing about oral history.


Content:
  • What is oral history?
  • Oral History: Interview guide
  • Oral History: Interview process
  • Oral History: Advantages and Disadvantages
  • Oral history vs. audio-, visual- or text-based media production
  • Oral History: Formats
  • Oral History: Examples
  • Oral History: Privacy and freedom of speech
  • Oral History: Ownership
  • Oral History: Origin
  • Oral History: Preservation and use
  • Aavanaham.org
  • Minner.no
  • Memoar – norsk organisasjon for munnleg historie (Memoar – Norwegian organisation for oral history)
  • Open invitation from Memoar


What is oral history?

Oral history is a process of documenting oral tradition. «Oral tradition, also called orality, the first and still most widespread mode of human communication. Far more than “just talking,” oral tradition refers to a dynamic and highly diverse oral-aural medium for evolving, storing, and transmitting knowledge, art, and idea» from one generation to another generation.

“Oral History collects memories and personal commentaries of historical significance through recorded interviews. An oral history interview generally consists of a well-prepared interviewer questioning an interviewee and recording their exchange in audio or video format. Recordings of the interview are transcribed, summarized, or indexed and then placed in a library or archives. These interviews may be used for research or excerpted in a publication, radio or video documentary, museum exhibition, dramatization or other form of public presentation. Recordings, transcripts, catalogs, photographs and related documentary materials can also be posted on the Internet. Oral history does not include random taping, such as President Richard Nixon’s surreptitious recording of his White House conversations, nor does it refer to recorded speeches, wiretapping, personal diaries on tape, or other sound recordings that lack the dialogue between interviewer and interviewee.”

Donald Ritchie

Sea trades of Tamils indicate that there must have been an existence of an administrative record-keeping and archiving system among Tamils during the Sangam periods. Parallelly, their oral tradition, such as folklore and others. But now, even administrative record-keeping and archiving are also evolving over to oral tradition. This is especialy a widespread situation in the diaspora.

Oral History: Interview guide

The author of this article created interview guides for a book project about how Tamil migration to Norway has developed Tamil education in Norway. This is a self-initiated project by the author to document the local history of Tamils in Norway. It was not started as a project of DsporA Tamil Archive.

The interview guides are modified to meet the topic, “migrated life of Tamils in Norway”. This guide is created for the Norwegian context. However, the questions in this guide can apply for Tamils in other diaspora countries. But it might be necessary to modify the questions to fit the context of other respective diaspora countries.
PDFWord

Oral History: Interview process

Step 1:

The guide can be used as an inspiration or as a guide to carry out an interview. Select suitable questions from this guide that are relevant for your interview object, interview environment and context, within the framework of “Migrated life of Tamils in Norway”. During an interview, the story told by the interview object might generate other questions within the interviewer. If the questions are relevant to the purpose and context of your interview, let those questions to be asked.

Another method is to let the interview object start to tell his/ her story freely within the given framework. Then, if necessary, ask questions from your prepared interview guide to keep on track and to bring in any forgotten aspects.

REMEMBER:

  • It should be open questions. The questions should not lead the interview objects to give a YES or NO answer. OR the questions should not lead to the interview object to tell a favourable answer.
  • Do not go into discussions. You as an interviewer might or might not agree with the story or information that an interview object is telling you.
  • You are only a listener and not a defender!

Step 2:

After the recording. Give the audio or video file to the interview object to allow the person to check if the information in a record is fine to be preserved.
If any amendments, they need to be edited.

Step 3:

Signing a consent form with specifications about how the material can be used and preserved.

Step 4:

Make arrangements for storing and preserving the documents.

Minner.no method

When DsporA Tamil Archive contacted Minner.no, we got knew that they do also have a similar process. But they focus on oral history as research materials and therefore they have a detailed consent form for research purposes. However, the consent form is intermediary to make the file available at the website, either with an open or close access plan. This is a temporary consent form that has a valid until the interview object can take over the responsibility to administrate the file. It means that the person can withdraw the file at any time or leave the file on minner.no for eternity.

Memoar method

The “Memoar method” for oral history is available as a manual located on their website. They do not have a guide or template for interviews as an interview project can cover various themes and one guide cannot cover all themes or topics. But they have courses regularly. These courses are especially aimed at groups/ organisations that are interested in documenting certain topics or areas. Typically, it is local history teams, museums or schools that are about to celebrate their anniversaries or similar that participate in such courses. Memoar can also run courses online and can hold courses in English. But among the participants or topics, there must be some connections with Norway.

Oral History: Advantages and disadvantages
Advantages:
  • This is a great way to save undocumented history that might be endangered or is about to extinct.
  • It can give voice to people who cannot write as well themselves, and people whose stories are not documented in other ways.
  • People telling their own stories also give their perspectives on the topic.
  • Audio or visual history told by an involved person gives the closest representation to a particular time or period even after 50 and 100 years.
  • History in audio or visual gives another dimension that text might not give.
  • Documenting a history of several decades in audio or video is time saving rather than writing 50 years of history.
  • A useful way of documenting the past to give an overview of a topic, person, thing, period or phenomena.
  • An excellent tool for people who cannot read to know the history
Disadvantages:
  • The interview object might lose his/ her memory.
  • The accuracy of the details might be weakened.
  • The interview object might tell what they wished to gain rather than what they gained in reality.
  • Some will only talk about positive achievements and avoid talking about setbacks and challenges.
  • Oral history might create a selective history.

A user of an oral history document might search for other archival documents to verify details about a certain time, incident, action, transaction that are told in oral history. This will be a natural process in a research or production based on oral history. These disadvantages are important to note when one does source criticism (information evaluation). However, they should not discourage from doing oral history as the advantages far outweigh the disadvantages.

Oral history vs. audio-, visual- or text-based media production

Documenting oral history lets the interview object talk freely without a pre-planned time limit. So oral history documentation can take more than one session. Normally a session can be between 1,5 – 2 hours or less. Another important element is that oral history documentation should not have any other purpose than documenting a history. This element makes oral history different from a journalistic or commercial interview that aims to get a piece of specific information within a time limit. They are normally edited for media production.

On the other hand, oral history is informal and casual audio or video recording of, for instance, a grandmother telling her life story to her grandchildren. Therefore oral history documentation can vary in duration from minutes to hours.

Oral History: Formats
Audio and video

The oral history can be documented either in audio or video formats. It is also essential to think about file size and available storage capacity. And more importantly, file formats that are capable of long-term preservation.

Text:

When it comes to text format, oral history recorded in audio or visual formats can be transcribed into text. But this transcription will be for the purpose of the finding aids at a library or archive.

The person herself/ himself can also write down their personal memories and experiences into a text document, but this is not categorised as oral history.
Handwritten personal memories can also be archived in different ways:

  • Handwritten papers can be archived as physical documents in a physical repository.
  • Handwritten papers can be scanned for digitalisation. The digital file can be archived in a digital repository.
  • Handwritten text can be computer typed documents. These files can be archived in a digital repository.

Scanned and then digitalised files, and computer typed files need to be exported as a PDF/A file format. This format is a variety of PDF that is an International standardised format for long-term archiving. But it is important to keep any physical documents as well as the digital file for authentication and verification.

Oral History: Examples

ROTA: Race On The Agenda – Through the Generations (Eelam Tamil Oral History, based in London)
Arbeiderminnene (The working memories)
British Library Oral History
Oral History in the Digital Age
Oral History Center
Over 600 oral histories of combat veterans
Vietnam War Era Veterans Oral Histories
Rosie the Riveter / World War II Home Front Oral History Project

Oral History: Privacy and freedom of speech

There are some guidelines that everyone should adhere to when it comes to privacy and freedom of expression in Norway.

Privacy

According to Norwegian privacy policy a text, audio and video about a person is considered as private information. So, consent forms are important! The person being interviewed (audio/ video/ text) must approve that the person can be interviewed. And that the oral history record can be preserved at a repository. Memoar has two different principles:

  1. An interview can be preserved as research material. It means that the document is only available for research.
  2. An interview can be made openly available for the public.

The interview object needs to approve by signing a consent form. This consent form approves how the material can be preserved and made available. But the person needs to give an oral consent in the first part of the video/ audio recording that documents that the person has approved to be recorded. According to Noolaham, they do also have the same practice of getting oral consent at the beginning of a recording.

Here is the consent form of Memoar:
www.memoar.no/avtale

Freedom of speech

When it comes to freedom of speech, the people interviewed can freely talk about what they are interested in, but within the given framework. However, according to Memoar, they cannot demand that the interview be published. At this point, Memoar relates to press ethics where they act as editors for the content. If something may be harmful to third parties, Memoar does not publish the content. For instance, those who are mentioned in the interview who have not themselves approved that they are mentioned, or there are other reasons for it. This part can be cut from the published version so that it is preserved on the original recording and may be available for research. But it is inaccessible to the public even if the rest of the interview is open.

Oral History: Ownership

According to Memoar, their principle is that the person who is been interviewed who owns the recording. The interviewer is not the primary owner, but a secondary owner. Same with the photographer or an organisation. The person being interviewed can at any time request that the interview being deleted, or that parts of it be deleted at a later date. The interview object(s) can withdraw their contribution at any time. However, Memoar has made the “right to withdraw a contribution” stop with the interview object. So, for instance, any grandchildren or descendants can not request to delete their grandmother’s recording. Memoar as an organisation owns the recording after the informant passes away and with it the administrative responsibility for the interview. All these kinds of specifications are signed by the interview object in their consent form.

Another aspect to consider is whether the collection is to document the history or only for use as research material.

If the documenting is for research purposes, some more factors need to be taken into consideration. And it needs to be done more detailed privacy work. For more information on documenting for research purposes:

https://www.etikkom.no/hvem-er-vi-og-hva-gjor-vi/Hvem- is-we / The-national-research-ethics-committee-for-social-sciences-and-humanities /
and
https://nsd.no/personvernombud/.

Oral History: Origin

An oral history document is making a record of reconstruction or re-presentation of history. However, it will be an archival document of the producing person or organisation in the future. For that record to become an archival document, the origin, purpose and context of the record need to be preserved. According to Memoar, based on privacy policy, the ownership of an oral history document will be within the interview object. But based on archive perspective, the origin of an oral history document will be the producing organisation or person. This is not about ownership but origin. For instance, DsporA Tamil Archive is documenting a person telling his/ her life history or a person telling the history of a Tamil organisation in Norway. The origin of this oral history will be DsporA Tamil Archive.

Oral History: Preservation and use

Memoar is one of several users that currently using minner.no to preserve the audio and video contributions. However, preservations of audio and video formats are the big questions that are an ongoing discussion. According to Memoar, at the moment, no one receives such private archival materials for storage in eternity. The National Library is in the process of this work, but still has a way to go before they are ready to receive private archives that will probably be a part of their collection.
For more information: www.abmdig.no

Meanwhile, Memoar is building a temporary private archive.
For more information: www.memoar.no/infrastruktur

Besides, they deliver the audio and video documentation through their project, “Muntlig historie for alle” (“Oral history for everyone”), to minner.no. And from there it will go to the “Norsk Folkeminnesamling” (Norwegian Folk Memory Collection). This is not a permanent solution.

 So far, Memoar themself is documenting and collecting such materials. They also collect from local history teams (historielagene) and other project groups. They store the collection in their dropbox while waiting for eternity storage to take care of them. Memoar does also publish on their website.

Noolaham publishes the oral history documents under Creative Commons licence at aavanaham.org.


Aavanaham.org

Noolaham Foundation is a Tamil digital community archive. It was founded in 2005 as a “Noolaham project” by two Tamil volunteers in Eelam (Sri Lanka). Soon it developed into Noolaham Foundation with the joint contribution of collaborative and volunteer-driven people. It is funded by donations. Aavanaham.org is a part of Noolaham Foundation that was started in 2017. Aavanaham means “archive” and noolaham means “library” in Tamil. It collects, categories and index, stores, preserves and makes documents, in all kinds of medium, available for the public.

Noolaham Foundation has an oral history division under aavanaham.org. They document the oral history of people living in Eelam (Sri Lanka) under the project name “வாய்மொழி வரலாற்று ஆய்வு நிலையம்” (Oral Historical Research Station). As well as collecting oral history contributions by other Tamils around the world. This is one of the digital repositories to document, collect, store, preserve and make Tamil oral history available for public access. As far it is known, Noolaham is the first repository to preserve Oral history in Eelam.

Minner.no

Minner.no create a digital environment to collect, preserve and disseminate various forms of interviews and written appeals. Those documents show the knowledge and experiences of different people. According to Minner.no, the tool is under development, and they work with a long-term perspective to facilitate the best possible arrangements for:

  • Private individuals can pass on their own experiences – and take part in others´ experiences
  • Cultural institutions can invite the public to join in documenting various phenomena and events in society
  • Audiences, researchers and journalists can take part in how different people understand their own lives and living conditions
Memoar – norsk organisasjon for munnleg historie (Memoar – Norwegian organisation for oral history)

Memoar is a non-profit organisation that builds a resource centre for oral history in Norway. They work together with institutions and voluntary organisations to document, collect, preserve and disseminate oral source material about contemporary time. Their purpose is “å fremja ein kultur for å ta vare på og dela munnlege forteljiongar om levd liv” (“to promote a culture of preserving and sharing oral narratives about lived life”).

Memoar is currently documenting daily life in 2020, focused on the corona.
For more information: http://www.memoar.no/korona. At the current situation, they do also interview through zoom or other platforms and record the conversation.

An open invitation from Memoar.no

When DsporA Tamil Archive contacted Memoar, they showed an interest and gave an open invitation to hold practical courses for interested Tamil individuals, organisations or other societies for collecting oral history about the past and present. At the moment Memoar has funding through the project “Oral history for everyone”, and the course thus costs nothing for the participants. But the participants need to arrange a place to hold the course.


Endnote and reference:

1 Department of Tamil in Annamalai University and Thiruvannamalai Government Arts College Postgraduate Department of Tamil Studies (திருவண்ணாமலை அரசு கலைக் கல்லூரி முதுகலை தமிழ் ஆய்வுத் துறை) together organised a one-week International seminar under the title “வரலாற்றியல் நோக்கில் தமிழர் பண்பாட்டு அடையாளங்கள்” (Tamil Cultural Identities in Historical Perspective). The 6th day of the conference was conducted on 08th August 2020 under the topic “ரோமானியப் பேரரசு கால ஆவணங்கள் கூறும் சங்ககால வணிகச் செய்திகள்” (Roman Empire period documents telling about the trades from the Sangam era). The topic was presented by K. Subashini. She is a multinational cultural researcher and president of the Tamil Heritage Foundation, Germany.

tamilchindhanaimarabu tvm. (2020). Home [YouTube channel]. Retrieved August 08, 2020, from https://m.youtube.com/watch?v=HyuQq81LYGU.

2 The ancient Tamil country (பண்டைய தமிழகம்) is the territory ruled by the three dynasties namely the Chera, Chola and Pandyas during the Sangam era until around 15th century. It covers the territories of present-day Kerala and Tamil Nadu.

3 A record in text, audio, video or other medium is a method of documenting something. And it is a phase of an arching process. An archiving process is complete when a record is compiled, stored and preserved in a repository for use by contemporary and future generations.


Thank you:

Noolaham Foundation, Eelam
http://noolahamfoundation.org/

Minner.no, Norway
https://minner.no/

Memoar – Norwegian organisation for oral history, Norway
http://www.memoar.no/


Disclaimer:
Due to the lack of or fragmented archives or limited access to archives in Tamil society, it has been challenging to get access to available sources that can support oral history interviews.
In this situation, writing about diaspora Tamil history will be a dynamic process which may change its shape and be updated over time. Thus, we welcome the public to provide feedback with any verifiable sources in the case of need for correction in the factual information in this website.


Reproduction of this article is allowed when used without any alterations to the contents and the source, DsporA Tamil Archive, is mentioned.

Updated 25.11.2020