பேணிப் பாதுகாத்தல்: எங்கள் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும்

English

22. செப்டம்பர் 2020 அன்று, ஈழத்தில் வசிக்கும் ஒரு தமிழரிடமிருந்து DsporA Tamil Archive ஒரு கோரிக்கையைப் பெற்றுக் கொண்டது. “நிலவன்” (புனைபெயர்) என்ற நபர், இந்த புகைப்படத்தை எங்களுக்கு அனுப்பி, இந்த ஆவணத்தை எவ்வாறு படித்து அறிந்து கொள்ள முடியும் என்று கேட்டுக் கொண்டார்.

இது 1897 ஆம் ஆண்டு காணி உரிமை நிலப் பத்திரத்தின் ஒரு எண்ணிமப் படம் (digital photo) ஆகும். “நிலவனின்” தாத்தா அவருக்குக் கூறிய தகவலின் அடிப்படையில் “நிலவன்” இந்த நிலத்திற்கான பரம்பரையில் நான்காவது தலைமுறை ஆகும். இப்போது அவர் தங்களது பரம்பரை நிலத்திற்கான உரிமை பறிமுதல் செய்யப்பட்ட சூழ்நிலையை எதிர்கொள்கின்றார், என்று “நிலவன்” DsporA Tamil Archive இற்கு Messenger அழைப்பில் கூறினார்.

இந்த ஆவணம் 123 ஆண்டுகளாக, பல தலைமுறைகளால் பேணிப் பாதுகாக்கப்படாமல் ஒரு குழாயில் சுருளாக இருந்தது. இலங்கையில் கிடைக்கக்கூடிய அனைத்து வாய்ப்புகளையும் முயற்சித்தபின், “நிலவன்” தமது குடும்பத்தின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்க போராடி வருகின்றார். அந்த முயற்சிகள் கைகூடாமல் இப்பொழுது புலம்பெயர் நாடுகளில் ஆவணங்களைப் பேணிப் பாதுகாத்தல் குறித்த நிபுணத்துவத்தை நாடுகின்றார். இதைத் தவிர, இதன்மூலம் ஏனைய தமிழ்த் தலைமுறைகளின் பாரம்பரிய உரிமைகளைப் பாதுகாப்பது இவ்வாறான ஆவணப் பத்திரங்களே என்ற விழிப்புணர்வை கொண்டு வர “நிலவன்” தனது கதையை பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகின்றார்.

பேணிப் பாதுகாத்தல் என்பது சமகால மற்றும் எதிர்கால சந்ததியினர் ஒரு ஆவணத்தை படிக்கக்கூடிய, புரிந்துகொள்ளக்கூடிய, அணுகக்கூடிய மற்றும் பயன்படுத்தக்கூடியதாக வைத்திருப்பது ஆகும். பேணிப் பாதுகாத்தல் என்பது ஒரு காகித ஆவணம் போன்ற ஒரு அனலாக் (analogue) ஆவணத்தை மனிதனால் உருவாக்கக்கூடிய அல்லது இயற்கை அழிவுகளிலிருந்து பாதுகாத்தல் ஆகும். பேணிப் பாதுகாத்தல் என்பது தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சிக்கு ஏற்ப ஒரு ஆவணத்தை மற்றொரு ஊடகத்திற்கு மாற்றுவதாகும். உதாரணமாக, எண்ணிமக் கோப்பு (digital format) வடிவத்திற்கு VHS காணொளி நாடாவை மாற்றுவது. தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிக்கு ஏற்ப படித்துப் புரிந்து கொள்ளக் கூடிய ஒரு பொருளாகப் பேணிப் பாதுகாக்கும் முறைமையை எண்ணிமமயமாக்கல் (digitalisation) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

இக்கோரிக்கை தொடர்பாக DsporA Tamil Archive பல்வேறு நோர்வேயிய ஆவண வளங்களிலிருந்து தகவல்களை சேகரித்தது. இந்த ஆவணம் ரோமன் அல்லாத எழுத்துக்களைக் கொண்டிருப்பதால் சவாலாக உள்ளது. எனினும் உயர் தெளிவுத்திறனில் ஆவணத்தை மின் வருடி (scan), ஆவணத்தின் எண்ணிமப்படத்தை (digital photo) தெளிவுபடுத்தி, அதனை படித்துப் புரிந்து கொள்ளக் கூடியவாறு உருவாக்குமாறு அலோசனை வழங்கப்பட்டது. அல்லது ஒரு காகிதத்தை மீட்டமைக்க ஒரு காகித conservator ஐ அணுக அலோசனை வழங்கப்பட்டது. இதோடு, உலகில் ஏனைய பாகங்களில் தமிழ் மொழியைக் கையாளக்கூடிய ஆவண நிறுவனங்கல் அல்லது நிபுணத்துவம் கொண்டவர்களின் ஆலோசனை மற்றும் வழிகாட்டுதலை DsporA Tamil Archive வரவேற்கின்றது.


உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

ஆவணப்படுத்தல்: ஆளுகை

English

DsporA Tamil Archive இன் முதல் காணொளி நேர்காணல் ஆண்டம் மீடியா, ஒசுலோவால் மேற்கொள்ளப்பட்டது. அது 16 செப்டம்பர் 2020 அன்று வலையொளியில் வெளியிடப்பட்டது. அண்டம் மீடியாவின் நேர்காணல், “தமிழர் தம்மை ஆவணப்படுத்த முன் வரவேண்டும்“, இரண்டு வெவ்வேறு தலைப்புகளை பார்வையிட்டது. ஒருபுறம் ஆவணப்படுத்தல். மறுபுறம் புலம்பெயர் தேசத்தில் தமிழ் மொழி. இந்தக் கட்டுரை நேர்காணலுக்கு பொது மக்களிடமிருந்து கிடைத்த கருத்துகளை பார்வையிடவுள்ளது.

ஆவணப்படுத்தல் ஒரு செயல்முறை ஆகும். இந்த செயல்முறையின் முதன்மை நோக்கம் நிர்வாக ஒழுங்கை பராமரிப்பதாகும். நிர்வாகத்திற்கான பதிவுகளை வைத்திருப்பதன் நோக்கம் ஒரு நிறுவன கட்டமைப்பிலும் சமூகத்திலும் கட்டுப்பாடு, ஜனநாயகம் மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மை மேம்படுத்துவது ஆகும். இந்த செயல்முறையின் இரண்டாம் கட்ட நோக்கம் அப்பதிவுகளை வரலாற்றுப் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஆவணங்களாக பேணிப் பாதுகாப்பதாகும். நம்பகத்தன்மையான ஆவணங்களை உருவாக்குவதன் மூலம் எங்கள் உரிமைகள் மற்றும் வரலாற்றுக்கான சான்றுகளாக அவை மாற்றம் பெறும். இருப்பினும், இந்த செயல்முறை தமிழர்களுக்கு தொலைதூர மற்றும் புதிய விடயமாக உள்ளது.

தமிழர்களின் வரலாற்றை உற்று நோக்குகையில், தமிழர்களிடையே ஆவணப்படுத்தல் செயல்முறைக்கான சான்றுகள் சங்க காலத்தைக் குறிக்கின்றன. இது கிமு 6 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கிபி 3 ஆம் நூற்றாண்டு வரை காணப்படுகின்றது. இது சேர, சோழ, பாண்டிய அரசுகள் பண்டைய தமிழகத்தை (இப்போதைய கேரளா உட்பட தமிழ் நாடு) ஆட்சி செய்த காலம். சோழ அரசு ஒரு தமிழ் அரசு ஆகும். இது உலக வரலாற்றில் மிக நீண்ட காலம் ஆட்சி செய்த அரசுகளில் ஒன்றாகும். இது ஈழத்தையும் (முழு தீவின் பூர்வீக பெயர், இப்போதுள்ள ஸ்ரீலங்கை) ஆட்சி செய்துள்ளது.1.

சோழ இரச்சியம் கடல் வர்த்தகம் மற்றும் வணிகம்2 ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு வளர்ந்த ஆட்சி ஆகும். கிரேக்க-ரோமானிய கையேட்டின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பான “The Periplus of the Eritrean Sea” (1912)3 போன்ற ஆவணப் பொருட்கள் தமிழகத்தில் வாழ்ந்த தமிழருடன் மேற்கொண்ட ரோமானிய கடல் வணிகத்திற்கு சான்றாக அமைகின்றது. இதனை வில்பிரட் எச். ஷாஃப் (Wilfred H. Schoff) மொழிபெயர்த்துள்ளார். இதன் மூலக் கையேடு துறைமுகங்கள் மற்றும் கடலோர அடையாளங்களை பட்டியலிடும் கையெழுத்துப் பிரதி ஆவணமாகும். ஒரு கப்பலோட்டி (captain) கரையோரங்களில் எதிர்பார்க்கக்கூடிய தோராயமாக தலையிடும் இடைவெளிகளும் இதில் உள்ளடங்கும். கடல் வர்த்தகத்தில் உள்ள வணிக நடைமுறைகள், துறைமுகங்களில் பின்பற்ற வேண்டிய சட்டங்கள் (சுங்க விதிகள்), தென்னிந்தியாவில் உள்ள பண்டைய தமிழகத்திற்கு வந்த வர்த்தகர்கள் பற்றிய விவரங்கள் (ரோமன், அரேபியா, மற்றும் இன்றைய இந்தியாவில் உள்ள பல்வேறு இடங்களில் இருந்து வந்த வணிகர்கள்). அத்துடன் வணிக நிகழ்வுகள் மற்றும் முக்கிய வர்த்தக பொருட்கள் பற்றிய விவரங்கள் உள்ளடங்கும். தொல்பொருள் ஆராட்சியில் கண்டெடுத்த சோழ நாணயங்கள், கடல் ஆமை முத்திரைகள் மற்றும் சின்னங்கள் போன்றவை கடல் ஆமை இடப்பெயர்வு அடிப்படையில் சோழர்களின் கடல் வர்த்தகத்திற்குச் சான்றாக அமைகின்றது. வணிகம் எங்கிருக்கின்றதோ அங்கு நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டிற்கான ஆவணங்கள் இருக்கும். எனவே, இந்த நேரத்தில் தமிழர்கள் தங்களது ஆளுகையை கடல் வர்த்தக வணிகத்தின் மூலம் கட்டியெழுப்பினர். அவை கட்டாயம் ஆவணங்களை உருவாக்கியிருக்கும். கவலைக்குரிய விடயமாக, நிர்வாகத்தின் பரிவர்த்தனைகளைக் காட்டும் ஆவணங்கள் சமகால சமுதாயத்திற்காகப் பேணிப் பாதுகாக்கப்படவில்லை. அது படையெடுப்பு, பல்வேறு காலனித்துவம், போர் மற்றும் இடப்பெயர்வு காரணமாக இருக்கலாம். மீதமுள்ள எழுதப்பட்ட ஆவணங்கள் வெளிநாட்டினரால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன மற்றும் தென்னிந்தியா மற்றும் ஈழத்திலிருந்து மட்டுப்படுத்தப்பட்ட தொல்பொருள் கலைப்பொருட்களே பொது அணுக்கத்திற்கு கிடைக்கின்றன.

தமிழ் மக்கள் ஆவணவியல் துறையைப் பற்றி அறியவதற்கான தமது ஆர்வத்தை DsporA Tamil Archive இற்கு அறியப்படுத்தி வருகின்றனர். மறுபுறம், தமிழர்களிடையே சந்தேகங்கள் மற்றும் பாதுகாப்பின்மை உணர்வுகள் உள்ளதையும் நாங்கள் அடையாளம் காண்கின்றோம். சவால்கள் மற்றும் சந்தேகங்கள் இருந்தபோதிலும், நோர்வே மற்றும் பிற நாடுகளில் உள்ள தமிழ் அமைப்புகள் இக்கருப்பொருளை ஒரு நிறுவன மட்டத்தில் ஒரு பேசு பொருளாக்கியுள்ளதை நாம் பாராட்டுகின்றோம். இக்கருப்பொருளை பேசு பொருளாக்குவது இன்றைய மற்றும் எதிர்கால தமிழ் தலைமுறையினருக்கு மிகவும் வரவேற்கத்தக்கதும் தேவையானதும்கூட.

ஈழத்தின் இறுதித் தமிழ் இராச்சியமான யாழ்ப்பாண இராச்சியம், 15 ஆம் நூற்றாண்டில் போர்த்துகீசிய படையெடுப்பால் வீழ்த்தப்பட்டது. பின்னர் ஒல்லாந்தர், அதன்பின் ஆங்கிலேயர் ஆட்ச்சியாகத் தொடர்ந்தது. ஆங்கிலேயர்கள் தங்களது காலனித்துவக் காலத்தை 1948 ஆம் ஆண்டு சிங்களவரிடம் முழு ஆளுகையையும் வழங்குவதன் மூலம் முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தனர். ஒரு ஆளுகையின் மூலம் பொது ஆவணங்களை உருவாக்குகின்றது. எனவே, 15 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து, இலங்கைத் தீவில் தமிழ் மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் எந்தவொரு தமிழ் ஆட்சியும் இருக்கவில்லை. இதன் விளைவாக ஈழத்தில் உள்ள தமிழர்கள் சுமார் 400 ஆண்டுகளாக தமக்கென்றோர் ஆளுகையின்றி இருந்தனர். இந்த நிலை புலப்பெயர் ஈழத் தமிழர்களிடையே இன்றும் தொடர்கிறது. மறுபுறம், 1980களின் இறுதிப் பகுதி முதல் தமிழீழ சிவில் நிர்வாக அமைப்புகள்4 கட்டியெழுப்பப்பட்டு 2009 வரையிலான காலகட்டத்தில், ஈழத்தில் ஒரு தமிழ் “de facto-state” ஆளுகை மூலம் தமிழ் பொது ஆவணங்கள் உருவாக்கப்பட்டது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.

தமிழ் மக்கள் ஆவணவியல் துறையைப் பற்றி அறிவதற்கான தமது ஆர்வத்தை DsporA Tamil Archive இற்கு அறியப்படுத்தி வருகின்றனர். மறுபுறம், தமிழர்களிடையே சந்தேகங்கள் மற்றும் பாதுகாப்பின்மை உணர்வுகள் உள்ளதையும் நாங்கள் அடையாளம் காண்கின்றோம். சவால்கள் மற்றும் சந்தேகங்கள் இருந்தபோதிலும், நோர்வே மற்றும் பிற நாடுகளில் உள்ள தமிழ் அமைப்புகள் இக்கருப்பொருளை ஒரு நிறுவன மட்டத்தில் ஒரு பேசு பொருளாக்கிள்ளதை நாம் பாராட்டுகின்றோம். இக்கருப்பொருளை பேசு பொருளாக்குவது இன்றைய மற்றும் எதிர்கால தமிழ் தலைமுறையினருக்கு மிகவும் வரவேற்கத்தக்கதும் தேவையானதும்கூட.

ஈழத் தமிழ் வரலாற்றின் அடிப்படையில், இச்சமூகம் ஒரு “போராட்டச் சமூகம்” ஆகும். இதன் பொருள் என்னவென்றால், ஈழத் தமிழர்களின் சமூக வளர்ச்சி பல்வேறு போராட்டங்களால் தூண்டப்பட்டுள்ளது. அதில் அனுகூலமும் பிரதிகூலமும் உள்ளன. பிரதிகூலங்களில் ஒன்று அதிகப்படியாக ஒன்றை பாதுகாக்கும் தன்மை மற்றும் புதிய விடயங்களை உள்நுழைய விடுவதில் அதிகூடிய சந்தேகத் தன்மை. ஆயினும்கூட, ஈழத் தமிழர் வரலாறு இவர்களுக்கு ஒரு தனித்துவமான பண்பை அளிக்கின்றது. அதுவே சுய அறிவூட்டல் சமூகம். அறிவைப் பகிர்வதன் மூலமும் ஒருவருக்கொருவர் கல்வி கற்பித்தல் மூலமும் இச்சமூகம் வளர்ச்சி அடைந்து வந்துள்ளது.

சமூக மட்டத்தில் ஆவணப்படுத்தல் எனும் கருப்பொருளை ஒரு பேசு பொருளாக்குவதன் மூலம் 400 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக இல்லாமல் இருந்த செயல்முறையை மீண்டும் தமிழ் சமுக மட்டத்தில் கொண்டுவருவதற்கு வழிவகுக்கும். இதனை ஒரு பேசு பொருளாக்கும் செயல்முறை வெவ்வேறு கட்டங்களைக் கொண்டதாக இருக்கலாம். இந்த செயல்முறையின் முதல் கட்டத்தில் பின்வரும் நடவடிக்கைகள் இருக்கலாம்:

  • “ஆவணப்படுத்தல்” பற்றிய விழிப்புணர்வையும் அறிவூட்டலையும் பெறுதல்.
  • நிறுவன மட்டத்தில் மற்றும் சமூக மட்டத்தில் இத் துறையைப் பற்றிய கலந்துரையாடல்களை மேற்கொள்ளும்போது சமூக திறன்களைப் (social skills) பேணுதல்.
  • இக்கருப்பொருளை பேசு பொருளாக்குவதன் மூலம் எழும்பக்கூடிய சமூக சிக்கல்களை கையாளுதல்.

இது ஒரு சமூக செயல்முறை என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள். எனவே பல ஆண்டுகள் எடுக்கக்கூடும். ஆனால் இச்சமூக செயல்முறை புலம்பெயர் வாழ் முதல் தலைமுறையினர் எம்முடன் இருக்கும் இக்காலத்தில் ஆரம்பிப்பது மிக அவசியமானது. அது இன்றைய மற்றும் எதிர்கால தலைமுறையின் இருப்பிற்கு இன்றியமையாதது என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள்.


Endnote and reference:
1 Chandrakumar, Mathi. (n.a). The History of the Tamils in Ealam and
The Jaffna Kingdom
. From https://www.sangam.org/ANALYSIS/ChKumar12_00.htm

2 Ramakrishna Rao, K.V. (2007) The Shipping Technology of Cholas. From https://sangam.org/wp-content/uploads/2019/04/The-Shipping-Technology-of-Cholas-2007.pdf

3அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழியல் துறை மற்றும் திருவண்ணாமலை அரசு கலைக் கல்லூரி முதுகலை தமிழ் ஆய்வுத் துறை இணைந்து “வரலாற்றியல் நோக்கில் தமிழர் பண்பாட்டு அடையாளங்கள்” எனும் தலைப்பில் நடாத்திய ஒரு வார பன்னாட்டுக் கருத்தரங்கம் . 08. ஆகஸ்ட் 2020 அன்று கருத்தரங்கின் 6 ஆம் நாள் அமர்வு “ரோமானியப் பேரரசு கால ஆவணங்கள் கூறும் சங்ககால வணிகச் செய்திகள்“என்ற தலைப்பில் நடாத்தப்பட்டது. இத்தலைப்பை க.சுபாஷினி வழங்கினார். அவர் பன்னாட்டு பண்பாட்டு ஆய்வறிஞர் மற்றும் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை, யேர்மனி இன் நிறுவனத் தலைவர் ஆவர்.

4 தமிழர் நலன்புரி மன்றம், துரண்யம். (14.03.1987). “புலிகளில் கலைமாலை சிறப்பு மலர்”. துரண்யம், நோர்வே.


பொறுப்புத் துறப்பு:
தமிழ்ச் சமூகத்தில் ஆவணங்களின் பற்றாக்குறை, சிதறடிக்கப்பட்ட ஆவணங்கள் அல்லது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுக்கத்தைக் கொண்ட ஆவணங்கள் உள்ளன. இதனால் வாய்மொழி வரலாற்று நேர்காணல்களில் வெளிவரும் வரலாற்றுத் தகவல்களை சரிபார்க்கக்கூடிய ஆவணங்களைப் பெற்றுக் கொள்வதில் சவால் உள்ளது.
இச்சூழ்நிலையில், புலம்பெயர் தமிழரின் வரலாற்றை எழுதுவது ஒரு மாற்றம் பெறும் செயல்முறையாக (dynamic process) இருக்கலாம். இச்செயல்முறை காலப்போக்கில் ஒரு வரலாற்று எழுத்து வடிவத்தைப் புதுப்பித்து வளர்த்தெடுக்க உந்துகோலாக அமையும். எனவே, இவ்விணையத் தளத்தில் உள்ள தகவல்களில் திருத்தம் தேவைப்பட்டால், சரிபார்க்கக்கூடிய ஆதாரங்களுடன் கருத்துக்களை வழங்குமாறு பொதுமக்களை வரவேற்கின்றோம்.


உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

புதுப்பிக்கப்பட்டது: 18.10.2020

பொதுத் தளங்களில் செயற்பாடுகள் எதிராக தனியார் தளங்களில் செயற்பாடுகள்

English

இன்றைய செயற்பாடுகளின் பதிவுகளே எதிர்காலத்திற்கான வரலாற்று ஆவணங்கள் ஆகின்றன. நோர்வேயியப் பொதுத் தளங்களில் பதியப்படும் தமிழ் நடவடிக்கைகளின் சில எடுத்துக்காட்டுகள் இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றன.

நோர்வேயியப் பொதுத் தளங்களில் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட தமிழ் நடவடிக்கைளே பதியப்படுகின்றன. என்றாலும் அங்கு பதிவுகளைக் கைப்பற்றி ஆவணப்படுத்தும் ஓர் ஒழுங்கமைப்பு இருப்பதால், பதிவுகள் தானியங்கியாக் கைப்பற்றப்பட்டு வரலாற்று ஆவணங்கள் பேணப்படுகின்றன. இதற்கு நேர்மாறாக, தனியார் தளங்களில் அதிகமான தமிழ் நடவடிக்கைகள் நிகழ்கின்றன. கவலைக்குரிய நிலையாக, பதிவுகளைக் கைப்பற்றி ஆவணப்படுத்தும் ஓர் ஒழுங்கமைப்பு இல்லாததால், இந்த நடவடிக்கைகள் எந்தவொரு பதிவு அல்லது ஆவணத்திலிருந்தும் விடுபடுகின்றன. அதனால் எதிர்காலத்திற்கான ஆவணங்கள் இல்லாமல் போகின்றன.

இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பதிவுகள் இன்னும் ஓர் வரலாற்று மதிப்பு மிக்கச் செய்தியை வெளிப்படுத்துகின்றன. நோர்வேயியப் பொதுத் தளங்களில் புலம்பெயர்த் தமிழ்ப் பெண்களின் செயற்பாடுகளைக் கூறுகின்றது. இவர்கள் முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் தலைமுறைப் புலம்பெயர் தமிழ்ப் பெண்கள் ஆவர். இவர்கள் தமிழ்க் கலை, இசை, பண்பாடு மற்றும் வரலாற்றை நோர்வேயியப் பொது மக்களுக்கு தமது செயற்பாடுகள் மூலம் அறியப்படுத்தியுள்ளனர். இச்செயற்பாடுகள் புலம்பெயர் மண்ணில் பண்பாடுகளிற்கு இடையேயான தடைகளை நீக்கி, பாலங்களைக் கட்ட பங்களித்துள்ளது.

தமது நடவடிக்கைகளின் மூலம் இந்தத் தமிழ்ப் பெண்கள் பல்வேறு வகையான செயற்திட்டங்களில் பல்வேறு பாத்திரங்களை வகித்துள்ளனர். இந்த செயற்திட்டங்கள் மூலம் தமிழ்ப் பண்பாட்டைப் பாதுகாத்த அதே சமயம் நோர்வேயியப் பண்பாட்டை மதித்து ஒரு நோர்வே-தமிழ் கூட்டுச் சமுதாயத்தை உருவாக்கும் முயற்சிக்கும் பங்களித்துள்ளனர்.

இவர்கள் செயற்திட்டங்களின் ஒருங்கிணைப்பாளர்களாக, ஒரு முக்கிய பாத்திரமாக, ஒரு சக நடிகராக, மற்றவர்களை வளர்த்தெடுக்கும் ஒரு பயிற்சியாளராகவும் பயிற்றுவிப்பாளராகவும் பங்கு வகித்துள்ளனர். இதோடு சம நடவடிக்கையாக, இதில் சிலர், ஒரு தனியார் அமைப்பை நிறுவி, சமூகத்தின் கலை, பண்பாடு மற்றும் நல்வாழ்வு ஆகியவற்றிற்காக செயற்படுகின்றனர். இந்தப் பெண்கள் தங்கள் முழுநேர வேலையுடனேயே இந்த நடவடிக்கைகளை செய்கின்றார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்த நடவடிக்கைகள் பொதுத் தளங்களில் தமிழ் நடவடிக்கைகளிற்கான பதிவுக் கைப்பற்றல்களிற்கான எடுத்துக்காட்டுகள். அதே நேரத்தில், தனியார் தளங்களில் நிகழும் நடவடிக்கைகள் எதிர்காலத்திற்காகப் பேணிப் பாதுகாப்பதிலிருந்து தொலைந்து போகும் ஆவணங்களின் எடுத்துக்காட்டுகளும்கூட.

இதனால் தனியார் தளங்களில் தமிழர்களின் அதிகப்படியான செயற்பாடுகள், பொதுத் தளங்களில் செயற்படுவதைக் காட்டிலும் குறைவானதோ அல்லது முக்கியத்துவம் அற்றதோ என்ற அர்த்தம் அல்ல. உதாரணமாக, இந்த கொரோனா சூழ்நிலையில், உடல் மற்றும் மன ஆரோக்கியம் மற்றும் நல்வாழ்வுக்கான சமூக அமைப்புகளின் செயற்பாடுகளின் முக்கியத்துவம் புலப்படுகின்றது. மட்டுப்படுத்தப்பட்ட நேரம், வளம் மற்றும் திறன் ஆகியவற்றைக் கொண்டு, தன்னார்வச் சேவையின் அடிப்படியில் இயங்கும் அமைப்புகளின் சேவை இன்றியமையாதது மற்றும் வரலாற்று மதிப்புமிக்கது.

எனவே, பதிவுகளைக் கைப்பற்றி ஆவணப்படுத்தும் ஓர் ஒழுங்கமைப்பு இருத்தல் மட்டுமே எதிர்காலத்திற்கான வரலாற்று மற்றும் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியக் கடத்தல் செயற்பாட்டில் பாரிய பேறுபாட்டை உருவாக்குகின்றது. ஒரு அமைப்பின் உள்ளக ஆவணங்கள் மட்டுமே அதனைச் சுற்றியுள்ள சமூகத்தின் வரலாற்றுத் தொடர்ச்சியைப் பேணிப் பாதுகாக்க முடியும்.

“ஒரு அமைப்பின் ஆவணப் பொருட்களை சேகரிப்பது அவ்வமைப்பின் சமகால நிர்வாகக்குழுவில் பணி ஆகும். ஆனால் சேகரிக்கும் நடவடிக்கைக்கு ஒத்துழைப்பு வழங்க வேண்டியது ஆவணங்களை வைத்திருக்கும் அனைத்து முன்னாள் மற்றும் சமகால உறுப்பினர்ககளினதும் பொறுப்பாகும். ஏனெனில் அந்த ஆவணப் பொருட்கள் ஒரு அமைப்பின் சொத்தாகும். அதோடு அவை ஒரு சமூகத்தின் வரலாற்று மற்றும் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியத்தை பிரதிபலிக்கும் ஆவணங்கள் ஆகும். இந்த நிலைமை நோர்வே தன்னார்வ அமைப்புகளுக்கும் பொதுவானது என்பது ஒரு ஆறுதலாக இருக்க இங்கு குறிப்பிடுகின்றேன். பொது அணுகல் மற்றும் பயன்பாடு இல்லாமல் வீடுகளில் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட ஆவணங்கள் இழந்த ஆவணங்களுக்குச் சமம் என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள்.”

தோற்றம், நோக்கம் மற்றும் சூழல்: வரலாற்றுத் தொடர்ச்சி

Utrop (2010)

“கூத்து” ஒரு பாரம்பரிய தமிழ் நாடக வடிவம். இது 2010 ஆம் ஆண்டு, நோர்வேயில் உள்ள Oslo Opera House இல் முதல் முறையாக அரங்கேற்றப்பட்டது. Oslo Opera House இல் ஒரு தமிழ் நிகழ்ச்சி அரங்கேரியதும் இதுவே முதல் முறையாகும். “புவி வெப்பமடைதல்” பற்றிய நிகழ்ச்சியை ஈழத்தைச் சேர்ந்த இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் நடனக் கலைஞர்கள், Nordic Black Theater இன் மாணவர்கள் மற்றும் Oslo Music and Culture school இன் மாணவர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் ஒன்றிணைந்து வழங்ககினார்கள். ஒஸ்லோவில் நடைபெற்ற ஒரு வார தமிழ் ஓபரா விழாவில் கூத்து ஒரு அங்கமாக இடம்பெற்றது.

Utrop இல் வெளியானதின் அடிப்படியில், நோர்வே மற்றும் இலங்கைக்கு இடையேயான இணைவாகம் மற்றும் புரிந்துணர்வை வளர்ப்பதிலும், அதோடு இலங்கையில் சிங்கள மற்றும் தமிழர்களிடையே புரிந்துணர்வை வளர்ப்பதிலும் இன்நிகழ்வு செயல்பட்டது என்று இச்செயற்திட்டத்தை முன்னெடுத்தவர்களில் ஒருவரான வாசுகி ஜெயபாலன் கூறுகினார்.

வாசுகி ஜெயபாலன் Oslo Fine Arts academy எனும் பெயரில் ஓர் கலைக்கூடத்தை நடாத்தி வருகின்றார்


TV2 தொலைக்காட்சியின் நடனப் போட்டியான “norske talenter” (நோர்வேயியத் திறமைகள்) இல் கலா சாதானா எனும் நடனக் கலைக்கூட மாணவர்கள் பங்கேற்றனர். இதில் நோர்வே-தமிழ் யுவதிகள், நோர்வேயிய மற்றும் தமிழ் பண்பாட்டை இணைத்து «சமத்துவம்» குறித்த கலை நிகழ்வை வழங்கினர் . இதன் நடன நெறியாள்கை கவிதா லக்சுமி.

அதேபோல் ஏனைய தமிழ் சிறுவர் சிறுமிகள் ஒரு அமைப்பைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியோ அல்லது தனி நபர்களாகவோ இந்தத் தொலைக்காட்சி போட்டியில் பங்கேற்றுள்ளனர்.

கீழே உள்ள படம் 2019 ஆம் ஆண்டு TV2 “norske talenter” இல் அரையிறுதிப் போட்டிக்கு வந்த அக்சயாவைக் காட்டுகின்றது. இன்நடனத்தின் நெறியாள்கை துஷ்யா அமரசிங்கம். அவர் நாட்டியவருணா எனும் நடனக் கலைக்கூடத்தை நிர்வகிக்கின்றார்.


சத்தியரூபி சிவகனேஷ் எழுதிய “Aktive Kvinner på tur – fra hele verden” கட்டுரை. இக் கட்டுரை “Leve Lillomarka” (2019) எனும் நூலில் வெளியானது. இது லில்லோமார்க்காவின் நண்பர்களது 50 வது ஆண்டு நிறைவிற்காக லில்லோமார்க்காவின் நண்பர்கள் வெளியிட்டார்கள். லில்லோமார்கா ஒஸ்லோவில் உள்ள வனத்தின் ஒரு பகுதியாகும். இது மத்திய ஒஸ்லோவிலிருந்து வடகிழக்கில் அமைந்துள்ளது. லில்லோமார்க்காவின் நண்பர்கள், லில்லோமார்க்காவைப் பாதுகாக்கவும், வளப்படுத்தவும், கவனிக்கவும் செயற்படும் ஒரு சங்கம் ஆகும்.

சத்தியரூபி சிவகனேஷ், “Aktive kvinner” (சுறுசுறுப்பான பெண்கள்) என்னும் அமைப்பை நடாத்தி வருகின்றார். அவ்வமைப்பு ஒஸ்லோவில் உள்ள பியெர்க்கே (Bjerke) நகரப்பிரிவுடன் கூட்டிமுயற்சியில் ஒஸ்லோ வாழ் புலம்பெயர் பின்னணியைக் கொண்ட பெண்களுக்கு உடற்பயிற்சி அளித்து வருகின்றார்.

இதோடு அவர் ஒஸ்லோவில் உள்ள தமிழர் வள ஆலோசனை மையத்திலும், Noreel எனும் தமிழ் விளையாட்டுக் கழகத்திலும் ஏரோபிக் வகுப்புகள் வழங்கி வருகின்றார். கொரோனா வைரஸ் காரணமாக நாடு மூடப்பட்ட காலப்பகுதியில், அவர் மார்ச் முதல் யூன் வரை இணைய வழி ஏரோபிக் உடற்பயிற்சி வகுப்புகளை வழங்கினார். அத்துடன் நோர்வேயிய காட்டில் உடற்பயிற்சி மற்றும் நடைப்பயணங்களை ஒருங்கிணைத்தார். கோடை விடுமுறை நாட்களிலும் தொடர்ந்த நோர்வேயிய காட்டில் உடற்பயிற்சியானது இன்றுவரை தொடர்கின்றது. நாடு மூடப்பட்ட காலப்பகுதியில் ஒருங்கிணைத்த உடற்பயிற்சி செயற்பாடுகள் பல்லினப் பண்பாட்டுப் பின்னணியைக் கொண்ட பெண்களை பங்கேற்பாளர்களாகக் கொண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்டாலும், விரைவில் ஆண்களும் பங்கேற்பாளர்களானார்கள்.


“Tyfonens Øye” (The typhoon’s eye)

Kjell Kristensen (ஷெல் கிறிஸ்டென்சன்) எழுதிய “ Tyfonens Øye ”(டைபூனின் கண்)
இயக்கம்: Cliff A. Mustache (கிளிஃப் எ. முஸ்தாஷ்)
5 ஆம் தேதி ஏப்ரல் மாதம் 2011 ஆம் ஆண்டு Cafeteatret இல் அரங்கேற்றப்பட்டது.

«”Typhoons Øye” இல், ஒரு தமிழ் கிராமத் தலைவரும், பணியில் இருந்து விலகிய ஒரு சிங்கள வீரரும் ஒரு விசித்திரமான பொதுவான விதியை அனுபவிக்கிறார்கள் – அவர்கள் தொலைதூர காவல் நிலையத்தில் ஒரு சிறையறையைப் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டிய நிலை. யதார்த்தத்தைப் பற்றிய அவர்களின் கருத்து மிகவும் வேறுபட்டிருந்தது – இருப்பினும் ஒரு பரஸ்பர புரிதல் படிப்படியாக வெளிப்படுகிறது.

ஆனால் அவர்களைச் சுற்றியுள்ள சமரசமற்ற தன்மை மற்றும் வன்மத்தன்மை முன்பு போலவே வலுவானதாக இருக்கின்றது. மேலும் போரின் செயல்கள் இரு கைதிகளையும் அவர்கள் கற்பனை செய்ய முடியாத வகையில் சூழ்ந்துள்ளன…»

இந்த செயல்திட்டத்திற்கு நோர்வே கலை மன்றம் (Norsk Kulturråd) நாடக நெறியாள்கை ஆதரவு வளங்கியது.

நடிகர்கள்:
Biniam Yhidego
Khawar “Gomi” Sadiq
Ali Djabbary
Ahmed Tobasi
நடனம்: தமிழினி சிவலிங்கம்
இசை: திரு கணேஷ் மற்றும் Aladin Abbas
மேடை வடிவமைப்பு: Karen Schønemann
ஒளி அமைப்பு: Paulucci Araujo


பொறுப்புத் துறப்பு:
தமிழ்ச் சமூகத்தில் ஆவணங்களின் பற்றாக்குறை, சிதறடிக்கப்பட்ட ஆவணங்கள் அல்லது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுக்கத்தைக் கொண்ட ஆவணங்கள் உள்ளன. இதனால் வாய்மொழி வரலாற்று நேர்காணல்களில் வெளிவரும் வரலாற்றுத் தகவல்களை சரிபார்க்கக்கூடிய ஆவணங்களைப் பெற்றுக் கொள்வதில் சவால் உள்ளது.
இச்சூழ்நிலையில், புலம்பெயர் தமிழரின் வரலாற்றை எழுதுவது ஒரு மாற்றம் பெறும் செயல்முறையாக (dynamic process) இருக்கலாம். இச்செயல்முறை காலப்போக்கில் ஒரு வரலாற்று எழுத்து வடிவத்தைப் புதுப்பித்து வளர்த்தெடுக்க உந்துகோலாக அமையும். எனவே, இவ்விணையத் தளத்தில் உள்ள தகவல்களில் திருத்தம் தேவைப்பட்டால், சரிபார்க்கக்கூடிய ஆதாரங்களுடன் கருத்துக்களை வழங்குமாறு பொதுமக்களை வரவேற்கின்றோம்.


உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

புதுப்பிக்கப்பட்டது: 18.10.2020

தோற்றம், நோக்கம் மற்றும் சூழல்: வரலாற்றுத் தொடர்ச்சி

English

ஆவண விழிப்புணர்வை உருவாக்க இந்த வரைகலைப் படைப்பு ஒரு எடுத்துக்காட்டாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றது என்பதை கருத்தில் கொள்க. கீழே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள சூழல் ஏறத்தாள அனைத்து தமிழ் அமைப்புகளுக்கும் பொதுவானவை.

இந்த “தமிழீழத்தின் பீனிக்ஸ் பறவை” (DsporA Tamil Archive ஆல் வழங்கப்பட்ட தலைப்பு) ஒரு வரைகலைப் படைப்பு ஆகும். இது தமிழ் இளையோர் அமைப்பு, நோர்வே (த.இ.அ. நோர்வே/ TYO Norway) நவம்பர் 2009 இல் வெளியிட்டது. இந்த அமைப்பு உலகம் முழுவதும் பல கிழைகளைக் கொண்டுள்ளது. அதோடு இரண்டாம் தலைமுறை புலம்பெயர் தமிழர்களால் நிர்வகிக்கப்பட்டு வந்த அமைப்பு, இப்போது மூன்றாம் தலைமுறையினரையும் உள்ளாங்குகின்றது. இந்த வரைகலை தமிழீழத்திலிருந்து (1) உயரும் ஒரு பீனிக்ஸ் பறவை எனும்  கருப்பொருளை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கியதை வடிவமைப்பாளர், கிரி திருணாவுக்கரசுக் கூறினார். வடிவமைப்பாளருடனான தகவற்தொடர்பு அடிப்படையில், இந்த கலைப்படைப்பு ஈழத் தமிழர்களின் வரலாற்றின் பல்வேறு பரிணாமங்களை அல்லது கருத்தியல்பை வெளிப்படுத்த முடியும் என்றார்.

“தமிழீழத்தின் பீனிக்ஸ் பறவை” (நவம்பர் 2009)

TYO,  குறிப்பாக நோர்வேயில் உள்ள உள்ளூர் கிளையான, துரண்யம் என்ற அடையாளத்தைக்  கொண்ட பீனிக்ஸ் வரைகலை மேலே உள்ளது. இந்த வரைகலைப் படைப்பு கிரி திருணாவுக்கரசின் முகநூல் பக்கத்தில் எடுக்கப்பட்டது. இருப்பினும், இவ்வாறான படைப்புகள் TYO நோர்வேயின் நிறுவன ஆவணத்தில் (organisational archive) ஆவணப்படுத்திப் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். ஆனால் இந்த தமிழீழத்திலிருந்து உயரும் ஒரு பீனிக்ஸ் பறவை வரைகலை கடந்த 11 ஆண்டுகளில் ஏனைய தமிழர்களால் மீள் பயன்பாட்டிற்று உள்ளாக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த வரைகலைப் படைப்பு TYO நோர்வேயால் முதல்முறியாக வெளியிடப்பட்டது என்பது நம்மில் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? இந்த வரைகலைப் படைப்பு TYO நோர்வேக்காக கிரி திருணாவுக்கரசு வடிவமைத்தார் என்பது நம்மில் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்?

இது தமிழ் படைப்பாளிகள் மற்றும் தமிழ் அமைப்புகளில் உள்ள பொதுவான நிலைமைகள். நிறுவன ஆவணம் (organisational archive) உருவாக்குவதற்கான எதிர்கால தேவை மற்றும் நோக்கம் பற்றி போதிய புரிதல் இல்லாமை உள்ளது.
ஒரு படைப்பை, வெளியீட்டை அல்லது செயற்பாட்டை செய்தவுடன் அதற்கு ஒரு தலைப்பையோ அல்லது உரிமை கோரல் அடையாளத்தைக் கொடுப்பதில் அக்கறை கொள்வதில்லை. இது எமது தொண்டு மற்றும் தமிழ் சமுதாயத்திற்கு பங்களிக்கும் தாராள மனப்பான்மையின் விளைவாக உருவாகும் ஒரு பொதுவான போக்கு. இப்போக்கினால் நபர் அல்லது அமைப்பைக் காட்டிலும் தயாரிப்பு மற்றும் அது கூறும் செய்தி மீது கவனம் செலுத்தப்படும் என்று நினைப்பதுண்டு. சுய விளம்பரம் அல்லது பெருமையை தவிர்ப்பதற்கான செயற்பாடாகப் பார்க்கலாம். ஒரு தயாரிப்பு, செயற்பாடு அல்லது செயல்முறையின் தோற்றத்தைக் குறிப்பிடுவதை அறிந்தோ அல்லது அறியாமலோ தவிர்க்கப்படுகின்றது. இதன் மற்றொரு அம்சம், ஒரு வெளியீடு என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட நாட்டில் உள்ள ஒரு அமைப்பு அல்லது அங்கு வாழும் தமிழர்களுக்கு மட்டுமல்லாது ஒவ்வொரு புலம்பெயர் தமிழருக்குமானது என்ற மனநிலை அடிப்படையாக உள்ளது. இந்த நடைமுறை தன்னார்வத் தொண்டுப் பணியில் ஈடுபடும் அனைத்துத் தமிழ் படைப்பாளிகளுக்கும் மற்றும் அமைப்புகளுக்கும் பொருந்தும். நிறுவன ஆவணத்தை (organisational archive) உருவாக்காததற்கு மற்றும் ஒரு முக்கிய காரணி, தனியார் நிறுவனங்கள் ஆவணம் உருவாக்க வேண்டிய சட்டரீதியிலான நிபந்தனை இல்லை. என்றாலும் அமைப்புகளால் மாதாந்த அறிக்கைகள் உருவாக்குவது வழக்கம். ஆனால் அந்த அறிக்கைகளின் நோக்கம் குறுகிய ஆயுட்காலம் கொண்டது. நிறைவுபெற்ற மாதத்தின் செயற்பாட்டை மேல் நிர்வாக மட்டத்திற்கு தெரிவிக்க அனுப்பப்பட்டதும், ​​அந்த அறிக்கை உள்ளூர் நிறுவன மட்டத்தில் கவனிக்கப்படாமல் போகலாம். மேல் நிர்வாக மட்டத்திலும் இந்த வகையான ஆவணங்கள் ஆவணப்படுத்திப் பாதுகாக்கப்படாவிட்டால், உள்ளூர் செயல்பாட்டின் பதிவுகள் இழக்கப்படுகின்றன.

கிரி திருணாவுக்கரசு உடனான தகவல்தொடர்பு அடிப்படையில், DsporA Tamil Archive “தமிழீழத்தின் பீனிக்ஸ் பறவை” மற்றும் “Keep the flame alive” (DsporA Tamil Archiveஆல் வழங்கப்பட்ட தலைப்பு), ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான வேறுபாட்டை அடையாளம் கண்டது. இறுதியாகக் குறிப்பிட்ட வரைகலை கனடாவில் உள்ள தமிழர் ஒருவரால் அசல் வடிவமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு மீள் உருவாக்கம் செய்யப்பட்டது. இந்த வரைகலைக்குரிய வெளியீட்டு மாதம் மற்றும் ஆண்டு தெரியவில்லை, அத்துடன் படைப்பாளரும் வெளியீட்டாளரும் தெரியவில்லை. எவ்வாறாயினும், இந்த வரைகலை சமூக ஊடகங்களில் சுயவிவரப் படமாகப் (profile picture) பயன்படுத்தப்படுகின்றது. குறிப்பாக, 2009 ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்த தமிழ் இனப்படுகொலையை நினைவுகூற, ஒவ்வொரு ஆண்டும் மே மாதம் இவ்வரைகலை பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. பொது மக்களின் இப்பயன்பாடு “Keep the flame alive” வரைகலையை சூழ்ந்திருக்கும் ஒரு வரலாற்றுப் பெறுமதியையும் மற்றும் சூழலையும் உருவாக்குகின்றது.

பிரதிகூலம்:

“ஆவணம் என்றால் என்ன? -5” எனும் தொடரில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மூன்று கூறுகளான, “தோற்றம், நோக்கம் மற்றும் சூழல்”, அறியாமலேயே அழிக்கப்படுகின்றது. குறிப்பாக எண்ணிம தயாரிப்புகளில் இந்த மூன்று கூறுகளையும் கண்காணிப்பது மிகவும் முக்கியமானது. அதாவது ஒரு தயாரிப்பு, செயற்பாடு மற்றும் செயல்முறையின் (product, activity and process) “தோற்றம், நோக்கம் மற்றும் சூழல்” கையாளப்படுவதைத் (manipulation) தடுப்பதாகும். எனவே, எண்ணிம பணித் தளத்தில் ஒரு மூலத்தை நகலெடுப்பது, மாற்றுவது மற்றும் கையாள்வது எளிது. இத்தகைய பதிவுகள் பல தசாப்தங்களாக தொடர்ச்சியாக இந்த மூன்று கூறுகளையும் கொண்டிருக்கவில்லை என்றால், ஒரு அமைப்பின் வரலாற்றுத் தொடர்ச்சியும் அதன் செயற்பாடுகளும் திரிக்கப்பட்டு, கலைக்கப்பட்டு, பறிமுதல் செய்யப்பட்டு, இழக்கப்படலாம். வரலாற்றை இழக்கத் தொடங்கும் போது அல்லது வரலாற்றை இழந்த பின்னர் வரலாற்றைத் தேடுவது தமிழர்கள் மற்றும் தமிழ் அமைப்புகளிடையே உள்ள மற்றொரு பொதுவான போக்கு. ஒரு அமைப்பு மற்றும் ஒரு அமைப்பைச் சூழ்ந்திருக்கும் சமூகத்தின் வரலாறு மற்றும் உரிமைகளின் தொடர்ச்சியை அவர்களின் நிறுவன ஆவணம் மூலமே பாதுகாக்க முடியும்.

ஒரு அமைப்பின் ஆவணப் பொருட்களை சேகரிப்பது அவ்வமைப்பின் சமகால நிர்வாகக்குழுவில் பணி ஆகும். ஆனால் சேகரிக்கும் நடவடிக்கைக்கு ஒத்துழைப்பு வழங்க வேண்டியது ஆவணங்களை வைத்திருக்கும் அனைத்து முன்னாள் மற்றும் சமகால உறுப்பினர்ககளினதும் பொறுப்பாகும். ஏனெனில் அந்த ஆவணப் பொருட்கள் ஒரு அமைப்பின் சொத்தாகும். அதோடு அவை ஒரு சமூகத்தின் வரலாற்று மற்றும் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியத்தை பிரதிபலிக்கும் ஆவணங்கள் ஆகும். இந்த நிலைமை நோர்வே தன்னார்வ அமைப்புகளுக்கும் பொதுவானது என்பது ஒரு ஆறுதலாக இருக்க இங்கு குறிப்பிடுகின்றேன். பொது அணுகல் மற்றும் பயன்பாடு இல்லாமல் வீடுகளில் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட ஆவணங்கள் இழந்த ஆவணங்களுக்குச் சமம் என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள்.

மேற்கோள்:

(1) TamilNet. (2008). Eezham Thamizh and Tamil Eelam: Understanding the terminologies of identity. Hentet fra https://www.tamilnet.com/art.html?catid=99&artid=27012


பொறுப்புத் துறப்பு:
தமிழ்ச் சமூகத்தில் ஆவணங்களின் பற்றாக்குறை, சிதறடிக்கப்பட்ட ஆவணங்கள் அல்லது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுக்கத்தைக் கொண்ட ஆவணங்கள் உள்ளன. இதனால் வாய்மொழி வரலாற்று நேர்காணல்களில் வெளிவரும் வரலாற்றுத் தகவல்களை சரிபார்க்கக்கூடிய ஆவணங்களைப் பெற்றுக் கொள்வதில் சவால் உள்ளது.
இச்சூழ்நிலையில், புலம்பெயர் தமிழரின் வரலாற்றை எழுதுவது ஒரு மாற்றம் பெறும் செயல்முறையாக (dynamic process) இருக்கலாம். இச்செயல்முறை காலப்போக்கில் ஒரு வரலாற்று எழுத்து வடிவத்தைப் புதுப்பித்து வளர்த்தெடுக்க உந்துகோலாக அமையும். எனவே, இவ்விணையத் தளத்தில் உள்ள தகவல்களில் திருத்தம் தேவைப்பட்டால், சரிபார்க்கக்கூடிய ஆதாரங்களுடன் கருத்துக்களை வழங்கமாறு பொதுமக்களை வரவேற்கின்றோம்.


உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

புதுப்பிக்கப்பட்டது: 18.10.2020

“ஆவணம்”: இந்த சொல்லின் பரவலான பயன்பாடு

ஆவணம் அறிவு மற்றும் தகவலுக்கான முதன்மை ஆதார மூலம் ஆகும். “ஆவணம்” என்ற தமிழ் சொல் குறித்து தமிழர்களிடையே குழப்பம் நிலவுகின்றது. “ஆவணம்” என்ற ஒரே சொல்லை தமிழர்கள் வெவ்வேறு சூழல்களில் பயன்படுத்துகின்றனர். அவை குழப்பங்களையும் மற்றும் தவறான புரிதலையும் உருவாக்குகின்றன.
நோர்வேயிய மொழியில் “arkiv” (ஆவணம்) பல அர்த்தங்களைக் கொண்டது.
1) ஆவணப் பொருள் , 2) ஒரு நிறுவனத்தில் உள்ள ஆவணப் பிரிவு அல்லது ஆவணச் சேவை, 3) ஆவணப் பொருட்களை பத்திரப்படுத்தி வைக்கும் ஒரு இடம் 4)  ஆவணக்காப்பு நிறுவனம்/ ஆவணகம்.
ஏறக்குறைய அனைத்து தமிழ் அமைப்புகளும், “2) ஒரு நிறுவனத்தில் உள்ள ஆவணப் பிரிவு அல்லது ஆவணச் சேவை” என்ற இரண்டாவது வகையின்றியே இயங்குகின்றன.

தமிழர்கள் ஆவணம் என்ற சொல்லை தொட்டு உணரக்கூடிய  மற்றும் தொட்டு உணர முடியாத பத்திரங்கள் மற்றும் கோப்புகளை குறிப்பிடுகின்றனர். இது உண்மையில் ஆவணப் பொருட்கள் ஆகும். பின்னர் எழுத்து வடிவில், ஒலி அல்லது ஒளி வடிவில், வரைகலை வடிவில் போன்ற பல வழிகளில் பதியப்படும் வரலாற்றுப் பதிவுச் செயல்முறைகளைக் குறிக்கின்றனர். இது வரலாற்றை மீள்ப்பதிவு/ திரும்பக்கட்டுதல் (reconstruction) அல்லது மீள் வழங்கல் (re-presentation) ஆகும். இவ்வகையான பதிவுகள் வெளியீடு அல்லது உருவாக்கும் அமைப்பின் செயற்பாட்டுப் பதிவுகள் ஆகும். இவ்வாறு வரலாற்றை மீள்ப்பதிவு செய்யும் தயாரிப்புகளிற்கும் ஆவணம் என்று பெயரிடப்படுகின்றன. ஒரு வரலாற்றை மீள்ப்பதிவு செய்யும்  ஓர் தயாரிப்பு, அதனை வெளியீடு அல்லது உருவாக்கும் அமைப்பின் ஆவணப் பொருளாக அமையலாம்.

அமெரிக்காவை தளமாகக் கொண்டு இயங்கும் தன்னார்வத் தொண்டு அமைப்பான PEARL இன் “Black July: A Tamil Genocide” என்ற வலைத்தளப் பக்கத்தின் ஒரு பகுதி இங்கு படமாக உள்ளது. இது அசல் ஆவணப் பொருள் (original archival material) மற்றும் அமைப்பின் ஆவணம் (organisational archive) ஆகியவற்றில் உள்ள வேறுபாட்டை விளக்க ஒர் எடுத்துக்காட்டாக பயன்படுத்தபடுகின்றது.
இந்தப் படத்தில் “Disposal of dead bodies without inquiry: C.R.M. expresses alarm” என்ற தலைப்பில் வெளியான ஒரு செய்தித்தாள் கட்டுரை உள்ளது. இது “Saturday Review” என்ற செய்தித்தாளின் ஆவணத்திலிருந்து வந்த ஒரு ஆவணப் பொருள் ஆகும். PEARL அமைப்பு கறுப்பு யூலை 1983 பற்றிய உள்ளடக்கத்தை உருவாக்க இந்த ஆவணப் பொருளை அறிவு மற்றும் தகவலுக்கான ஒர் ஆதார மூலமாக எடுத்துள்ளது. இந்த இணையவலைப் பக்கத்தின் உள்ளடக்கம் அசல் ஆவணப் பொருளின் அடிப்படையில் சமகால பார்வையாளர்களுக்காக  உருவாக்கப்பட்ட வரலாற்று மீள் வழங்கல் (re-presentation) ஆகும். இப்போது இந்த இணையவலைப் பக்கமான, “Black July: A Tamil Genocide”, PEARL இன் ஆவணப் பொருளாக அமையும்.

மூல ஆவணப் பொருள், «Saturday Review» (noolaham.net)
ஆவண மேற்கோள்:

Saturday Review. (1983). Newspaper article Disposal of dead bodies without inquiry: C.R.M. expresses alarm by Saturday Review. Saturday Review (Noolaha id. 24766). Noolaham Foundation, http://noolaham.net/project/248/24766/24766.pdf.

படத்திற்கான மேற்கோள்:

PEARL. (n.a). “Black July: A Tamil Genocide”. From https://pearlaction.org/rememberingblackjuly/

உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

ஆவணக்காப்பு விழிப்புணர்வு

05. யூன் 2020 அன்று “நோர்வே வாழ் தமிழர் ஆவணம்” எனும் முகநூல் பக்கத்தில் பதிந்த இடுகையின் அடிப்படையில் இங்கு மீள்பதிவு செய்யப்படுகின்றது.

நோர்வே வாழ் தமிழர்கள், ஏனைய புலம்பெயர் வாழ் தமிழர்கள் போன்று, தமது மொழி, பண்பாடு, வரலாறு, புலம்பெயர்வு, சமூக கட்டமைப்பு, தாயக வாழ்க்கை மற்றும் புலம்பெயர் வாழ்க்கை ஆகியவற்றை ஆவணப்படுத்தும் செயற்பாட்டை மேற்கொள்கின்றனர்.

நோர்வேயில் வாழும் தனிநபர்கள் மற்றும் தமிழ் அமைப்புகள் ஆவணப்படுத்தும் செயற்பாடுகளை பல்வேறு வழிகளில் மேற்கொள்கின்றனர். அச்செயல்பாடுகள் மிகவும் வரவேற்க்கத்தக்கது. அவை நிகழ்கால மற்றும் எதிர்கால தலைமுறையினரின் சமூக வளர்ச்சியில் பாரிய பொறுப்பைக் கொண்டுள்ளது.

ஆவணங்களை பாதுகாத்து, ஆவணப்படுத்துவதின் நோக்கம், அவற்றை பொது அணுகலுக்கு (pubic access) கிடைக்க செய்வதே ஆகும். ஆவணங்கள் பொது அணுகலுக்கும் பொது பயன்பாட்டிற்கும் கிடைக்கும் போதுதான் வரலாறு அறியப்பட்டு, நினைவு கூறப்படும். இல்லையெனில் ஆவணங்கள் இனம் காணப்படாமல், மறைக்கப்பட்டுவிடும். வரலாறு பின்னர் மறக்கப்பட்டுவிடும்.

இதை தடுக்க ஆவணங்கள் பொது அணுகலுடன் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். டிஜிட்டல் (digital) அணுகல் அல்லது நேரடி அணுகல் மூலம் பொது அணுகலுக்கு வழியமைக்கலாம்.
டிஜிட்டல் (digital) வடிவில் பொது அணுகலுக்கு ஓர் உதாரணம் நூலக நிறுவனம்.
http://noolahamfoundation.org/web/

அல்லது, நோர்வேஜிய ஆவணக்காப்பக நிறுவனங்களில் எங்கள் ஆவணங்களை பாதுகாப்பதன் மூலம் பொது அணுகலுக்கு வழியமைக்கலாம். கவலைக்குரிய நிலை என்னவென்றால், நோர்வேஜிய ஆவணக்காப்பக நிறுவனங்களில் நோர்வேஜிய-தமிழ் பண்பாட்டு பாரம்பரியத்தைப் (cultural heritage) பற்றிப் பிரதிபலிக்க எந்த ஒரு ஆவணங்களும் இல்லை.

ஆவணங்களை பாதுகாத்தல் மற்றும் ஆவணப்படுத்தல்; ஆவணங்களை நோர்வேயிய ஆவணக்காப்பக நிறுவனங்களில் நீண்ட கால ஆவணப்படுத்தல் தொடர்பாக தமிழரிடம் பல்வேறு கேள்விகள், சந்தேகங்கள் உள்ளதை நான் அவதானித்தேன்.
பெரும்பாலும் தமிழர்கள் தமது ஆவணங்களை தம்மகத்தே அதிகூடிய பாதுகாத்தல் அடிப்படையில் வைத்துள்ளனர். அவ்வாறு தனிமைப்படுத்தப்பட்ட பாதுகாத்தலால் ஆவணங்கள் மறைக்கப்பட்டும், இழந்து போகும் நிலையை உருவாக்குகின்றன. அதனால் நாமும், எமது எதிர்கால தலைமுறைகளும் எமது பண்பாட்டு பாரம்பரியத்தை (cultural heritage) அறிய முடியாத, இழந்த நிலையையே உருவாக்குகின்றது.

தமிழ் பண்பாடு, வரலாறு, பாரம்பரியத்தின் (cultural and historical heritage) ஒரு சிறிய பகுதியை உங்கள் வீட்டில் வைத்திருக்கின்றீர்கள் என்பதை என்றும் மறந்துவிடாதீர்கள். அதனை பொது அணுகளுக்கு (public access) வழியமையுங்கள்.

உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.