பொதுத் தளங்களில் செயற்பாடுகள் எதிராக தனியார் தளங்களில் செயற்பாடுகள்

English

இன்றைய செயற்பாடுகளின் பதிவுகளே எதிர்காலத்திற்கான வரலாற்று ஆவணங்கள் ஆகின்றன. நோர்வேயியப் பொதுத் தளங்களில் பதியப்படும் தமிழ் நடவடிக்கைகளின் சில எடுத்துக்காட்டுகள் இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றன.

நோர்வேயியப் பொதுத் தளங்களில் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட தமிழ் நடவடிக்கைளே பதியப்படுகின்றன. என்றாலும் அங்கு பதிவுகளைக் கைப்பற்றி ஆவணப்படுத்தும் ஓர் ஒழுங்கமைப்பு இருப்பதால், பதிவுகள் தானியங்கியாக் கைப்பற்றப்பட்டு வரலாற்று ஆவணங்கள் பேணப்படுகின்றன. இதற்கு நேர்மாறாக, தனியார் தளங்களில் அதிகமான தமிழ் நடவடிக்கைகள் நிகழ்கின்றன. கவலைக்குரிய நிலையாக, பதிவுகளைக் கைப்பற்றி ஆவணப்படுத்தும் ஓர் ஒழுங்கமைப்பு இல்லாததால், இந்த நடவடிக்கைகள் எந்தவொரு பதிவு அல்லது ஆவணத்திலிருந்தும் விடுபடுகின்றன. அதனால் எதிர்காலத்திற்கான ஆவணங்கள் இல்லாமல் போகின்றன.

இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பதிவுகள் இன்னும் ஓர் வரலாற்று மதிப்பு மிக்கச் செய்தியை வெளிப்படுத்துகின்றன. நோர்வேயியப் பொதுத் தளங்களில் புலம்பெயர்த் தமிழ்ப் பெண்களின் செயற்பாடுகளைக் கூறுகின்றது. இவர்கள் முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் தலைமுறைப் புலம்பெயர் தமிழ்ப் பெண்கள் ஆவர். இவர்கள் தமிழ்க் கலை, இசை, பண்பாடு மற்றும் வரலாற்றை நோர்வேயியப் பொது மக்களுக்கு தமது செயற்பாடுகள் மூலம் அறியப்படுத்தியுள்ளனர். இச்செயற்பாடுகள் புலம்பெயர் மண்ணில் பண்பாடுகளிற்கு இடையேயான தடைகளை நீக்கி, பாலங்களைக் கட்ட பங்களித்துள்ளது.

தமது நடவடிக்கைகளின் மூலம் இந்தத் தமிழ்ப் பெண்கள் பல்வேறு வகையான செயற்திட்டங்களில் பல்வேறு பாத்திரங்களை வகித்துள்ளனர். இந்த செயற்திட்டங்கள் மூலம் தமிழ்ப் பண்பாட்டைப் பாதுகாத்த அதே சமயம் நோர்வேயியப் பண்பாட்டை மதித்து ஒரு நோர்வே-தமிழ் கூட்டுச் சமுதாயத்தை உருவாக்கும் முயற்சிக்கும் பங்களித்துள்ளனர்.

இவர்கள் செயற்திட்டங்களின் ஒருங்கிணைப்பாளர்களாக, ஒரு முக்கிய பாத்திரமாக, ஒரு சக நடிகராக, மற்றவர்களை வளர்த்தெடுக்கும் ஒரு பயிற்சியாளராகவும் பயிற்றுவிப்பாளராகவும் பங்கு வகித்துள்ளனர். இதோடு சம நடவடிக்கையாக, இதில் சிலர், ஒரு தனியார் அமைப்பை நிறுவி, சமூகத்தின் கலை, பண்பாடு மற்றும் நல்வாழ்வு ஆகியவற்றிற்காக செயற்படுகின்றனர். இந்தப் பெண்கள் தங்கள் முழுநேர வேலையுடனேயே இந்த நடவடிக்கைகளை செய்கின்றார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்த நடவடிக்கைகள் பொதுத் தளங்களில் தமிழ் நடவடிக்கைகளிற்கான பதிவுக் கைப்பற்றல்களிற்கான எடுத்துக்காட்டுகள். அதே நேரத்தில், தனியார் தளங்களில் நிகழும் நடவடிக்கைகள் எதிர்காலத்திற்காகப் பேணிப் பாதுகாப்பதிலிருந்து தொலைந்து போகும் ஆவணங்களின் எடுத்துக்காட்டுகளும்கூட.

இதனால் தனியார் தளங்களில் தமிழர்களின் அதிகப்படியான செயற்பாடுகள், பொதுத் தளங்களில் செயற்படுவதைக் காட்டிலும் குறைவானதோ அல்லது முக்கியத்துவம் அற்றதோ என்ற அர்த்தம் அல்ல. உதாரணமாக, இந்த கொரோனா சூழ்நிலையில், உடல் மற்றும் மன ஆரோக்கியம் மற்றும் நல்வாழ்வுக்கான சமூக அமைப்புகளின் செயற்பாடுகளின் முக்கியத்துவம் புலப்படுகின்றது. மட்டுப்படுத்தப்பட்ட நேரம், வளம் மற்றும் திறன் ஆகியவற்றைக் கொண்டு, தன்னார்வச் சேவையின் அடிப்படியில் இயங்கும் அமைப்புகளின் சேவை இன்றியமையாதது மற்றும் வரலாற்று மதிப்புமிக்கது.

எனவே, பதிவுகளைக் கைப்பற்றி ஆவணப்படுத்தும் ஓர் ஒழுங்கமைப்பு இருத்தல் மட்டுமே எதிர்காலத்திற்கான வரலாற்று மற்றும் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியக் கடத்தல் செயற்பாட்டில் பாரிய பேறுபாட்டை உருவாக்குகின்றது. ஒரு அமைப்பின் உள்ளக ஆவணங்கள் மட்டுமே அதனைச் சுற்றியுள்ள சமூகத்தின் வரலாற்றுத் தொடர்ச்சியைப் பேணிப் பாதுகாக்க முடியும்.

“ஒரு அமைப்பின் ஆவணப் பொருட்களை சேகரிப்பது அவ்வமைப்பின் சமகால நிர்வாகக்குழுவில் பணி ஆகும். ஆனால் சேகரிக்கும் நடவடிக்கைக்கு ஒத்துழைப்பு வழங்க வேண்டியது ஆவணங்களை வைத்திருக்கும் அனைத்து முன்னாள் மற்றும் சமகால உறுப்பினர்ககளினதும் பொறுப்பாகும். ஏனெனில் அந்த ஆவணப் பொருட்கள் ஒரு அமைப்பின் சொத்தாகும். அதோடு அவை ஒரு சமூகத்தின் வரலாற்று மற்றும் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியத்தை பிரதிபலிக்கும் ஆவணங்கள் ஆகும். இந்த நிலைமை நோர்வே தன்னார்வ அமைப்புகளுக்கும் பொதுவானது என்பது ஒரு ஆறுதலாக இருக்க இங்கு குறிப்பிடுகின்றேன். பொது அணுகல் மற்றும் பயன்பாடு இல்லாமல் வீடுகளில் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட ஆவணங்கள் இழந்த ஆவணங்களுக்குச் சமம் என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள்.”

தோற்றம், நோக்கம் மற்றும் சூழல்: வரலாற்றுத் தொடர்ச்சி

Utrop (2010)

“கூத்து” ஒரு பாரம்பரிய தமிழ் நாடக வடிவம். இது 2010 ஆம் ஆண்டு, நோர்வேயில் உள்ள Oslo Opera House இல் முதல் முறையாக அரங்கேற்றப்பட்டது. Oslo Opera House இல் ஒரு தமிழ் நிகழ்ச்சி அரங்கேரியதும் இதுவே முதல் முறையாகும். “புவி வெப்பமடைதல்” பற்றிய நிகழ்ச்சியை ஈழத்தைச் சேர்ந்த இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் நடனக் கலைஞர்கள், Nordic Black Theater இன் மாணவர்கள் மற்றும் Oslo Music and Culture school இன் மாணவர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் ஒன்றிணைந்து வழங்ககினார்கள். ஒஸ்லோவில் நடைபெற்ற ஒரு வார தமிழ் ஓபரா விழாவில் கூத்து ஒரு அங்கமாக இடம்பெற்றது.

Utrop இல் வெளியானதின் அடிப்படியில், நோர்வே மற்றும் இலங்கைக்கு இடையேயான இணைவாகம் மற்றும் புரிந்துணர்வை வளர்ப்பதிலும், அதோடு இலங்கையில் சிங்கள மற்றும் தமிழர்களிடையே புரிந்துணர்வை வளர்ப்பதிலும் இன்நிகழ்வு செயல்பட்டது என்று இச்செயற்திட்டத்தை முன்னெடுத்தவர்களில் ஒருவரான வாசுகி ஜெயபாலன் கூறுகினார்.

வாசுகி ஜெயபாலன் Oslo Fine Arts academy எனும் பெயரில் ஓர் கலைக்கூடத்தை நடாத்தி வருகின்றார்


TV2 தொலைக்காட்சியின் நடனப் போட்டியான “norske talenter” (நோர்வேயியத் திறமைகள்) இல் கலா சாதானா எனும் நடனக் கலைக்கூட மாணவர்கள் பங்கேற்றனர். இதில் நோர்வே-தமிழ் யுவதிகள், நோர்வேயிய மற்றும் தமிழ் பண்பாட்டை இணைத்து «சமத்துவம்» குறித்த கலை நிகழ்வை வழங்கினர் . இதன் நடன நெறியாள்கை கவிதா லக்சுமி.

அதேபோல் ஏனைய தமிழ் சிறுவர் சிறுமிகள் ஒரு அமைப்பைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியோ அல்லது தனி நபர்களாகவோ இந்தத் தொலைக்காட்சி போட்டியில் பங்கேற்றுள்ளனர்.

கீழே உள்ள படம் 2019 ஆம் ஆண்டு TV2 “norske talenter” இல் அரையிறுதிப் போட்டிக்கு வந்த அக்சயாவைக் காட்டுகின்றது. இன்நடனத்தின் நெறியாள்கை துஷ்யா அமரசிங்கம். அவர் நாட்டியவருணா எனும் நடனக் கலைக்கூடத்தை நிர்வகிக்கின்றார்.


சத்தியரூபி சிவகனேஷ் எழுதிய “Aktive Kvinner på tur – fra hele verden” கட்டுரை. இக் கட்டுரை “Leve Lillomarka” (2019) எனும் நூலில் வெளியானது. இது லில்லோமார்க்காவின் நண்பர்களது 50 வது ஆண்டு நிறைவிற்காக லில்லோமார்க்காவின் நண்பர்கள் வெளியிட்டார்கள். லில்லோமார்கா ஒஸ்லோவில் உள்ள வனத்தின் ஒரு பகுதியாகும். இது மத்திய ஒஸ்லோவிலிருந்து வடகிழக்கில் அமைந்துள்ளது. லில்லோமார்க்காவின் நண்பர்கள், லில்லோமார்க்காவைப் பாதுகாக்கவும், வளப்படுத்தவும், கவனிக்கவும் செயற்படும் ஒரு சங்கம் ஆகும்.

சத்தியரூபி சிவகனேஷ், “Aktive kvinner” (சுறுசுறுப்பான பெண்கள்) என்னும் அமைப்பை நடாத்தி வருகின்றார். அவ்வமைப்பு ஒஸ்லோவில் உள்ள பியெர்க்கே (Bjerke) நகரப்பிரிவுடன் கூட்டிமுயற்சியில் ஒஸ்லோ வாழ் புலம்பெயர் பின்னணியைக் கொண்ட பெண்களுக்கு உடற்பயிற்சி அளித்து வருகின்றார்.

இதோடு அவர் ஒஸ்லோவில் உள்ள தமிழர் வள ஆலோசனை மையத்திலும், Noreel எனும் தமிழ் விளையாட்டுக் கழகத்திலும் ஏரோபிக் வகுப்புகள் வழங்கி வருகின்றார். கொரோனா வைரஸ் காரணமாக நாடு மூடப்பட்ட காலப்பகுதியில், அவர் மார்ச் முதல் யூன் வரை இணைய வழி ஏரோபிக் உடற்பயிற்சி வகுப்புகளை வழங்கினார். அத்துடன் நோர்வேயிய காட்டில் உடற்பயிற்சி மற்றும் நடைப்பயணங்களை ஒருங்கிணைத்தார். கோடை விடுமுறை நாட்களிலும் தொடர்ந்த நோர்வேயிய காட்டில் உடற்பயிற்சியானது இன்றுவரை தொடர்கின்றது. நாடு மூடப்பட்ட காலப்பகுதியில் ஒருங்கிணைத்த உடற்பயிற்சி செயற்பாடுகள் பல்லினப் பண்பாட்டுப் பின்னணியைக் கொண்ட பெண்களை பங்கேற்பாளர்களாகக் கொண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்டாலும், விரைவில் ஆண்களும் பங்கேற்பாளர்களானார்கள்.


“Tyfonens Øye” (The typhoon’s eye)

Kjell Kristensen (ஷெல் கிறிஸ்டென்சன்) எழுதிய “ Tyfonens Øye ”(டைபூனின் கண்)
இயக்கம்: Cliff A. Mustache (கிளிஃப் எ. முஸ்தாஷ்)
5 ஆம் தேதி ஏப்ரல் மாதம் 2011 ஆம் ஆண்டு Cafeteatret இல் அரங்கேற்றப்பட்டது.

«”Typhoons Øye” இல், ஒரு தமிழ் கிராமத் தலைவரும், பணியில் இருந்து விலகிய ஒரு சிங்கள வீரரும் ஒரு விசித்திரமான பொதுவான விதியை அனுபவிக்கிறார்கள் – அவர்கள் தொலைதூர காவல் நிலையத்தில் ஒரு சிறையறையைப் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டிய நிலை. யதார்த்தத்தைப் பற்றிய அவர்களின் கருத்து மிகவும் வேறுபட்டிருந்தது – இருப்பினும் ஒரு பரஸ்பர புரிதல் படிப்படியாக வெளிப்படுகிறது.

ஆனால் அவர்களைச் சுற்றியுள்ள சமரசமற்ற தன்மை மற்றும் வன்மத்தன்மை முன்பு போலவே வலுவானதாக இருக்கின்றது. மேலும் போரின் செயல்கள் இரு கைதிகளையும் அவர்கள் கற்பனை செய்ய முடியாத வகையில் சூழ்ந்துள்ளன…»

இந்த செயல்திட்டத்திற்கு நோர்வே கலை மன்றம் (Norsk Kulturråd) நாடக நெறியாள்கை ஆதரவு வளங்கியது.

நடிகர்கள்:
Biniam Yhidego
Khawar “Gomi” Sadiq
Ali Djabbary
Ahmed Tobasi
நடனம்: தமிழினி சிவலிங்கம்
இசை: திரு கணேஷ் மற்றும் Aladin Abbas
மேடை வடிவமைப்பு: Karen Schønemann
ஒளி அமைப்பு: Paulucci Araujo


பொறுப்புத் துறப்பு:
தமிழ்ச் சமூகத்தில் ஆவணங்களின் பற்றாக்குறை, சிதறடிக்கப்பட்ட ஆவணங்கள் அல்லது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுக்கத்தைக் கொண்ட ஆவணங்கள் உள்ளன. இதனால் வாய்மொழி வரலாற்று நேர்காணல்களில் வெளிவரும் வரலாற்றுத் தகவல்களை சரிபார்க்கக்கூடிய ஆவணங்களைப் பெற்றுக் கொள்வதில் சவால் உள்ளது.
இச்சூழ்நிலையில், புலம்பெயர் தமிழரின் வரலாற்றை எழுதுவது ஒரு மாற்றம் பெறும் செயல்முறையாக (dynamic process) இருக்கலாம். இச்செயல்முறை காலப்போக்கில் ஒரு வரலாற்று எழுத்து வடிவத்தைப் புதுப்பித்து வளர்த்தெடுக்க உந்துகோலாக அமையும். எனவே, இவ்விணையத் தளத்தில் உள்ள தகவல்களில் திருத்தம் தேவைப்பட்டால், சரிபார்க்கக்கூடிய ஆதாரங்களுடன் கருத்துக்களை வழங்குமாறு பொதுமக்களை வரவேற்கின்றோம்.


உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

புதுப்பிக்கப்பட்டது: 18.10.2020

Activities at public platforms vs. private platforms

தமிழ்

Records of today´s activities will become historical archives for the future. Here are few examples of Tamil activities captured at Norwegian public platforms. Even though there are limited Tamil activities performed at Norwegian public platforms, it has a system that automatically captures records and generates historical archive. In contrast, there are overwhelming Tamil activities at private platforms. Unfortunately, because of the lack of an archive system, these activities get lost from any documentation or archive. And therefore no archive to preserve.

The records mentioned here convey another historical value. That is the activities of migrated Tamil women at Norwegian public platforms. These are both first and second-generation migrated Tamil women who have made Tamil art, music, culture and history known for the general public of Norway. The activities have broken the barriers and built bridges between cultures in a migrated country.

In the activities, these women have taken various roles in different kinds of projects. These projects have contributed to creating a collaborated Norwegian-Tamil society by preserving Tamil culture and respecting Norwegian culture.

Tamil women have coordinated projects, taken a lead role, been a co-star, supported and developed others as a coach or instructor. In parallel, some of them are having a private organisation to provide the society with art, culture and wellbeing. It is noteworthy to mention that these activities are in addition to their full-time job.

These activities are examples of Tamil activities at public platforms that are being captured for preservation. At the same time, activities at private platforms that get lost from preservation for the future.

This does not mean that the overwhelming activities of Tamils at private platforms are any less important than the activities at public platforms. For instance, in this coronavirus pandemic, the activities and importance of organisations that provide social platforms for physical and mental activities, development and wellbeing become even more visible. Their voluntary service regardless of limited time, resource and capacity is remarkable and has a historical value.

So, the existence of record-keeping and archive system makes the major difference in survival of historical and cultural heritage for the future. The organisation archive is the one that can protect the continuity of the history of it´s surrounded society.

“The process of gathering the archival materials of an organisation is a job for the current committee. But giving the appropriate cooperation in the collection process is the responsibility of all former and contemporary members who hold the archival documents. Hence, those archival materials are properties of the organisation and the historical and cultural heritage of a society. It can be a consolation that this situation is also common for Norwegian voluntary organisations. Please do not forget that isolated archives at homes with no public access and use are equivalent to lost archive.”

Origin, purpose and context: historical continuity

Utrop (2010)

“Koothu” is a traditional Tamil drama form. In 2010, it was performed for the first time at the Oslo Opera House in Norway. This was also the first time a Tamil performance was staged at the Oslo Opera House. The performance about “Global warming” was put together by musicians and dancers from Sri Lanka, students from Nordic Black Theater and students and teachers from Oslo Music and Culture school. Koothu was one of the elements in the one-week Tamil Opera Festival in Oslo.

According to Utrop, Vasuki Jayapalan, one of the initiators says that the cultural performance worked also on integration and developing understanding between Norway and Sri Lanka, as well as between Singhalese and Tamils in Sri Lanka.

Vasuki Jeyapalan has also her own organisation called Oslo Fine Arts Academy


Norwegian-Tamil girls from the dance institution Kala Saadhana participating at the TV2 television “Norske Talenter” (Norwegian Talents) competition. This is a fusion of Norwegian and Tamil culture conveying a message about equality. Choreographed by Kavitha Laxmi.

Likewise, other Tamil boys and girls, both representing an organisation and as individuals, have participated in this television competition.

Below is a screenshot of Aksaya performing at semi-finals of TV2 “Norske Talenter” competition in 2019. Choreographed by Thushya Amarasinkam who has the dance school NatyaVaruna – Dance Creations, Oslo.


“Aktive Kvinner på tur – fra hele verden” by Sathiaruby Sivaganesh. This article is from the book “Leve Lillomarka” (2019). It was published by Friends of Lillomarka to mark their 50th anniversary. Lillomarka is a part of the forest in Oslo. It is in the northeast from central Oslo. And Friends of Lillomarka is an association that works to protect, develop and take care of Lillomarka.

Sathiaruby Sivaganesh has the organisation, “Aktive kvinner” (active women), where she gives physical training for women with a migrated background in Oslo with cooperation with the Bjerke city district in Oslo.

In parallel, she gives aerobic classes at Tamil Resource and Counselling Centre in Oslo and at Noreel sports club (Tamil sports club). Under the coronavirus lockdown, she volunteered and initiated online aerobic classes from March to June, as well as training and walking tours in the Norwegian forest that continued in the summer holidays. And it still goes on. Even though the lockdown activity was started with women participants with a multi-cultural background, men became also active participants.


“Tyfonens Øye” (The typhoon’s eye)

“Tyfonens Øye” by Kjell Kristensen
Direction: Cliff A. Moustache
Premiered on 5th April at Cafeteatret

«In “The Typhoon’s Eye”, a Tamil village leader and a deserted Sinhalese soldier experience a strange common destiny – they have to share a cell at a remote police station. Their perception of reality is very different – but still a larger, mutual understanding gradually emerges.

But around them, the irreconcilability and brutality are as strong as before, and the acts of war catch up with the two prisoners in a way they had not dreamed of…»

The performance is supported by playwright support from the Norwegian Art Council (Norsk Kulturråd).

Starring:
Biniam Yhidego
Khawar “Gomi” Sadiq
Ali Djabbary
Ahmed Tobasi
Dance: Tamilini Sivalingam
Music: Thiru Ganeshu & Aladin Abbas
Set design: Karen Schønemann
Lighting: Paulucci Araujo


Disclaimer:
Due to the lack of or fragmented archives or limited access to archives in Tamil society, it has been challenging to get access to available sources that can support oral history interviews.
In this situation, writing about diaspora Tamil history will be a dynamic process which may change its shape and be updated over time. Thus, we welcome the public to provide feedback with any verifiable sources in the case of need for correction in the factual information in this website.


Reproduction of this article is allowed when used without any alterations to the contents and the source, DsporA Tamil Archive, is mentioned.

Updated: 18.10.2020

What is «ஆவணம்»? – 4

This post is based on the original post at facebook page, “Archive of Tamils in Norway”, on 25th June 2020.

What is archival material?

According to Norwegian archival law, a document is: a logically defined amount of information stored on a medium for later reading, listening, displaying or transmission (“ei logisk avgrensa informasjonsmengd som er lagra på eit medium for seinare lesing, lyding, framsyning eller overføring”.)
And record/ archive is: documents that have been created by or have come into an activity as part of an enterprise’s solution, case management and administration. (“dokument som vert til som lekk i ei verksemd»)

Traditionally, a document refer to a paper. But from electronic era, a document is technology neutral and independent. So, an archival document can be found in variety of information carriers. They can for instance be readable text on paper, digital material in databases, maps, drawings, photos, film, audio tapes and more. The difference between “பதிவேடு” and “ஆவணம்” is (1) active archive “பதிவேடு”, which is in daily use in the organisation that creates the archive (records creator/ பதிவேட்டை உருவாக்கியவர்) and (2) terminated, historical archive “ஆவணம்”, ie archive that is out of use of the records creator. So, old and terminated archives that are around 5-8 years old are given to an archival institution.

Below are few examples of different kinds of documents. Please note that I have only taken few examples to demonstrate different kinds of information carriers.

Document: Letter
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: Norwegian Tamil Health Organisation
Traditionally, this will be in paper. But now it is publied digitally. This is an example for active archive at the organization. This document is still relevant and in use.):
Arkivskaper:

Document: Photo
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: Muthamil Arivalaiyam (Tamil school in Oslo). Photographer: unknown

Document: Photo
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: Prateesh Memography (Photographer)
Independent photographer´s photo of Tamil Murasam radio event in Oslo.

Document: Graphic
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: Kri Thirunavukkarasu
The artist has created graphic for a different cause and organization.

Document: Booklet
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: Norway Tamil Sangam (Organisation) (preserved at the online archive, Noolaham. This is an example for terminated archive that is at an archival institution.)

Document: Web page (Article)
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: Namathumalayagam (An article about Norway Tamil Sangam by Namathumalayagam)

Document: audio visual
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: Thainilam Kalaiyakam
This is a documentary film created in conjunction with the 10th anniversary of Annai Poopathi Tamil Cultural Center. This is a tamils school in Oslo.

Document: Audio visual
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: Vaseeharan Creations
Even if the interviewee is a Candian Tamil, the production belongs to a Norway based organization because it was created by a Norway based organization. Therefore this document should be archived in Norway.

Document: Audio
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: Tamil Education Development Council
Organisation based in France. Produces teaching materials for Diaspora Tamils.

As you can see, apart from “Norway Tamil Sangam anniversary booklet 1983” (1983), all other records are only available at social medias and websites. All activities are at record creation lever (பதிவேடு). But they need to be progressed to archive (ஆவணம்).
If the website shut down or the social media block or loose the content, the materials will be lost forever. Unless the individuals have a backup or original at their home. Another problem with materials that are spread across social medias and on internet is that it is tremendous time consuming to search for materials. Most of the time, the person would not find the appropriate material. On the other hand, it will be disorganized and can be unreliable.
If the materials end up in an archival institution, they will be gathered in one place. It will save time and effort. Archive preserved at every country will become an archival heritage for Tamils all over the world. They will be a social documentation for Tamils.

There is noticeable that Tamils have re-started to discuss about preserving archive of Tamils. The internal and social discussions will help Tamils to find an appropriate solution on how and where to preserve the historical and cultural heritage of Tamils. But please don´t forget that without records captured and stored at organizations (பதிவேடு), there will be no archive (ஆவணம்).

For info:
https://tamilarchive.ca/project/about

To be continued…

Next post: What is «ஆவணம்» – part 5: Which records become archive?

Please do not forget that your are keeping a piece of Tamil cultural and historical heritage at your home. Please give public access to that heritage.

Reproduction of this article is allowed when used without any alterations to the contents and the source, DsporA Tamil Archive, is mentioned.

′′ஆவணம்′′ என்றால் என்ன”? – 4

25. யூன் 2020 அன்று “நோர்வே வாழ் தமிழர் ஆவணம்” எனும் முகநூல் பக்கத்தில் பதிந்த இடுகையின் அடிப்படையில் இங்கு மீள்பதிவு செய்யப்படுகின்றது.

ஆவணப் பொருட்கள் (archival materials) என்றால் என்ன?

நோர்வே ஆவணக்காப்பகச் சட்டத்தின்படி, ஒரு ஆவணம் என்பது «எதிர்கால வாசிப்பிற்காக, கேட்டலுக்காக, காண்பிப்பிற்காக அல்லது பரிமாற்றத்திற்காக ஒரு ஊடகத்தில் பதியப்படும் தர்க்கரீதியாக வரையறுக்கப்பட்ட தகவல்கள்» (“ei logisk avgrensa inforasjonsmengd som er lagra på eit medium for seinare lesing, lyding, framsyning eller overføring ”.)
ஒரு பதிவு / ஆவணம் என்பது «ஒரு நிறுவனத்தின் முடிவு, வழக்கு மேலாண்மை (case mangement) மற்றும் நிர்வாக செயற்பாட்டின் ஒர் அங்கமாக உருவாக்கப்பட்ட அல்லது செயற்பாட்டில் வந்த ஆவணங்கள்/ பத்திரங்கள் (documents)» (“Dokument som vert til som lekk i ei verksemd»).

பாரம்பரியமாக, ஒரு ஆவணம் காகிதத்தை மையப்படுத்தியே இருந்தது. ஆனால் மின்னணு யுகத்திலிருந்து, ஒரு ஆவணம் தொழில்நுட்ப நடுநிலை மற்றும் சுயாதீன நிலையை அடைந்தது. எனவே, ஒரு ஆவணப் பொருள் பல்வேறு தகவல் தாங்கிகளில் காணலாம். உதாரணமாக அவை காகிதத்தில் வாசிக்கக்கூடிய எழுத்தாக, தரவுத்தளங்களில் டிஜிட்டல் கோப்புகளாக, வரைபடங்களாக, புகைப்படங்களாக, திரைப்படங்களாக, ஒளி நாடாக்களாக மற்றும் வேறு பலவகையாக இருக்கலாம். “பதிவேடு” மற்றும் “ஆவணம்” ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான வேறுபாடு: (1) பாவனையில் உள்ள ஆவணம் “பதிவேடு”. இது ஆவணத்தை உருவாக்கும் நிறுவனத்தில் (records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்) தினசரி பயன்பாட்டில் உள்ளவை மற்றும் (2) முடிக்கப்பட்ட, வரலாற்று ஆவணங்கள் – “ஆவணம்”. அதாவது பதிவுகள் உருவாக்கிய நிறுவனத்தின் பயன்பாட்டில் இல்லாத ஆவணங்கள். எனவே, முடிவிற்கு கொண்டுவரப்பட்ட மற்றும் சுமார் 5-8 ஆண்டுகள் பழமையான ஆவணங்களே ஒரு ஆவணக்காப்பக நிறுவனத்திற்கு வழங்கப்படுகின்றன.

கீழே பல்வேறு வகையான ஆவணங்களின் சில எடுத்துக்காட்டுகள் இணைத்துள்ளேன். பல்வேறு வகையான தகவல் தாங்கிகளாக ஒரு ஆவணப் பொருள் இருக்கலாம் என்பதை சித்தரிக்கவே இந்த ஒரு சில எடுத்துக்காட்டுகளை எடுத்துள்ளேன்.

ஆவணப் பொருள்: கடிதம்
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: Norwegian Tamil Health Organisation
முன்னர், இவ்வாறான கடிதங்கள் காகிதத்தில் மட்டுமே வெளியிடப்பட்டது. ஆனால் இப்போது இது மின்னணு கோப்பாக இணையத்தில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இந்த கடிதம் இந்த அமைப்பின் நாளாந்த பாவனையில் உள்ள பதிவிற்கான ஒரு எடுத்துக்காட்டு. இந்த ஆவணப் பொருள் இன்றும் பயன்பாட்டில் உள்ளது.

ஆவணப் பொருள்: புகைப்படம்
புகைப்படக்காரர்: தெரியவில்லை
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: முத்தமிழ் அறிவாலயம் (ஒஸ்லோவில் உள்ள ஓர் தமிழ் பள்ளி)

ஆவணப் பொருள்: புகைப்படம்
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: Prateesh Memography (Photographer)
ஒஸ்லோவில் நடைபெற்ற தமிழ் முரசம் வானொலியின் நிகழ்வை சுயாதீன புகைப்பட கலைஞர் பதிவு செய்ததின் புகைப்படங்கள்.

ஆவணப் பொருள்: வரைகலை
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: கிரி திருணாவுக்கரசு
இக்கலைஞர் பல்வேறு நோக்கங்களுக்கும் அமைப்புக்களுக்கும் வரைகலை உருவாக்கியுள்ளார்.

ஆவணப் பொருள்: ஆண்டு மலர்
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: நோர்வே தமிழ் சங்கம்
வலைத்தள ஆவணக்காப்பகமான நூலகத்தில் பாதுகாக்கப்பட்டு பொது அணுகலுக்கு விடப்பட்டுள்ளது. இது ஒரு முடிவிற்கு கொண்டுவரப்பட்ட மற்றும் சுமார் 5-8 ஆண்டுகளிற்கு மேற்பட்ட பழமையான ஒரு ஆவணப் பொருளுக்கான எடுத்துக்காட்டு.

ஆவணப் பொருள்: இணையத்தளப் பக்கம் (கட்டுரை)
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: நமது மலையகம்
நமது மலையகம் நோர்வே தமிழ் சங்கத்தின் 1983 ஆம் ஆண்டு ஆண்டு மலரை மையப்படுத்தி எழுதிய கட்டுரை.

ஆவணப் பொருள்: ஒலியும் ஒளியும்
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: தாய்நிலம் கலையகம்
ஒசுலோவில் உள்ள ஒரு தமிழ்ப் பள்ளிக்கூடமான அன்னை பூபதி தமிழ்க் கலைக்கூடத்தின் 10 ஆவது ஆண்டு நிறைவை முன்னிட்டு உருவாக்கப்பட்ட ஆவணப்படம்.

ஆவணப் பொருள்: ஒலியும் ஒளியும்
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: Vaseeharan Creations
இப்பதிவில் ஒரு கனேடிய தமிழரை நேர்காணல் செய்தாலும், இத்தயாரிப்பு நோர்வேயைத் தளமாகக் கொண்டு இயங்கும் ஒரு அமைப்பைச் சேர்ந்தது. எனவே இந்த ஆவணம் நோர்வேயில் ஆவணப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

ஆவணப் பொருள்: ஒலி
Records creator/ பதிவேட்டு உருவாக்குனர்: தமிழர் கல்வி மேம்பாட்டுப் பேரவை பிரான்சில் உள்ள அமைப்பு. புலம்பெயர் தமிழர்களுக்கான கற்பித்தல் பொருட்களை உருவாக்கும் செயற்பாட்டைக் கொண்டுள்ளது. இந்த ஒலிக்கோப்பு தமிழர் கல்வி மேம்பாட்டுப் பேரவை பிரான்சில் உருவாக்கியிருந்தாலும், நோர்வேயில் உள்ள தமிழ் பள்ளிக்கூடங்கள் தமது கற்பித்தல் செயற்பாட்டில் பயன்படுத்தியிருந்தால், அவை நோர்வே பள்ளியின் செயற்பாட்டு ஆவணங்களிலும் இருக்க வேண்டும்.

நோர்வே தமிழ் சங்கத்தின் 1983 ஆம் ஆண்டு ஆண்டு மலரைத் (1983) தவிர, ஏனைய பதிவுகள் அனைத்தும் சமூக ஊடகங்கள் மற்றும் வலைத்தளங்களில் மட்டுமே உள்ளன. அனைத்து செயற்பாடுகளும் பதிவு உருவாக்கல் நிலையில் (பதிவேடு) உள்ளன. ஆனால் அவை ஆவண நிலைக்கு நகர்த்தப்பட வேண்டும்.
ஒருவேளை வலைத்தளம் மூடப்பட்டால் அல்லது சமூக ஊடகங்கள் இப்பதிவுகளை முடக்கினால் அல்லது இழந்தால், ஆவணப் பொருட்கள் என்றென்றும் இழக்கப்படும். இல்லாவிடில், தனிநபர்கள் தங்கள் வீடுகளில் பிரதி அல்லது அசல் வைத்திருக்க வேண்டும். சமூக ஊடகங்கள் மற்றும் இணையத்தில் பரவியிருக்கும் பதிவுகளின் மற்றொரு சிக்கல் என்னவென்றால், பொருட்களைத் தேடுவதற்கு அதி கூடிய நேரம் எடுக்கும். பெரும்பாலான நேரங்களில், தேடுவோர் பொருத்தமான பதிவுகளை கண்டுபிடிக்க மாட்டார். மறுபுறம் ஒழுங்கற்றதாகவும் நம்பகத்தன்மை அற்றதாகவும் இருக்கலாம். ஆனால் பதிவுகள் ஒரு ஆவணக்காப்பக நிறுவனத்தில் பாதுகாத்தால், அவை ஒரே இடத்தில் சேகரிக்கப்படும். இது நேரச் சிலவை மிச்சப்படுத்தும். இவ்வாறு ஒவ்வொரு நாடுகளிலும் சேமித்து பாதுகாக்கப்படும் ஆவணங்கள் உலகத் தமிழர்களுக்கான ஆவணப் பாரம்பரியமாக வடிவெடுக்கும். தமிழரின் சமூக ஆவணங்களாக (social documentation) அமையும்.

தமிழர்களின் ஆவணக்காப்புக் குறித்து தமிழர்கள் மீண்டும் கலந்துரையாட தொடங்கியுள்ளதை அவதானிக்கக்கூடியதாக உள்ளது. இந்த உள்ளக மற்றும் சமூக மட்டக் கலந்துரையாடல்கள், தமிழர்களின் வரலாற்று மற்றும் பண்பாட்டு பாரம்பரியத்தை எவ்வாறு மற்றும் எங்கு பாதுகாப்பது என்பது குறித்து தகுந்த தீர்வைக் காண அவர்களுக்கு உதவும். ஆனால் அமைப்புகளிற்குள் கைப்பற்றப்பட்டு (captured) பதியப்படும் பதிவுகள் (பதிவேடு) இல்லாமல், ஆவணம் எதுவும் இருக்காது என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள்.

தகவலுக்கு:
https://tamilarchive.ca/project/about

தொடரும்…

அடுத்த இடுகை: ′′ஆவணம்′′ என்றால் என்ன”? – பகுதி 5: எந்த பதிவுகள் ஆவணம் ஆகின்றன?

தமிழ் பண்பாடு, வரலாறு, பாரம்பரியத்தின் (cultural and historical heritage) ஒரு சிறிய பகுதியை உங்கள் வீட்டில் வைத்திருக்கின்றீர்கள் என்பதை என்றும் மறந்துவிடாதீர்கள். அதனை பொது அணுகலுக்கு (public access) வழியமையுங்கள்.

உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

What is «ஆவணம்»? – 3

This post is based on the original post at facebook page, “Archive of Tamils in Norway”, on 21th June 2020.

Why should Tamil organisations keep records?

Record keeping is a systematic way of keeping track of activities in an organisational structure.
They capture and record information of incoming and outgoing activities in an organisational structure. Before 1990´s all record keeping where paper based. When the electronic era started the record keeping moved over to electronic systems for record keeping. But still paper based record keeping are in practice in some organisations, and in some countries.

Tamils have formed various kinds of organisational structure in the migrated countries. On the one hand non-profit organisational structures, such as charitable organisations, associations, clubs, foundations. On the other hand, profit making organisational structures, such as shops, other business companies.
However, few organisational structures are in between these two.

If we categorise all the Tamil organisational structures (“non-profit” and “profit making” and “in between”), they will be something like this:

• Educational organisational structures –Tamil schools, arts institutions, organisations that create teaching materials and exam board, so on
• Media organisational structures – Television, radio, website, newspaper, so on
• Political organisational structures – such as a representative organisation of a political ideology
• Human rights/ help organisational structure
• Religious organisational structures
• Community organisational structure – such as Sangam/ Inaiyam/ Manram in the name of a place in their homeland, established in a diaspora country. As well as general Tamil Sangam.
• (if any other category let me know)

However, many other organisational structures than “Human rights/ help organisational structure” do have a part of their mission to help Tamil people in diaspora and back home.

From now on I will use “organisation” as a collective term to make it simple and I will mention the category name if necessary.
Even though I focus on organisations, the work of individual artists and creators have a major role and importance for the historical and cultural heritage of Tamils. For instance, photographers and their photos are essential archival materials. It is said that one image is equivalent to 1000 words.
Photos of all activities arranged by Tamil organisations are resting within Tamil freelance photographers. Same with Tamil writers, reporters and researchers, that can function individually. They are major contributors to the historical and cultural heritage of Tamils.

Here is a link to Norwegian national archive. They write about Ole Friele Backer who was a war photographer in second world war. It is given digital access to the photos. 

There are many Tamil organisations around the world with variety of activities at various levels. But there is a worrisome situation of record keeping at majority of organisations. If there are any records kept, they are not available or accessible for public use. They are neither available for the organization for their internal access and use. I will look at the purpose of access and use in my future posts.

So why should these Tamil organisations keep records? (please look at the images)


1) «பதிவேடு» – Record keeping:
The primary value of record keeping is the organisations´ administrational control. Record keeping is essential for internal administrative control and security. It is the base to protect the rights of the organisation, as well as the customer/ consumer/ user´s rights. Thereby record keeping maintains democracy inside the organisation and among the society.

The secondary value of the records are informational value and evidential value for contemporary and posterity.
Informational value: The records of activities of an organisation give information about an incident, phenomenon, period, or an era.
evidential value: A record is an evidence for an action, activity or one´s right.

2) «தெரிவு» – Appraisal:
The records will be evaluated and selected based on the record´s informational value and evidential value. Then the selected records will be given to an archival institution for long term presentation.
The records with informational and evidential value together give us a historical and cultural heritage. This heritage has various contemporary use, as well as unpredictable future use for the future generations.

3) «ஆவணக்காப்பு» – Archive:
The records are preserved at an archival institution for long term preservation. The records will be given public access if they don´t contain personal or confidential information about a person.

People can lose their memories. Thereby the information can be distorted. They can change their mind set or point of view during their lifetime. But the records/ archive will be a piece of document that will freeze the time that something happened. But it is important to notify that even a document can be created and preserved genuinely, but the content would not be true.
So, basically this is a process of capturing and preserving memories and evidence of our activities.

To be continued…

Next post: What is «ஆவணம்» – part 4: What is archival material?

Please do not forget that your are keeping a piece of Tamil cultural and historical heritage at your home. Please give public access to that heritage.

Reproduction of this article is allowed when used without any alterations to the contents and the source, DsporA Tamil Archive, is mentioned.

′′ஆவணம்′′ என்றால் என்ன”? – 3

21. யூன் 2020 அன்று “நோர்வே வாழ் தமிழர் ஆவணம்” எனும் முகநூல் பக்கத்தில் பதிந்த இடுகையின் அடிப்படையில் இங்கு மீள்பதிவு செய்யப்படுகின்றது.

ஏன் தமிழ் அமைப்புகள் பதிவுகளை உருவாக்க வேண்டும்?

பதிவேடு என்பது ஒரு நிறுவன கட்டமைப்பின் செயற்பாடுகளை கண்காணிப்பதற்கான ஒரு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட முறைமை ஆகும்.
ஒரு நிறுவன கட்டமைப்பில் உள்வரும் மற்றும் வெளிச்செல்லும் செயற்பாடுகளின் தகவல்களை அவை கைப்பற்றி பதிவு செய்யும் முறைமை. 1990 க்கு முன்னர், காகிதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட அனைத்து பதிவேட்டு முறைமையும் இருந்தது. மின்னணு (electronic) சகாப்தம் தொடங்கியபோது, பதிவுவேட்டு முறைமையும் கணினி நிரலில் பதிவு செய்யும் முறைமைக்கு மாற்றப்பட்டது. என்றலும் இன்றும் சில நிறுவனங்களில், சில நாடுகளில் காகித அடிப்படையிலான பதிவுவேட்டு முறைமுமை நடைமுறையில் உள்ளது.

புலம்பெயர் தமிழர்கள் தாம் புலம்பெயர்ந்த நாடுகளில் பல்வேறு வகையான நிறுவன கட்டமைப்பை உருவாக்கியுள்ளனர். தொண்டு நிறுவனங்கள் ஒருபுறமும். அதாவது, சங்கங்கள், கழகங்கள், அறக்கட்டளை போன்ற இலாப நோக்கற்ற நிறுவன கட்டமைப்புகள். மறுபுறம், இலாபம் ஈட்டும் நிறுவன கட்டமைப்புகள். அதாவது அங்காடிகள், ஏனைய வணிக நிறுவனங்கள்.
இருப்பினும், இந்த இரண்டு வகைகளிற்கு இடையிலும் சில நிறுவன கட்டமைப்புகள் உள்ளன.

அனைத்து தமிழ் அமைப்பு கட்டமைப்புகளையும் (“இலாப நோக்கற்ற” மற்றும் “இலாபம் ஈட்டும்” மற்றும் “இடை நிலை”) வகைப்படுத்தினால், இவ்வாறு இருக்கலாம்:

• கல்வி நிறுவன கட்டமைப்புகள் – தமிழ் பள்ளிகள், கலைப்பாட நிறுவனங்கள், பாடநூல் மற்றும் தேர்வு வாரிய நிறுவனங்கள் போன்றவை.
• ஊடக நிறுவன கட்டமைப்புகள் – தொலைக்காட்சி, வானொலி, வலைத்தளம், செய்தித்தாள் போன்றவை.
• அரசியல் நிறுவன கட்டமைப்புகள் – ஒரு அரசியல் கோட்பாட்டை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அமைப்பு
• மனித உரிமைகள் / உதவி நிறுவன கட்டமைப்புகள்
• மத நிறுவன கட்டமைப்புகள்
• சமூகம்சார் நிறுவன கட்டமைப்புகள் – தமது தாயகத்தில் உள்ள ஓர் ஊரின் பெயரில் புலம்பெயர் நாட்டில் இயங்கும் சங்கம் / இணையம் / மன்றம் போன்றவை. அதோடு பொதுவான தமிழ் சங்கங்களும் உள்ளடங்கும்.
• (வேறு ஏதேனும் வகையில் தமிழ் நிறுவனக் கட்டமைப்பு இருந்தால் எனக்கு தெரியப்படுத்துங்கள்)

எவ்வாறாயினும், “மனித உரிமைகள் / உதசி நிறுவன கட்டமைப்புகள்” தவிர ஏனைய பல நிறுவன கட்டமைப்புகளும் புலம்பெயர் மற்றும் தாயகம் வாழ் தமிழ் மக்களுக்கு உதவுவதற்கான செயற்பாடுகளையும் அவர்களின் செயல்நோக்கின் ஒரு பகுதியாகக் கொண்டுள்ளன.

இன்று முதல் எளிமைபடுத்துவதற்காக, அனைத்து நிறுவன கட்டமைப்பு வகைகளையும் குறிக்க “அமைப்பு” (organisation) எனும் சொல்லை ஒரு பொதுவான சொற்கூறாகப் பயன்படுத்துவேன். தேவையின் அடிப்படையில் தமிழ் அமைப்புகளின் வகைப் பெயரைக் குறிப்பிடுவேன்.
நான் «அமைப்புகளை» மையப்படுத்தினாலும், தனிப்பட்ட கலைஞர்கள் மற்றும் படைப்பாளர்களின் பணி தமிழர்களின் வரலாற்று மற்றும் பண்பாட்டு பாரம்பரியத்திற்கு (historical and cultural heritage) முக்கிய பங்கையும் முக்கியத்துவத்தையும் கொண்டுள்ளது. உதாரணமாக, புகைப்படக் கலைஞர்களும் அவர்களின் புகைப்படங்களும் அத்தியாவசிய ஆவணக்காப்பகப் பொருட்கள் (archival materials). ஒரு படம் 1000 சொற்களுக்கு சமமானவை என்று கூறுவர்.
தமிழ் அமைப்புகள் ஒழுங்கமைக்கும் அனைத்து நிகழ்வுகளின் புகைப்படங்கள் தமிழ் freelance புகைப்படக் கலைஞர்களிடம் உள்ளன. இதே போன்று தனிப்பட்டமுறையில் செயல்படும் தமிழ் எழுத்தாளர்கள், மற்றும் ஆய்வாளர்களும் உள்ளடங்கும். இவர்கள் தமிழர்களின் வரலாற்று மற்றும் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியத்திற்கு பெரும் பங்களிப்பாளர்கள்.

இங்கே நோர்வே தேசிய ஆவக்காப்பகத்திற்கான இணைப்பு உள்ளது. இரண்டாம் உலகப் போரில் போர் புகைப்படக் கலைஞராக பணியாற்றிய Ole Friele Backer பற்றி அவர்கள் எழுதுகிறார்கள். புகைப்படங்கள் digital அணுகலுக்கு விடப்பட்டுள்ளது. பெற இரண்டாவது இணைப்பைக் அழுத்துங்கள். 

உலகெங்கிலும் பல தமிழ் அமைப்புகள் பல்வேறு நிலைகளில் பல்வேறு செயற்பாடுகளைக் கொண்டுள்ளன. ஆனால் பெரும்பான்மையான அமைப்புகளில் பதிவுவேட்டு முறைமை ஒரு கவலைக்குரிய நிலையிலேதான் உள்ளது. ஏதேனும் பதிவுகள் வைக்கப்பட்டிருந்தால், அவை பொது அணுகலுக்கு இல்லாமல் உள்ளது. அவ்வமைப்பின் உள்ளக பயன்பாட்டிற்கும் அணுக முடியாமல் உள்ளது. எனது எதிர்கால இடுகைகளில் அணுகல் மற்றும் பயன்பாட்டின் நோக்கத்தைப் எழுதுகின்றேன்.

எனவே இந்த தமிழ் அமைப்புகள் ஏன் பதிவுகளை வைத்திருக்க வேண்டும்? (இணைக்கப்பட்ட படங்களை பாருங்கள்)


1) பதிவேடு – record keeping:
ஒரு அமைப்பின் நிர்வாக கட்டுப்பாட்டைக் கையாளுவதே பதிவுகளை உருவாக்குவதன் முதன்மை நோக்கம். உள்ளக நிர்வாக கட்டுப்பாடு மற்றும் பாதுகாப்பிற்கு பதிவேடு அவசியம். இது நிறுவனத்தின் உரிமைகளையும், வாடிக்கையாளர் / நுகர்வோர் / பயனாளிகளின் உரிமைகளையும் பாதுகாக்கும். இதன்மூலம் பதிவேடு ஒரு அமைப்பிற்குள்ளும் சமூகத்திலும் ஜனநாயகத்தை மேம்படுத்தும்.

பதிவுகளின் இரண்டாம்நிலை நோக்கம் சமகால மற்றும் எதிர்கால சந்ததியினருக்கான தகவற்பெறுமதி (informational value) மற்றும் ஆதாரப் பெறுமதி (evidential value).
தகவற்பெறுமதி (informational value): ஒரு நிறுவனத்தின் செயல்பாடுகளின் பதிவுகள் ஒரு சம்பவம், நிகழ்வு, சமூகச் சூழல் (phenomenon) அல்லது ஒரு சகாப்தம் பற்றிய தகவல்களைத் தரும்.
ஆதாரப் பெறுமதி (evidential value): ஒரு பதிவு என்பது ஒரு செயல், செயல்பாடு அல்லது ஒருவரின் உரிமைக்கான ஆதாரம் ஆகும்.

2) தெரிவு» – Appraisal:
பதிவின் தகவற்பெறுமதி மற்றும் ஆதாரப் பெறுமதியின் அடிப்படையில் பதிவுகள் மதிப்பீடு செய்யப்பட்டு தேர்ந்தெடுக்கப்படும். பின்னர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பதிவுகள் ஒரு ஆவணக்காப்பக நிறுவனத்திற்கு நீண்ட கால ஆவணப்படுத்தலுக்கு வழங்கப்படும்.
தகவற்பெறுமதி மற்றும் ஆதாரப் பெறுமதிக் கொண்ட பதிவுகள் ஒரு வரலாற்று மற்றும் பண்பாட்டு பாரம்பரியத்தை நமக்குத் தருகின்றன. இந்த பாரம்பரியம் பல்வேறு சமகால பயன்பாடுகளுக்கும், எதிர்கால தலைமுறையினருக்கு நாம் கணிக்க முடியாத எதிர்கால பயன்பாடுகளிற்கான ஆவணங்களாகக் உள்ளது.

3) ஆவணக்காப்பு – Archive:
பதிவுகள் நீண்ட கால பாதுகாப்பட்ட ஆவணப்படுத்தலுக்கு ஒரு ஆவணக்காப்பக நிறுவனத்தில் வழங்கப்படும். நோர்வேயிய ஆவணக்காப்பகச் சட்டத்தின் அடிப்படியில் ஒரு தனிநபரைப் பற்றிய தனிப்பட்ட அல்லது இரகசிய தகவல்களைக் (personal and confidential information) கொண்டிருக்காத ஆவணங்கள் பொது அணுகலுக்கு விடப்படும்.

மனிதர்கள் தமது நினைவுத்திறண்களை இழக்கலாம். அதனால் தகவல்கள் திரிவுபடுத்தப்படலாம். அவர்கள் தங்கள் வாழ்நாளில் தங்கள் மனநிலை அல்லது நிலைப்படுகளில் மாற்றம் கொள்ளலாம். ஆனால் பதிவுகள்/ ஆவணங்கள் ஒரு செயற்பாடு நிகழ்ந்த அந்த நேரத்தை உறைய வைத்து காலம் காலமாக பாதுகாத்து நிற்கும்.
என்றாலும் ஒரு பதிவை/ ஆவணத்தை நேர்மையான முறையில் அனைத்து ஆவணப் பெறுமதிகளும் கொண்ட உருவாக்கியிருந்தாலும், அவ்வாவணம் கூறும் தகவல் உண்மையானதாக இருக்கும் என்பது இல்லை.

அடிப்படையில் பதிவு/ ஆவணம் எங்கள் செயல்பாட்டிற்கான நினைவுகளையும் ஆதாரங்களையும் கைப்பற்றி பாதுகாக்கும் செயல்முறையாகும்.

தொடரும்…

அடுத்த இடுகை: ′′ஆவணம்′′ என்றால் என்ன”? – பகுதி 4: ஆவணப் பொருள்கள் (archival materials) என்றால் என்ன?

தமிழ் பண்பாடு, வரலாறு, பாரம்பரியத்தின் (cultural and historical heritage) ஒரு சிறிய பகுதியை உங்கள் வீட்டில் வைத்திருக்கின்றீர்கள் என்பதை என்றும் மறந்துவிடாதீர்கள். அதனை பொது அணுகலுக்கு (public access) வழியமையுங்கள்.

உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

What is «ஆவணம்»? – part 1

This post is based on the original post at facebook page, “Archive of Tamils in Norway”, on 13th June 2020.

In the past couple of years, there is a new wave of shared thought among Tamils around the world about the archive of Tamils. It is noticeable on websites and social media that they are developing an urge to tell their stories to the world. They are struggling to protect and preserve their stories. They are publishing historical and contemporary videos, photos, documents about Tamil language, art, culture and history on websites and social media.

“But what is “ஆவணம்” (aavanam)? asked one of my friends. She pointed out that even the Tamil term «ஆவணம்» (aavanam) could be unknown for many. Based on her question, I am trying to explain what «ஆவணம்» (aavanam) is in a series of posts.

What is «ஆவணம்» (aavanam)? – part 1: Create a common understanding of the terms:

When it comes to the translation of words, it is difficult to give an accurate translation regardless of language. In our case, Tamils live in various countries and the translation might be perceived differently based on resident country and language. Because a word carries its meaning and definition based on its region, culture, history and origin. So, I take the English words “Archive” and “record-keeping” into account to create a common understanding.

Terms:

  • “Record” is “பதிவு” (pathivu), “ஏடு” (eedhu)
  • “Record-keeping” is “பதிவேடு செய்தல்” (pathiveedhu seithal).
  • “Record management” is “பதிவேட்டு முகாமை” (pathiveedhu muhaamai).
  • “Archive” is “ஆவணகம்” (aavanaham) / “ஆவணக்காப்பகம்” (aavanaha kaapaham).
  • “Document” is “ஆவணம்” (aavanam).
  • Documenting/ Archiving is “ஆவணப்படுத்தல்” (aavanapadhithal).

Use of terms among Tamils:
Tamils usually say “பதிவு இருக்க வேண்டும்” (It need to be recorded/ registered) or “பதிய வேண்டும்” (We need to make a record/ register). They widely use the word “பதிவு“ (pathivu which means record/ register). That refers to “பதிவேடு” (record-keeping). But they lack a full understanding of how an “பதிவு” (a record) should be created. And to see the connection between “பதிவு” (record/ register) and “ஆவணம்” (archival document).

On the other hand, they say “ஆவணப்படுத்த வேண்டும்” (need to document). They commonly think that “ஆவணம்” (aavanam) is only the historical publications created by another organisation or organisational structure. For example, booklets, books, magazines, photos, audiovisuals and so on from the past. In particular, the archival documents are considered to be the records of the struggle for the rights of Tamils. However, I would like to underline that these publications are important “ஆவணங்கள்” (avanangal – archival documents). But “ஆவணம்” (aavanam) contains many more aspects.

To be continued….

Next post: What is «ஆவணம்» – part 2: Why Tamils lack an understanding of “பதிவு” (pathivu – record) / “ஆவணம்” (aavanam – archival document)?

Please do not forget that you are keeping a piece of Tamil cultural and historical heritage at your home. Please give the public access to that heritage.


Reproduction of this article is allowed when used without any alterations to the contents and the source, DsporA Tamil Archive, is mentioned.

Updated: 20th September 2020

′′ஆவணம்” என்றால் என்ன? – 1

13. யூன் 2020 அன்று “நோர்வே வாழ் தமிழர் ஆவணம்” எனும் முகநூல் பக்கத்தில் பதிந்த இடுகையின் அடிப்படையில் இங்கு மீள்பதிவு செய்யப்படுகின்றது.

அனைவருக்கும் வணக்கம்,

கடந்த ஓரிரு வருடங்களாக உலகெங்கும் வாழும் தமிழர்கள் மத்தியில் ஆவணக்காப்பு பற்றிய ஒர் புதிய அதிர்வலை அல்லது ஒரு பொதுச் சிந்தனை காணப்படுகின்றது. அவர்கள் பல்வேறு வலைத்தளங்களிலும் சமூக ஊடகங்களிலும் தங்கள் கதைகளை உலகுக்கு சொல்ல வேண்டும் என்ற தூண்டுதலுக்கு உள்ளாக்கப்படுவதை காணக்கூடியதாக உள்ளது. அவர்கள் தங்கள் கதைகளை பாதுகாக்கவும் ஆவணப்படுத்தவும் போராடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். தமிழ் மொழி, வரலாறு, கலை, பண்பாடு சார்ந்த கடந்த கால மற்றும் சமகால காணொலிகள், புகைப்படங்கள், போன்ற ஆவணங்களை இணையத்தளங்களிலும் சமூக ஊடகங்களிலும் வெளியிடுகிறார்கள்.

“ஆனால் ஆவணம் என்றால் என்ன?” என்று ஒரு தோழி என்னிடம் கேட்டார். ′′ஆவணம்′′ என்ற சொல் கூட பலருக்கு தெரியாத ஒரு சொல்லாக இருக்கும் என்று என்னிடம் சுட்டிக் காட்டினார். ஆகவே, “ஆவணம்” என்றால் என்ன என்பதை ஒரு தொடராக விவரிக்க முயல்கின்றேன்.

“ஆவணம்” என்றால் என்ன? – பகுதி 1: சொற்கூறுகளைப் பற்றிய பொதுவான புரிதல் உருவாக்குதல்:

எந்த மொழியாக இருந்தாலும், சொற்களின் மொழிபெயர்ப்பு என்று வரும்போது, துல்லியமான மொழிபெயர்ப்பை உருவாக்குவது கடினம்.

புலம்பெயர் தமிழரின் வாழ்வியலில், அவர்கள் பல்வேறு நாடுகளில் சிதறி வாழ்கின்றனர். அவர்கள் வாழும் நாட்டின் மொழியின் அடிப்படையில் ஒரு மொழிபெயர்ப்பு பல்வேறு விதமாக புரிந்து கொள்ளப்படலாம். ஏனெனில் ஒரு சொல்லின் அர்த்தமும் விளக்கமும் அதன் பிரதேசம், பண்பாடு, வரலாறு மற்றும் தோற்றம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அமைகின்றது. எனவே, ஒரு பொதுவான புரிதலை உருவாக்க நான் “Archive” மற்றும் “Recording keeping” என்ற ஆங்கில சொற்களை எடுக்கின்றேன்.

சொற்கூறுகள் (Terms):

  • “Record” என்றால் “பதிவு”, “ஏடு”
  • “Record keeping” என்றால் “பதிவேடு செய்தல்”.
  • “Record management” என்றால் “பதிவேட்டு முகாமை”.
  • “Archive” என்றால் “ஆவணகம்”/ “ஆவணக்காப்பகம்”.
  • “Document” என்றால் “ஆவணம்”.
  • Documenting/ Archiving என்றால் “ஆவணப்படுத்தல்”.

தமிழரிடத்தில் சொற்கூறுகளின் பாவனை:

“பதிவு இருக்க வேண்டும்” அல்லது “பதிய வேண்டும்” என்று தமிழர் பேச்சு வளக்கில் கூறுவார்கள். «பதிவு» என்ற சொல்லை பரவலாகப் பயன்படுத்துவார்கள். அது “பதிவேடு செய்தல்” (record keeping) என்பதையே குறிக்கும். ஆனால், எவ்வாறு ஒரு பதிவு உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்ற அறிவூட்டல் தேவையாக உள்ளது. அதோடு ஒரு “பதிவிற்கும்” “ஆவணத்திற்கும்” இடையில் உள்ள தொடர்பு பற்றிய அறிவூட்டலும் தேவையாக உள்ளது.

மறு பக்கம், “ஆவணப்படுத்த வேண்டும்” என்று கூறுவார்கள்.

′′ஆவணம்′′ என்றால் வேறு ஒரு நிறுவனம் அல்லது அமைப்பு வெளியிட்ட கடந்த கால வரலாற்றுப் படைப்புகள் என்பதையே பொதுவாக ஆவணம் என்று நினைக்கின்றார்கள். உதாரணத்திற்கு புத்தகங்கள், பத்திரிகைகள், புகைப்படங்கள், ஒளியும் ஒலியும் என்று கடந்த கால படைப்புகளையே ஆவணம் என்று கருதுகின்றனர். குறிப்பாக தமிழரின் உரிமைப் போராட்டப் பதிவுகளையே ஆவணம் என்று கருதுகின்றனர். இந்தப் பதிவுகளும் முக்கியமான “ஆவணங்கள்” என்பதை நான் இங்கு அடிக்கோடிட்டுக் காட்ட விரும்புகிறேன். ஆனால் “ஆவணம்” என்பது இன்னும் பல பக்கங்களைக் கொண்டவை.

தொடரும்….

அடுத்த பதிவு: ′′ஆவணம்′′ என்றால் என்ன”? – பகுதி 2: ஏன் தமிழரிடத்தில் «பதிவு» / «ஆவணம்» பற்றிய போதிய புரிதல் இல்லை?

தமிழ்ப் பண்பாட்டு வரலாற்றுப், பாரம்பரியத்தின் (cultural and historical heritage) ஒரு சிறிய பகுதியை உங்கள் வீட்டில் வைத்திருக்கின்றீர்கள் என்பதை என்றும் மறந்துவிடாதீர்கள். அதன் பொது அணுகலுக்கு (public access) வழியமையுங்கள்.


உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

புதுப்பிக்கப்பட்டது: 20. செப்டம்பர் 2020