Tamils have taken the initiative to archive in Canada

Photo: wikipedia

«Tamils in Canada», an organisation in Canada contacted DsporA Tamil Archive on 27th August 2020. They have taken the first initiative to find out the opportunities and procedures to archive their organisational archive in Canada.

DsporA Tamil Archive assisted the particular Tamil organisation by sending an email to the Library and Archive Canada. The email contained a request for information and procedures for archiving organisational archive (private archive), digitalising documents, and archiving website and social media in Canada. We received an automated reply with a reference number. Due to the worldwide pandemic situation, the Library and Archives Canada have begun the gradual reopening of its public service points and consultation rooms, and more of its services. They also assured that they will respond to our question as soon as possible, but that it can take up to 4 months to respond to more complex queries.

DsporA Tamil Archive had a communication with the particular Tamil organisation and they are now going to make direct contact with the Library and Archives Canada and refer to the email. In addition, it will be appropriate to ask the legal formalities about ownership of archiving private archives in Canada. According to Norwegian archival law, a private archive (all kinds of archive except archives created by governmental bodies) can be preserved at an archive depot under two different ownership formality.

  1. Handing over (Avlevering)
  2. Depositing (Deponering)

In the “handing over” formality, the ownership of the archive is given away to the archival institution. The institution will have full authority to consider access based on protecting any confidential or personal details (confidentiality and privacy policy/ taushetsplikt og personvern) in the archival materials. On the other hand, “depositing” means that the archive creator (the organisation or a person) holds the ownership while the archive is preserved at an archival institution.
(Read more about “Two ways to preserve archive at an archive depot/ archive institution

The main consideration in archiving at an archive depot in your residential country should be based on the history of migrated Tamils. Their long history of oppression in all kinds of way includes the prohibition of the right to inform and to get information. The burning of the Jaffna library in 1981 is an example of cultural genocide to erase the capability to present the historical evidence of Tamil existence. There have been many other incidents in the homeland as well as in the diaspora, where cultural and historical information and evidence is trapped, hidden, destroyed and prohibited consciously and unconsciously.

Complete preservation means to take good care of cultural and historical archive from any kinds of natural, man-made or technological destructions. Preservation also includes public access. That is the only way to enable history to continue to live even after one´s life is ended.


“Archives are pieces of evidence of the existence.”

DsporA Tamil Archive

Reproduction of this article is allowed when used without any alterations to the contents and the source, DsporA Tamil Archive, is mentioned.

கனடாவில் ஆவணப்படுத்தலில் தமிழர்கள் முன்முயற்சி எடுத்துள்ளனர்

படம்: wikipedia

கனடாவில் உள்ள ஒரு தமிழ் அமைப்பான «Tamils in Canada» 27 ஓகஸ்ட் 2020 அன்று DsporA Tamil Archive வைத் தொடர்பு கொண்டது. கனடாவில் உள்ள ஆவணகத்தில் தங்கள் அமைப்பின் உள்ளக ஆவணகத்தைப் பேணிப் பாதுகாப்பதற்கான வாய்ப்புகள் மற்றும் நடைமுறைகளைக் கண்டறிய அவர்கள் முதல் முயற்சியை எடுத்துள்ளனர்.

அந்த குறிப்பிட்ட தமிழ் அமைப்பிற்கு உதவும் வண்ணம் Library and Archive Canada க்கு DsporA Tamil Archive மின்னஞ்சல் ஒன்றை அனுப்பியது. அம்மின்னஞ்சலில் ஒரு அமைப்பின் உள்ளக ஆவணகத்தை (தனியார் ஆவணங்களில் ஒரு வகை) கனடாவில் பேணிப் பாதுகாத்தல், ஆவணங்களை எண்ணிமமயமாக்குதல் மற்றும் வலைத்தளங்கள் மற்றும் சமூக ஊடகங்களில் வெளியாகும் பதிவுகளை ஆவணப்படுத்தல் பற்றிய தகவல்கள் மற்றும் நடைமுறைகளை கோரியுள்ளோம். அதற்கு ஒரு தானியங்கிப் பதிலைப் பெற்றுக் கொண்டோம். உலகளாவிய தொற்றுநோய் சூழ்நிலை காரணமாக, Library and Archive Canada அதன் பொது சேவை மையங்கள் மற்றும் ஆலோசனை அறைகள் (consultation rooms) மற்றும் அதன் பல சேவைகளை படிப்படியாக மீண்டும் பொது மக்களுக்காக தொடங்கியுள்ளது. எங்கள் கேள்விக்கு அவர்கள் விரைவில் பதிலளிப்பார்கள் என்றும், ஆனால் மிகவும் சிக்கலான கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்க 4 மாதங்கள் ஆகலாம் என்றும் அவர்கள் உறுதியளித்தனர்.

DsporA Tamil Archive குறிப்பிட்ட தமிழ் அமைப்புடன் தொலைத் தொடர்பு கொண்டுள்ளது. அவர்கள் இப்போது Library and Archive Canada ற்கு அனுப்பப்பட்ட மின்னஞ்சல் குறித்து நேரடி தொடர்பு மேற்கொள்ளவுள்ளனர். இதனுடன் கனடாவில் தனியார் ஆவணங்களைப் பேணிப் பாதுகாத்தலில் உள்ள உரிமையைப் பற்றிய சட்டபூர்வ முறைகளைக் கேட்டறிவது பொருத்தமானதாக இருக்கும். நோர்வே ஆவணச் சட்டத்தின்படி, ஒரு தனியார் ஆவணம் (அரசாங்க அமைப்புகள்/ திணைக்களங்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஆவணங்களைத் தவிர அனைத்து வகையான ஆவணங்கள்) இரண்டு வெவ்வேறு உரிமை முறைகளின் கீழ் ஒரு ஆவணகத்தில் பேணிப் பாதுகாக்கப்படலாம்.

  1. ஒப்படைத்தல் (handing over/ avlevering)
  2. வைப்பு (depositing/ deponering)

இதன் முக்கிய வேறுபாடு ஆவணங்களின் உரிமையில் உள்ளது.
“ஒப்படைத்தல்” ஒழுங்கு முறையில், ஆவணங்களின் உரிமை ஆவணகத்திடம் முழுமையாக வழங்கப்படுகிறது. அதாவது ஆவணப் பொருட்களில் பாதுகாக்க வேண்டியுள்ள இரகசிய அல்லது தனிப்பட்ட விபரங்களை  (confidentiality and privacy policy/ taushetsplikt og personvern) கருத்தில் கொண்டு ஆவண அணுகலுக்கான மதிப்பீட்டு  அதிகாரம் ஆவணகத்திடம் கொடுக்கப்படும். மறுபுறம், “வைப்பு” என்பது ஆவண உருவாக்குனரிடம் முழு உரிமையும் இருக்க, ஆவணங்கள் ஒரு ஆவணகத்தில் ஆவணப்படுத்தப்படும்.
(“ஆவணகத்தில் ஆவணப்படுத்த இரு ஒழுக்கு முறைவகள்” பற்றி மேலதிகமாக வாசிக்க)

உங்கள் குடியிருப்பு நாட்டில் உள்ள ஒரு ஆவணகத்தில் ஆவணப்படுத்துவதில் புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களின் வரலாற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அதில் முக்கிய கவனம் செலுத்த வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. அனைத்து வகையான அடக்குமுறைகளைக் கண்ட தமிழர்களின் நீண்ட கால வரலாற்றில் தகவல் தெரிவிப்பு மற்றும் தகவல் பெறுதல் உரிமை நிராகரிப்பும் உள்ளடங்கும். 1981 ஆம் ஆண்டில் யாழ்ப்பாண நூலகம் எரிக்கப்பட்டது தமிழ் இருப்புக்கான வரலாற்று ஆதாரங்களை முன்வைக்கும் திறனை அழிப்பதற்கான ஒரு பண்பாட்டு இனப்படுகொலைக்கான ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும். இவ்வாறு தாயகத்திலும் மற்றும் புலம்பெயர் நாடுகளிலும் இன்னும் பல சம்பவங்கள் நடைபெற்றுள்ளன. அவை அறிந்தோ அல்லது அறியாமலோ பண்பாட்டு மற்றும் வரலாற்று தகவல்கள் மற்றும் சான்றுகளை தடுத்து வைத்தல், மறைக்கப்படுதல், அழிக்கப்படுதல் போன்ற செயற்பாடுகளிற்குள்ளாகுகின்றன.

முழுமையான பேணிப் பாதுகாத்தல் என்பது எந்தவொரு இயற்கை, மனித அல்லது தொழில்நுட்பத்தால் உருவாக்கப்பட்ட அழிவுகளிலிருந்தும் பண்பாட்டு மற்றும் வரலாற்று ஆவணங்களை நன்கு கவனித்துப் பேணிப் பாதுகாத்தல் ஆகும். பேணிப் பாதுகாத்தலில் பொது அணுகலும் அடங்கும். இதுவே ஒருவரின் வாழ்க்கை முடிந்த பின்னரும் வரலாற்றை தொடர்ந்து வாழ வைக்க ஒரே வழி.


“ஆவணங்கள் இருப்பிற்கான சான்றுகள்.”

DsporA Tamil Archive

உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

Personal archive: Tamils visit Bergen City Archive

தமிழ்

Family members of Philominamma George visited Bergen City Archive on Thursday 27th August 2020. Caroline Thevanathan, Jerinmary George Kiserud and Thommai Madutheenu George were the second group of Tamils visiting the Bergen City Archive. The first Tamil, Julius Antonipillai, visited the same archive on Friday 26th June 2020. He is the director of the local Tamil radio, “Radio Tamil Bergen” (“தேன் தமிழ் ஓசை”). This is the first time for both Julius and the family of Philominamma to visit an archive. Same with Bergen City Archive that experienced their first visits by Tamils in Bergen regarding archiving their history.

Philominamma George migrated to Norway in 1987. She was a trained teacher in Eelam (Sri Lanka) and became mother tongue language teacher in Tamil at Norwegian government schools in Bergen municipality in 1988. At the same time, she was also volunteering as a mother tongue language teacher in Tamil at Bergen Tamil Children’s School (தமிழ் சிறுவர் பாடசாலை). This was the first Tamil school that started in Norway in 1987. Then at Bergen branch of Annai Poopathi Tamil Cultural Center (அன்னை பூபதி தமிழ்க் கலைக்கூடம், பேர்கன் வளாகம்) that stared in 2002.
Philominamma and her husband moved back to Eelam in 2004 under the cease-fire period to work as an English teacher at the Kantharuban Arivucholai1 in Vanni. In December 2004, she died in the tsunami and was buried in her homeland, Eelam. She was respected with the title patriot (“நாட்டுப்பற்றாளர்”) by the Liberation Tigers of Tamil Eelam in recognition of her social work in diaspora and the homeland.

Julius Antonipillai visited Bergen City archive to find out about archiving his “organisation archive”. But the family of Philominamma visited the same institution regarding archiving the “personal archive” of Philominamma. These are two different kinds of archive in the field of “private archive”. The mother tongue language teacher wrote the book, “Tamil 1” (1995), that was the first Tamil textbook published in Norway with the support from National Teaching Aids Center. The Bergen City Archive encouraged the family to collect Philominamma´s work. That can include unpublished work of Tamil poems, speeches, and any handwritten pre-work done for the books “Tamil 1” and “Tamil 2” (1997), photos, CD, albums and others.

Caroline Thevanathan (daughter of Philominamma Geroge) told DsporA Tamil Archive how surprised and amazed her family was when they were inside the Bergen City Archive. They were informed and showed around the materials that the archive preserves and how the materials are protected from any kinds of destruction. As well as how the public access function. The preservation area is inside a mountain that is secured to maintain the same temperature that can otherwise also damage a paper over time.

The family had also talked about the oppressing history of Tamils, who have experienced prohibition of the right to information that has lead to selective information at their homeland. The archive institution explained the function of archives in Norway, which is to archive all kinds of materials including differing or opposing political views, opinions, experiences and history. The functionality of Norwegian archives is to contribute to transparency and control of the democracy in this country.

Open invitation

Caroline Thevanathan also conveyed the open invitation received by the Bergen City Archive. They are more welcome to receive Tamil organisations and Tamil individuals to archive Tamil art, culture and history.
Julius Antonipillai and the family of Philominamma are happy to share their experiences and thoughts about their visit to Bergen City Archive with other Tamils. As a first step don´t hesitate to take a contact. Then give a chance to visit a national, inter-municipal or municipal archive in your place.

Thank you for the first generation of migrated Tamils to give a chance to find out about preserving Tamil art, culture and history for the generations to come. DsporA Tamil Archive do also encourages the second or even third generations of Tamils to put archiving on their individual or organisational agenda to preserve the history of Tamil society.


Footnote
1 “Kantharuban Arivucholai” was a children’s home for boys who had lost their parents in the war in Eelam. Likewise, “Sencholai Siruvar Illam” was a children’s home for girls.


Disclaimer:
Due to the lack of or fragmented archives or limited access to archives in Tamil society, it has been challenging to get access to available sources that can support oral history interviews.
In this situation, writing about diaspora Tamil history will be a dynamic process which may change its shape and be updated over time. Thus, we welcome the public to provide feedback with any verifiable sources in the case of need for correction in the factual information in this website.



Reproduction of this article is allowed when used without any alterations to the contents and the source, DsporA Tamil Archive, is mentioned.

Updated: 18.10.2020

தனிநபர் ஆவணம்: பேர்கன் நகர ஆவணகத்தைப் பார்வையிட்ட தமிழர்கள்

English

பிலோமினம்மா ஜோர்ஜின் குடும்ப உறுப்பினர்கள் வியாழக்கிழமை 27 ஆம் திகதி ஓகஸ்ட் மாதம் 2020 அன்று பேர்கன் நகர ஆவணகத்தைச் சென்று பார்வையிட்டுள்ளனர். கரோலின் தேவனாதன், ஜெரின்மேரி ஜோர்ஜ் கிசெருட் மற்றும் தோமாய் மதுதீனு ஜோர்ஜ் ஆகியோர் பேர்கன் நகர ஆவணகத்துடன் மேற்கொண்ட இரண்டாவது தமிழர் சந்திப்பு ஆகும். அதே ஆவணகத்தை 26. யூன் 2020 அன்று பார்வையிட்ட முதலாவது தமிழர் ஜூலியஸ் அன்டோனிப்பிள்ளை ஆவார். இவர் உள்ளூர் தமிழ் வானொலியான “தேன் தமிழ் ஓசை” (“Radio Tamil Bergen”) இன் பொறுப்பாளர். ஜூலியஸ் மற்றும் பிலோமினம்மாவின் குடும்பத்தினர் ஒரு ஆவணகத்தைப் பார்வையிட்டது இதுவே முதல் முறை ஆகும். அதேபோல் தமிழர்கள் தமது வரலாற்றை ஆவணப்படுத்துவதற்காக பேர்கன் நகர ஆவணகத்துடன் தொடர்பை ஏற்படுத்தி அவர்களுடனான சந்திப்புகளை மேற்கொண்டதும் பேர்கன் நகர ஆவணகத்துக்கும் இதுவே முதல்முறை ஆகும்.

பிலோமினம்மா ஜோர்ஜ் 1987 இல் நோர்வேக்கு புலம்பெயர்ந்தார். ஈழத்தில் பயிற்சி பெற்ற ஆசிரியராக இருந்த அவர், 1988 இல் பேர்கன் நகராட்சியில் உள்ள நோர்வேயிய அரசு பள்ளிகளில் தமிழ் தாய்மொழி ஆசிரியராக பணிபுரிய ஆரம்பித்தார். அதே நேரத்தில், அவர் பேர்கன் தமிழ் சிறுவர் பாடசாலையிலும் தாய்மொழி ஆசிரியராக தொண்டாற்ற ஆரம்பித்தார். இப்பள்ளி 1987 ஆம் ஆண்டு நோர்வேயில் ஆரம்பித்த முதல் தமிழ் பள்ளி ஆகும். பின்னர் 2002 ஆம் ஆண்டு ஆரம்பித்த அன்னை பூபதி தமிழ்க் கலைக்கூடம், பேர்கன் வளாகத்தில் பணி புரிந்தார்.
பிலோமினம்மாவும் அவரது கணவரும் 2004 ஆம் ஆண்டு போர் நிறுத்த காலப்பகுதியில் ஈழத்திற்கு திரும்பக் குடிபெயர்ந்தனர். அங்கு வன்னியில் இருந்த காந்தரூபன் அறிவுச்சோலையில்1 ஆங்கில ஆசிரியராக பணிபுரிந்த அவர் டிசம்பர் 2004 சுனாமியில் சாவடைந்தார். அவரது தாயகமான ஈழத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். புலத்திலும் தாயகத்திலும் அவர் ஆற்றிய சமூகப் பணியை மதிப்பளிக்கும் முகமாக தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளால் “நாட்டுப்பற்றாளர்” என்று மதிப்பளிக்கப்பட்டார்.

ஜூலியஸ் அன்டோனிபிள்ளை தனது “அமைப்பின் உள்ளக ஆவணத்தை” (“organisation archive”) ஆவணப்படுத்துவது பற்றி அறிந்து கொள்ள பேர்கன் நகர ஆவணகத்தைச் சென்று பார்வையிட்டிருந்தார். ஆனால் பிலோமினம்மாவின் குடும்பத்தினர் பிலோமினம்மாவின் “தனிநபர் ஆவணத்தை” (“personal archive”) ஆவணப்படுத்துவது தொடர்பாக அதே நிறுவனத்திற்குச் சென்றிருந்தனர். இவை “தனியார் ஆவணம்” (private archive) எனும் கிழையின் இரு வெவ்வேறு ஆவண வகை ஆகும். தாய்மொழி ஆசிரியரான பிலோமினம்மா “தமிழ் 1” (1995) என்ற நூலை எழுதினார். இது தேசிய கற்பித்தல் உதவி மையத்தின் ஆதரவுடன் நோர்வேயில் வெளியிடப்பட்ட முதல் தமிழ் பாடநூல் ஆகும். பேர்கன் நகர ஆவணகம் பிலோமினம்மா குடும்பத்தினரிடம் அவரது தயாரிப்புகள் மற்றும் அவர் மேற்கொண்ட வேலைகளை சேகரிக்குமாறு ஊக்குவித்தது. அதில் வெளியிடப்படா தமிழ் கவிதைகள், உரைகள் மற்றும் “தமிழ் 1” மற்றும் “தமிழ் 2” (1997) நூல்களிற்காக கையெழுத்துப் பிரதிகளான திட்டமிடல்கள், புகைப்படங்கள், குறுவட்டு, ஆல்பங்கள் அல்லது பிற படைப்புகளும் அடங்கலாம்.

கரோலின் தெவநாதன் (பிலோமினம்மா ஜோர்ஜின் மகள்) DsporA Tamil Archive இடம் பேர்கன் நகர ஆவணகத்திற்குள் இருந்தபோது அவரது குடும்பத்தினர் எவ்வளவு ஆச்சரியமும் பூரிப்பும் அடைந்தனர் என்று கூறினார். அந்த ஆவணகம் பேணிப் பாதுகாக்கும் பொருட்கள் எவ்வாறு எந்தவொரு அழிவிலிருந்தும் பேணிப் பாதுகாக்குகின்றது என்பதை அவர்களுக்கு அறிவித்து சுற்றிக் காண்பித்தது. அத்துடன் பொது அணுக்கம் எவ்வாறு செயற்படுகின்றது என்பதையும் விளக்கியது. பேணிப் பாதுகாக்கும் பகுதி ஒரு மலையை குடைந்து அதனுள் வைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த மலைச் சுவர்கள் ஒரே வெப்பநிலையை பராமரிப்பதற்கான கட்டுமாணம் செய்யப்பட்டுள்ளதைக் கூறினார். ஏனெனில் வெப்பநிலையைகூட காலப்போக்கில் ஒரு காகிதத்தை சேதப்படுத்தும்.

தமிழர்கள் அனுபவித்த அடக்குமுறை வரலாறு குறித்தும் பிலோமினம்மா குடும்பம் பேசியிருந்தனர். தமிழர்கள் தாயகத்தில் தகவல் உரிமைக்கான தடை அனுபவித்ததன் அடிப்படையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தகவற் உருவாக்கத்தைப் பற்றி உரையாடியிந்துனர். அதற்கு நோர்வேயிய ஆவணகங்களின் செயற்பாட்டை அந்த ஆவணக நிறுவனம் கூறியாது. இங்கு அனைத்து வகையான ஆவணப் பொருட்களையும் ஆவணப்படுத்தும் செயற்பாட்டையே நோர்வேயிய ஆவணகங்கள் கொண்டுள்ளன. அதில் வேறுபாடான அல்லது எதிர்ப்பான அரசியல் கருத்துகள், அனுபவங்கள் மற்றும் வரலாறு ஆகியவற்றையும் உள்ளடங்கும். நோர்வே ஆவணகங்களின் செயற்பாடு இந்த நாட்டில் ஜனநாயகத்தின் வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் கட்டுபாட்டிற்குப் பங்களிக்கின்றது.

ஒரு பரவலான அழைப்பு

கரோலின் தேவனாதன் பேர்கன் நகர ஆவணகம் தந்த ஓர் பரவலான அழைப்பைத் தெரிவித்தார். தமிழ் கலை, பண்பாடு மற்றும் வரலாற்றை ஆவணப்படுத்த தனிநபர்களையும் தமிழ் அமைப்புகளையும் அவர்கள் வரவேற்க ஆர்வமாக உள்ளனர்.
ஜூலியஸ் அன்டோனிப்பிள்ளை மற்றும் பிலோமினம்மா குடும்பத்தினர் பேர்கன் நகர ஆவணகத்திற்கு அவர்கள் சென்று வந்த அனுபவங்களையும் சிந்தித்தனைகையும் குறித்து ஏனைய தமிழர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதில் மகிழ்ச்சியடைகின்றார்கள். இதற்கான முதல் கட்டமாக தமிழர்கள் தொடர்பு கொள்ள தயங்க வேண்டாம். பின்னர் உங்கள் இடத்தில் இருக்கும் ஒரு தேசிய, மாவட்ட அல்லது நகராட்சி ஆவணகத்தைச் சென்று பார்வையிட ஓர் வாய்ப்பளியுங்கள்.

தமிழ் கலை, பண்பாடு மற்றும் வரலாற்றை அடுத்த தலைமுறையினருக்கு கடத்துவதற்கு ஆவணப்படுத்தல் பற்றிய புரிதலை பெற்றுக் கொள்வற்கான வாய்ப்பை அளித்தமைக்கு நோர்வேக்குப் புயம்பெயர்ந்த முதல் தலைமுறை தமிழர்களுக்கு நன்றிகள். அதோடு இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் தலைமுறை தமிழர்கள் தங்களது தனிப்பட்ட அல்லது தங்களது அமைப்பின் நிகழ்ச்சி நிரலில் ஆவணப்படுத்தல் எனும் செயற்பட்டைக் கொண்டுவருவதை DsporA Tamil Archive ஊக்குவிக்கின்றது.


பின்குறிப்பு
1 “காந்தரூபன் அறிவுச்சோலை” ஈழப் போரில் பெற்றோரை இழந்த ஆண் பிள்ளைகளுக்கென அமைக்கப்பட்ட இல்லம் ஆகும். அதேபோல், “செஞ்சோலை சிறுவர் இல்லம்” பெண் பிள்ளைகளுக்கான இல்லமாகும்.


பொறுப்புத் துறப்பு:
தமிழ்ச் சமூகத்தில் ஆவணங்களின் பற்றாக்குறை, சிதறடிக்கப்பட்ட ஆவணங்கள் அல்லது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுக்கத்தைக் கொண்ட ஆவணங்கள் உள்ளன. இதனால் வாய்மொழி வரலாற்று நேர்காணல்களில் வெளிவரும் வரலாற்றுத் தகவல்களை சரிபார்க்கக்கூடிய ஆவணங்களைப் பெற்றுக் கொள்வதில் சவால் உள்ளது.
இச்சூழ்நிலையில், புலம்பெயர் தமிழரின் வரலாற்றை எழுதுவது ஒரு மாற்றம் பெறும் செயல்முறையாக (dynamic process) இருக்கலாம். இச்செயல்முறை காலப்போக்கில் ஒரு வரலாற்று எழுத்து வடிவத்தைப் புதுப்பித்து வளர்த்தெடுக்க உந்துகோலாக அமையும். எனவே, இவ்விணையத் தளத்தில் உள்ள தகவல்களில் திருத்தம் தேவைப்பட்டால், சரிபார்க்கக்கூடிய ஆதாரங்களுடன் கருத்துக்களை வழங்குமாறு பொதுமக்களை வரவேற்கின்றோம்.



உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

புதுப்பிக்கப்பட்டது: 18.10.2020

வாய்மொழி வரலாறு

English

கீழடி அகழ்வாராய்ச்சியின் தொல்பொருட்கள் கி.மு. 6 ஆம் நூற்றாண்டிலேயே நன்கு வணர்ச்சி அடைந்த தமிழ் வரிவடிவம் மற்றும் நாகரிகத்தின் சான்றுகளை பறைசாற்றுகின்றது. தற்போதைய காலத்தில் எமக்குக் கிடைக்கும் அச்சிலுள்ள தமிழ் இலக்கியங்கள் கி.மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. 3 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இருந்த மூன்று சங்க காலப் பகுதிகளைச் சேர்ந்தவை என்று கணக்கிடப்படுகிறது.

ஒரு மொழியின் வரிவடிவம் மற்றும் எழுதப்படும் நடைமுறைகளின் வளர்ச்சி தாமாகவே பத்திரங்களையும் கோப்புகளையும் (பதிவுகள்) உருவாக்கி, கைப்பற்றி, அதனைப் பேணிப் பாதுகாக்கவும் வழிவகுக்காது என்பதை குறிப்பிட வேண்டிய அவசியம் உண்டு. பதிவுகளை உருவாக்கிக் கைப்பற்றாவிடின் ஆவணங்கள் உருவாகாது. ஆவணங்கள் இல்லாவிடின் பதியப்பட்ட வரலாறு இருக்காது. ஆனால் பதியப்படாத வரலாறு என்பதால் ஒரு வரலாறு நிக்ழவில்லை என்று அர்த்தமல்ல என்பதை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுவதும் அவசியம்.

மறுபுறம், சங்க காலத்தில் ரோமானிய பேரரசுடன் தமிழர்கள் மேற்கொண்ட கடல் வழி வணிகம், அவர்களின் கடல் வணிக நிர்வாகத்திற்காக பதிவுகள் உருவாக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கின்றது. அதாவது பதிவேடு மற்றும் ஆவணப்படுத்தல் செயல்முறைகள் இருந்திருக்க வேண்டும். ரோமானியப் பேரரசுடனான தமிழ் கடல் வணிகம் குறித்து கிடைக்கக்கூடிய அச்சுரு ஆவணங்கள் வெற்றின மொழி ஆவணப் பொருட்களாக உள்ளன. என்றாலும் அவை இன்றிவமையாதவை. உதாரணமாக, கிரேக்க-ரோமானிய கையேட்டின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பான “The Periplus of the Eritrean Sea” (1912)1. இதனை வில்பிரட் எச். ஷாஃப் (Wilfred H. Schoff) மொழிபெயர்த்துள்ளார். இதன் மூலக் கையேடு துறைமுகங்கள் மற்றும் கடலோர அடையாளங்களை பட்டியலிடும் கையெழுத்துப் பிரதி ஆவணமாகும். ஒரு கப்பலோட்டி (captain) கரையோரங்களில் எதிர்பார்க்கக்கூடிய தோராயமாக தலையிடும் இடைவெளிகளும் இதில் உள்ளடங்கும். கடல் வர்த்தகத்தில் உள்ள வணிக நடைமுறைகள், துறைமுகங்களில் பின்பற்ற வேண்டிய சட்டங்கள் (சுங்க விதிகள்), தென்னிந்தியாவில் உள்ள பண்டைய தமிழகத்திற்கு2 வந்த வர்த்தகர்கள் பற்றிய விவரங்கள் (ரோமன், அரேபியா, மற்றும் இன்றைய இந்தியாவில் உள்ள பல்வேறு இடங்களில் இருந்து வந்த வணிகர்கள்). அத்துடன் வணிக நிகழ்வுகள் மற்றும் முக்கிய வர்த்தக பொருட்கள் பற்றிய விவரங்கள் உள்ளடங்கும்.

நிர்வாகத்திற்கான இன்னுமோர் சான்று பண்டய அச்சுக்கள். சங்க காலத்தில் பயன்படுத்திய இவ்வச்சுக்கள் கீழடி அகழ்வாராய்ச்சியின் ஆறாவது கட்டப் பணியில் காண்டெடுக்கப்பட்டவை. தினமலர் தேசிய தினசரியின் அடிப்படியில், இவை பண்டைய ஆமை உருவத்தில் அமைக்கப்பட்ட அச்சுக்கள் ஆகும். நாடுகளை விட்டு வெளியேறும் மற்றும் நுழையும் நபர்களை அடையாளம் காண இவை பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். மேலும் இதைக் கண்காணிக்க அதிகாரிகளால் அமுல்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். வெளிநாட்டவர்களை திறம்பட நிர்வகிக்கவும் அடையாளம் காணவும் அச்சுக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படுகின்றது.

தினமலர் தேசிய தினசரி, 26th August 2020.

தமிழ் தனது வரிவடிவம், எழுத்து நடைமுறை, நாகரீகம் மற்றும் நிர்வாகம் ஆகியவற்றிற்கு இத்தகைய பண்டய வரலாற்றைக் கொண்டிருக்கும்போது, ஏன் பதிவுவேடு மற்றும் ஆவண நடைமுறைகள் வாய்மொழி வரலாறாக உருமாறியது?

பதிவு செய்யப்பட்ட ஆவணங்கள் வரலாற்றின் தொடர்ச்சியைப் பேணிப் பாதுகாக்கின்றன. தமிழர்களிடையே பதிவு செய்யப்பட்ட ஆவணங்கள் இல்லாததற்கு பல்வேறு தொடர்ச்சியான காரணிகள் உள்ளன. உதாரணமாக, இடப்பெயர்வுகள், படையெடுப்புகள், காலனித்துவம், ஆளுகை பறிமுதல், போர் மற்றும் இராணுவமயமாக்கல். இதன் விளைவாக, எஞ்சியிருக்கும் வாய்மொழி வரலாற்றை எழுத்துரு, ஒலி அல்லது ஒளி வடிவங்களில் ஆவணப்படுத்த3 வேண்டிய அவசியத்தை இன்நிலை கொண்டு வந்துள்ளது. எழுத்துரு, ஒலி அல்லது ஒளி வடிவத்தில் வாய்மொழி வரலாற்றை பதிவு செய்வது என்பது புனரமைப்பு (reconstruction) அல்லது மீள்-வளங்கலுக்கான (re-presentation) வடிவங்கள் ஆகும். இது ஒரு முன் திட்டமிடப்பட்ட, இயக்கப்பட்ட அல்லது தொகுக்கப்பட்ட பொழுதுபோக்கு அல்லது வர்த்தகத்திற்கான ஓர் ஊடகத் தயாரிப்பு அல்ல. இருப்பினும், இது தனியுரிமைக் கொள்கை மற்றும் பதிவுசெய்யப்பட்ட வாய்மொழி வரலாற்றில் ஈடுபட்டுள்ள நபர்களின் இரகசியத்தன்மையின் அடிப்படையில் சில தணிக்கைகள் கொண்டிருக்கலாம்.

சஞ்சயன் செல்வமாணிக்கம் வாய்மொழி வரலாற்று நேர்காணல்களை மேற்கொள்வதற்கான நேர்காணல் வழிகாட்டி ஒன்றை உருவாக்குவதற்கான உதவியை DsporA Tamil Archive இடம் கோரினார். அவர் நோர்வே நாட்டில் நூலக நிறுவனத்திற்காக செயற்படும் ஒரு தன்னார்வலர். அவர் “நோர்வேயில் குடியேறிய தமிழர்களின் வாழ்க்கை” எனும் கருப்பொருளில் நோர்வே-தமிழர்களின் வாய்மொழி வரலாற்றை ஒலி/ ஒளி வடிவில் பதிவு செய்ய விரும்புகின்றான். அப்பதிவுகளை aavanaham.org இல் பேணிப் பாதுகாத்து ஆவணப்படுத்தும் சிந்தனையைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.

இக்கட்டுரையின் எழுத்தாளர் ஓர் உள்ளூர் வரலாற்று நூல் திட்டத்திற்காக நோர்வேக்கு புலம்பெயர்ந்த முதல் தலைமுறை தமிழர்களை நேர்காணல் செய்து வருகின்றார். இன்நூல் திட்டம் DsporA Tamil Archive இன் திட்டமாக ஆரம்பிக்கப்படவில்லை. எனினும் DsporA Tamil Archive இற்கு வந்த வேண்டுகோளிற்கு இணங்க அந்த உள்ளூர் வரலாற்று நூல் திட்டத்திற்காக உருவாக்கப்பட்ட நேர்காணல் வழிகாட்டி மாற்றியமைக்கப்பட்டு இங்கு வழங்கப்படுகின்றது.

உள்ளூர் வரலாற்று நூல் திட்டத்திற்காக, இக்கட்டுரையின் எழுத்தாளர் Memoar மற்றும் Minner.no வை தொடர்பு கொண்டிருந்தார். அத்தொடர்வில் வாய்மொழி வரலாறு பற்றிப் பெற்றுக் கொண்ட தகவல், அனுபவம் மற்றும் அறிவுப் பகிர்வுக்காக இங்கு வழங்கப்படுகின்றது.


உள்ளடக்கம்:
  • வாய்மொழி வரலாறு என்றால் என்ன?
  • வாய்மொழி வரலாறு: நேர்காணல் வழிகாட்டி
  • வாய்மொழி வரலாறு: நேர்காணல் செயல்முறை
  • வாய்மொழி வரலாறு: அனுகூலங்கள், பிரதிகூலங்கள்
  • வாய்மொழி வரலாறு எதிராக ஒலி-, ஒளி- அல்லது எழுத்துரு அடிப்படையிலான ஊடக தயாரிப்புகள்
  • வாய்மொழி வரலாறு: வடிவங்கள்
  • வாய்மொழி வரலாறு: எடுத்துக்காட்டுகள்
  • வாய்மொழி வரலாறு: தனியுரிமை மற்றும் பேச்சுச் சுதந்திரம்
  • வாய்மொழி வரலாறு: உரிமை
  • வாய்மொழி வரலாறு: தோற்றம்
  • வாய்மொழி வரலாறு: பேணிப் பாதுகாப்பு மற்றும் பயன்பாடு
  • Aavanaham.org
  • Minner.no
  • Memoar – வாய்வழி வரலாற்றிற்கான நோர்வேயிய அமைப்பு (Memoar – Norwegian organisation for oral history)
  • Memoar இன் ஒரு பரவலான அழைப்பு


வாய்மொழி வரலாறு என்றால் என்ன?

வாய்மொழி வரலாறு என்பது வாய்மொழி பாரம்பரியத்தை ஆவணப்படுத்தும் ஒரு செயல்முறையாகும். வாய்மொழி பாரம்பரியம், “orality” என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது மனித தொடர்புகளின் முதல் மற்றும் இன்றும் பரவலாகப் பயன்பாட்டில் உள்ள முறை. “வெறும் பேசுவதை” விட, வாய்மொழி பாரம்பரியம் என்பது ஒரு தலைமுறையிலிருந்து மற்றொரு தலைமுறைக்கு அறிவு, கலை மற்றும் யோசனையை உருவாக்குவதற்கும், சேமிப்பதற்கும், கடத்துவதற்கும் ஒரு மாற்றத்துக்குள்ளாகும் மற்றும் மிகவும் மாறுபட்ட வாய்மொழி ஊடகத்தைக் குறிக்கிறது.

“வாய்மொழி வரலாறு பதிவு செய்யப்பட்ட நேர்காணல்கள் மூலம் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நினைவுகளையும் தனிப்பட்ட வர்ணனைகளையும் சேகரிக்கிறது. ஒரு வாய்மொழி வரலாற்று நேர்காணல் பொதுவாக நன்கு தயார்படுத்திய நேர்காணல் காண்பவர் ஒரு நேர்காணப்படும் நபரிடம் கேள்வி கேட்பது மற்றும் அவர்களின் பரிமாற்றத்தை ஒலி அல்லது ஒளி வடிவத்தில் பதிவு செய்வது ஆகும். நேர்காணலின் பதிவுகள் எழுத்துருவாக படியெடுக்கப்பட்டு (transcribed), விவரணக் குறிப்பு இணைக்கப்பட்டு (summarized) அல்லது குறியிடப்பட்டு (indexed) பின்னர் ஒரு நூலகம் அல்லது ஆவணகத்தில் பேணிப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. இந்த நேர்காணல்கள் ஒரு வெளியீடு, வானொலி அல்லது காணொளி ஆவணப்படம், அருங்காட்சியக கண்காட்சி, நாடகமாக்கல் அல்லது பிற பொது விளக்கக்காட்சிகளில் ஆராய்ச்சி செய்யப்படலாம் அல்லது பயன்படுத்தப்படலாம். பதிவுகளின் எழுத்துரு படியேடுகள் (transcribtion), பட்டியல்கள், புகைப்படங்கள் மற்றும் தொடர்புடைய ஆவணப் பொருட்களையும் இணையத்தில் வெளியிடலாம். ஜனாதிபதி ரிச்சர்ட் நிக்சன் (President Richard Nixon) தனது வெள்ளை மாளிகையில் ஆற்றிய உரைகள் போன்ற பதிவுகள் வாய்மொழி வரலாறு அல்ல. அதோடு பதிவுசெய்யப்பட்ட உரைகள், வயர்டேப்பிங் (wiretapping), ஒலி நாடாவில் பதியப்பட்ட தனிப்பட்ட நாட்குறிப்புகள் அல்லது நேர்காணல் செய்பவருக்கும் நேர்காணப்படும் நபருக்கும் இடையிலான உரையாடல் இல்லாத பிற ஒலி பதிவுகளை இது குறிக்கவில்லை. ”

Donald Ritchie (டொனால்ட் ரிச்சி)

சங்க காலத்தில் தமிழர்களிடம் நிர்வாகப் பதிவேடு மற்றும் ஆவணப்படுத்தல் முறைமை இருந்திருப்பதற்கான சான்றுகளுக்கு உதாரணம் அவர்களது கடல் வணிகம். இணையாக, நாட்டுப்புறவியல் மற்றும் பிற வாய்மொழி பாரம்பரியம் இருந்து வந்துள்ளது. ஆனால் இப்போது, நிர்வாக பதிவேடு மற்றும் ஆவணப்படுத்தல் கூட வாய்மொழிப் பாரம்பரியமாக உருமாரி வருகின்றன. இந்த நிலை புலம்பெயர் நாடுகளில் பரவலாக உள்ளது.

வாய்மொழி வரலாறு: நேர்காணல் வழிகாட்டி

இக்கட்டுரையின் எழுத்தாளர் நோர்வேக்குப் புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களால் எவ்வாறு நோர்வேயில் தமிழ்மொழிக் கல்வி வளர்ச்சி அடைந்தது என்ற கருப்பொருளில் ஓர் நூல் திட்டத்திற்காக நேர்காணல் வழிகாட்டிகளை உருவாக்கினார். நோர்வேயில் உள்ள தமிழர்களின் உள்ளூர் வரலாற்றை ஆவணப்படுத்த எழுத்தாளர் சுயமாக தொடங்கப்பட்ட திட்டம் இது ஆகும். இது DsporA Tamil Archive இன் திட்டமாக ஆரம்பிக்கப்படவில்லை.

DsporA Tamil Archive பெற்றுக்கொண்ட கோரிக்கையின் கருப்பொருளான, “நோர்வே வாழ் தமிழர்களின் புலப்பெயர் வாழ்க்கை”, அடிப்படையில் நேர்காணல் வழிகாட்டி தொகுக்கப்பட்டு இங்கு வழங்கப்படுகின்றது. இந்த வழிகாட்டி நோர்வே சூழலுக்காக உருவாக்கப்பட்டது. இருப்பினும், இந்த வழிகாட்டியில் உள்ள கேள்விகள் பிற புலம்பெயர் நாடுகளில் உள்ள தமிழர்களுக்கு பொருத்தமாக இருக்கலாம். ஆனால் அந்தந்தப் புலம்பெயர் நாடுகளின் சூழலுக்கு ஏற்றவாறு கேள்விகளை மாற்றியமைக்க வேண்டிய தேவை இருக்கும்.
PDFWord

வாய்மொழி வரலாறு: நேர்காணல் செயல்முறை

படி 1:

இவ்வழிகாட்டியை ஒரு உத்வேகக் கரிவியாக அல்லது ஒரு நேர்காணலை மேற்கொள்வதற்கான படிமான வழிகாட்டியாகப் பயன்படுத்தலாம். “நோர்வே வாழ் தமிழர்களின் புலப்பெயர் வாழ்க்கை” எனும் கருப்பொருளுக்கு உட்பட்டு, இந்த வழிகாட்டியிலிருந்து நீங்கள் நேர்காணும் நபர் மற்றும் நேர்காணலின் சூழலுக்கு பொருத்தமாக கேள்விகளைத் தேர்ந்தெடுக்கவும். ஒரு நேர்காணலின் போது, நீங்கள் நேர்காணும் நபர் சொல்லும் கதை மேலும் சில கேள்விகளை உங்களுக்குள் எழுப்பக்கூடும். உங்கள் நேர்காணலின் நோக்கம் மற்றும் சூழலுடன் அக்கேள்விகள் பொருத்தமானவையாக இருந்தால், அக்கேள்விகளைக் கேட்கவும்.

மற்றொரு செயல்முறை, கொடுக்கப்பட்ட கருப்பொருளுக்குள் நேர்காணப்படும் நபர் அவரது கதையை சுதந்திரமாக சொல்ல ஆரம்பிக்கலாம். பின்னர், தேவைக்கேற்ப, நீங்கள் தயார்படுத்திய நேர்காணல் வழிகாட்டியிலிருந்து கேள்விகளைக் கேட்கலாம்.

நினைவில் கொள்க:

  • இவை பரவலான கேள்விகளாக இருக்க வேண்டும். அதாவது கேள்விகள் ஆம் அல்லது இல்லை என்ற பதிலைத் தர நேர்காணப்படும் நபரை வழிநடத்தக்கூடாது. அல்லது கேள்விகள் ஒரு சார் பதிலுக்கு நேர்காணப்படும் நபரை வழிவகுக்கக்கூடாது.
  • விவாதங்களுக்குச் செல்ல வேண்டாம். நேர்காணப்படும் நபர் சொல்லும் கதை அல்லது தகவல் நீங்கள் ஒரு நேர்காணல் செய்பவராக ஏற்றுக்கொள்ளலாம் அல்லது ஏற்றுக்கொள்ளாமல் இருக்கலாம்.
  • நீங்கள் செய்தியைச் செவிமடுப்பவர் மட்டுமே தவிர பாதுகாவலர் அல்ல!

படி 2:

ஒரு பதிவு செய்த பின். ஒரு பதிவில் உள்ள தகவல்கள் பேணிப் பாதுகாக்கப்படுவதற்கு சம்மதமா என்பதை நேர்காணப்பட்ட நபர் சரிபார்த்து அனுமதி வழங்க அந்த ஒலி அல்லது ஒளிக் கோப்பை நேர்காணப்பட்ட நபருக்குக் காட்டுங்கள்.
ஏதேனும் தணிக்கைகள் இருந்தால், அவற்றைத் தணிக்கை செய்யவும்.

படி 3:

ஒரு பதியப்பட்ட வாய்மொழி வரலாறு எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படலாம் மற்றும் பேணிப் பாதுகாக்கப்படலாம் என்ற விவரக்குறிப்புகளுடன் ஒப்புதல் படிவத்தில் கையொப்பம் பெறவும்.

படி 4:

பதிவுகளை சேமித்து மற்றும் பேணிப் பாதுகாப்பதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்வும்.

Minner.no முறைமை

Minner.no ஐ DsporA Tamil Archive தொடர்பு கொண்டபோது, அவர்களும் இதே போன்ற செயல்முறையை கடப்பிடித்ததை கண்டறிந்தோம். ஆனால் அவை வாய்மொழி வரலாற்றுக் கோப்புகளை ஆராய்ச்சிப் பொருட்களாக பயன்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்துகின்றது. எனவே அவை ஆராய்ச்சி நோக்கங்களுக்கான விரிவான ஒப்புதல் படிவத்தைக் கொண்டுள்ளது. அவை ஒன்றில் பரவலான அல்லது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுக்கத் திட்டத்துடன் கோப்புகளை இணையதளத்தில் கிடைக்கச் செய்கின்றது. ஒப்புதல் படிவம் ஒரு தற்காலிகமான இடைத்தரகர் பணியைச் செய்கின்றது. இது நேர்காணப்படும் நபர் கோப்பை தாமே நிர்வகிக்கும் பொறுப்பை ஏற்கும் வரை அந்த ஒப்புதல் படிவம் தனது பணியைச் செய்யும். அதாவது, நேர்காணப்படும் நபர் எந்த நேரத்திலும் தனது நேர்காணல் கோப்பை இணைய அணுக்கத்திலிருந்து திரும்பப் பெறலாம் அல்லது எதிர்காலத்திற்காக அக்கோப்பை minner.no இல் விடலாம்.

Memoar முறைமை

வாய்மொழி வரலாற்றிற்கான “Memoar முறை” ஒரு கையேட்டாக அவர்களின் இணையதளத்தில் பெற்றுக் கொள்ளலாம். ஒரு நேர்காணல் திட்டம் பல்வேறு கருப்பொருள்களை அடிப்படையாக கொண்டிருக்கும். அதனால் ஒரு வழிகாட்டி அனைத்து கருப்பொருள்கள் அல்லது தலைப்புகளிற்கு ஏற்றதாக இருக்காது என்பதால் நேர்காணல்களுக்கான வழிகாட்டி அல்லது வார்ப்புரு (Template) அவர்களிடம் இல்லை. ஆனால் அவர்கள் வழக்கமான பயிற்சி வகுப்புகளை வழங்குகின்றர். இப்பயிற்சி வகுப்புகள் குறிப்பிட்ட தலைப்புகள் அல்லது கருப்பொருள்களை பதிவு செய்ய விரும்பும் குழுக்கள் / அமைப்புகளை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. பொதுவாக, உள்ளூர் வரலாற்றுக் குழுக்கள், அருங்காட்சியகங்கள் அல்லது பள்ளிகள் தங்கள் ஆண்டு விழாவைக் கொண்டாடப் போவதாக இருப்பார்கள் அல்லது இதுபோன்ற பேறு தருணங்களையொட்டி இப்பயிற்சி பகுப்புகளில் பங்கேற்கின்றனர். Memoar இணைய வழியில் இப்பயிற்சி பகுப்புகளை வழங்குகின்றர். அவர்கள் ஆங்கிலத்திலும் பயிற்சி பகுப்புகளை நடாத்த முடியும். ஆனால் பங்கேற்பாளர்கள் அல்லது தலைப்புகள் நோர்வேவுடன் தொடர்புபட்டிருக்க வேண்டும்.

வாய்மொழி வரலாறு: அனுகூலங்கள், பிரதிகூலங்கள்
அனுகூலங்கள்:
  • வாய்மொழி வரலாறு அழிந்துபோகும் ஆபத்தில் இருக்கும் ஆவணமற்ற வரலாறுகளை காப்பாற்றுவதற்கான சிறந்த வழிமுறை ஆகும்.
  • தங்களால் எழுத முடியாத நபர்களுக்கும், வேறு வழிகளில் ஆவணப்படுத்தப்படாத கதைகளுக்கும் குரல் கொடுக்கம் வழிமுறை.
  • வாய்மொழி வரலாற்றில் தங்கள் சொந்த கதைகளைச் சொல்லும் நபர்களும் கூறப்படும் தலைப்பு அல்லது கருப்பொருளைப் பற்றிய தங்களது முன்னோக்குகளையும் தருகிறார்கள்.
  • ஒரு ஒலி அல்லது ஒளி வழி வரலாற்றில் சம்பந்தப்பட்ட நபர் கூறும் வரலாறு, 50 மற்றும் 100 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் அந்த குறிப்பிட்ட காலம், நேரத்தைப் பற்றி இயன்ற அளவு நெருக்கமான பிரதிநிதித்துவத்தை அளிக்கிறது.
  • ஒலி அல்லது ஒளி வழி வரலாறு எழுத்துரு வடிவ வரலாறுகள் கொடுக்காத மற்றொரு பரிமாணத்தை அளிக்கிறது.
  • ஒரு 50 ஆண்டுகால வரலாற்றை எழுதுவதை விட, பல தசாப்த கால வரலாற்றை ஒலி அல்லது ஒளி வழி பதிவுகளாக செய்வது நேர மிச்சப்படுத்தலாக இருக்கும்.
  • கடந்த காலத்தை பதிவு செய்து அக்காலத்தில் இருந்த தலைப்பு, நபர், பொருள், காலச் சூழல் போன்றவற்றின் ஓர் கண்ணோட்டத்தைப் பெற்றுக் கொள்ள ஒரு பயனுள்ள வழிமுறை.
  • வரலாற்றை வாசித்து அறிந்து கொள்ள முடியாதவர்களுக்கு இது ஒரு சிறந்த கருவி.
பிரதிகூலங்கள்:
  • நேர்காணப்படும் நவர் அவரது நினைவகத்தை இழக்கக்கூடும்.
  • விவரங்களின் துல்லியம் பலவீனமடையக்கூடும்.
  • நேர்காணப்படும் நவர் அவர்கள் உண்மையாக அடைந்த அடைவுகளை விட அவர்கள் அடைய விரும்பியதைக் கூறக்கூடும்.
  • சிலர் நேர்மறையான சாதனைகளைப் பற்றி மட்டுமே பேசுவார்கள். பின்னடைவுகள் மற்றும் சவால்களைப் பற்றி பேசுவதைத் தவிர்ப்பார்கள்.
  • வாய்மொழி வரலாறு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வரலாற்றுச் சேகரிப்பை உருவாக்கக்கூடும்.

வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவுகளை பயன்படுத்துபவர்கள் அதில் குறிப்பிட்டுள்ள நேரம், சம்பவம், செயல், பரிவர்த்தனை பற்றிய விவரங்களை சரிபார்க்க/ உறுதிப் படுத்த பிற ஆவணங்களைத் தேட வேண்டி இருக்கும். இச்செயல்முறை வாய்மொழி வரலாற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு செயற்படுத்தப்படும் ஒரு ஆராய்ச்சி அல்லது ஊடகத் தயாரிப்புகளிற்கு ஒரு இயற்கையான படிமுறைச் செயற்பாடாக இருக்கும். ஒருவர் மூல ஆதார விமர்சனங்களைச் (source criticism or information evaluation) செய்யும்போது இப்பிரதிகூலங்களைக் கவனத்தில் கொள்வது அவசியம். இருப்பினும், வாய்மொழி வரலாற்றுச் செயற்பாட்டை ஊக்க இழப்புச் செய்யக்கூடாது. ஏனெனில் வாய்மொழி வரலாற்றில் பிரதிகூலங்களை விட அனுகூலங்களே அதிகமாக உள்ளன.

வாய்மொழி வரலாறு எதிராக ஒலி-, ஒளி- அல்லது எழுத்துரு அடிப்படையிலான ஊடக தயாரிப்புகள்

வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவானது நேர்காணப்படும் நபருக்கு முன்கூட்டியே வரையறுக்கப்பட்ட நேர வரம்பு இல்லாமல் சுதந்திரமாக பேச அனுமதிக்கிறது. எனவே வாய்வழி வரலாற்றுப் பதிவுகள் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட அமர்வுகளை எடுக்கலாம். பொதுவாக ஒரு அமர்வு 1,5 – 2 மணிநேரம் அல்லது அதற்கும் குறைவாக இருக்கலாம். மற்றொரு முக்கியமான கூறு என்னவென்றால், வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவுகள் ஒரு வரலாற்றை பதிவு செய்வதைத் தவிர வேறு எந்த நோக்கத்தையும் கொண்டிருக்கக்கூடாது. இக்கூறு வாய்மொழி வரலாற்றை ஒரு பத்திரிகை/ ஊடக அல்லது பொழுபோக்கு/ வர்த்தக நோக்க நேர்காணலில் இருந்து வேறுபடுகின்றது. இந்த வகையான நேர்காணல்கள் ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட நேர வரம்பிற்குள் குறிப்பிட்ட தகவல்களைப் பெற்றுக் கொள்வதை நோக்காகக் கொண்டிருக்கும். அவை பொதுவாக தொகுக்கப்பட்டு ஊடக தயாரிப்புகளாகின்றன.

மறுபுறம், வாய்மொழி வரலாறு ஒரு சாதாரண ஒலி அல்லது ஒளிப் பதிவு ஆகும். உதாரணமாக, ஒரு பேரன்/ பேத்தி தனது வாழ்க்கை வரலாற்றுக் கதையை தனது பேரக்குழந்தைகளுக்குச் சொல்வதாக இருக்கலாம். எனவே வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவுகள் சில நிமிடங்கள் முதல் பல மணிநேரங்கள் வரை இருக்கலாம்.

வாய்மொழி வரலாறு: வடிவங்கள்
ஒலி மற்றும் ஒளி

வாய்மொழி வரலாற்றை ஒலி அல்லது ஒளி வடிவங்களில் பதிவு செய்யலாம். சேமிப்புத் திறன் (storage capacity), கோப்பின் அளவு (file size) பற்றி சிந்திக்க வேண்டியது அவசியம். மேலும் முக்கியமாக, நீண்டகால ஆவணப்படுத்தலுக்காக பேணிப் பாதுகாப்பிற்கான திறன் கொண்ட கோப்பு வடிவத்தில் இருத்தல் அவசியம்.

எழுத்துரு:

எழுத்துரு வடிவம் என்றபோது, வாய்மொழி வரலாற்றை எழுத்துரு வடிவில் படியெடுத்தலாக (trascription) மாற்றலாம். இந்த படியெடுத்தல் ஒரு நூலகம் அல்லது ஆவணகத்தில் ஆவணங்களை கண்டுபிடிக்க உதவும் கருவிகளின் (finding aids) நோக்கத்திற்காக பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

நேர்காணப்பட்ட நபரே தனது தனிப்பட்ட நினைவுகளையும் அனுபவங்களையும் எழுதலாம், ஆனால் இது வாய்மொழி வரலாறு என்ற வகை அல்ல.
கையால் எழுதப்பட்ட தனிப்பட்ட நினைவுகள் வெவ்வேறு வழிகளில் ஆஆவணப்படுத்தலாம்


  • கையால் எழுதப்பட்ட தாழ்கள் இயற்பியல் (physical) களஞ்சியங்களில் ஒரு இயற்பியல் ஆவணமாக ஆவணப்படுத்தலாம்.
  • கையால் எழுதப்பட்ட தாழ்கள் மின் வருடப்பட்டு (scan) எண்ணிமமயமாக்கலாம் (digitalisation). எண்ணிமக் கோப்பை எண்ணிம களஞ்சியத்தில் ஆவணப்படுத்தலாம்.
  • கையால் எழுதப்பட்ட தாழ்கள் கணினி தட்டச்சு செய்யப்பட்டு கோப்புகளாக மாற்றலாம். அக்கோப்புகள் எண்ணிம களஞ்சியத்தில் ஆவணப்படுத்தலாம்.

மின் வருடப்பட்டு பின்னர் எண்ணிமமயமாக்கப்பட்ட கோப்புகள் மற்றும் கணினி தட்டச்சு செய்யப்பட்ட கோப்புகளை PDF / A கோப்பு வடிவமாக மாற்றம் செய்ய வேண்டும். இந்த வடிவம் பலவிதமான PDF வடிவங்களில் ஒன்று ஆகும். இது நீண்ட கால ஆவணப்படுத்தலிற்காக சர்வெதேசமாக தரப்படுத்தப்பட்ட வடிவம் ஆகும் (International standardised format). ஆனால் நம்பகத்தன்மை (authentication) மற்றும் உறுதிப்படுத்தல் (verification) காரணங்களிற்காக இயற்பியல் ஆவணங்களையும் பேணிப் பாதுகாக்க வேண்டியது முக்கியம்.

வாய்வழி வரலாறு: எடுத்துக்காட்டுகள்

ROTA: Race On The Agenda – Through the Generations (Eelam Tamil Oral History, based in London)
British Library Oral History
Oral History in the Digital Age
Oral History Center
Over 600 oral histories of combat veterans
Vietnam War Era Veterans Oral Histories
Rosie the Riveter / World War II Home Front Oral History Project

வாய்மொழி வரலாறு: தனியுரிமை மற்றும் பேச்சுச் சுதந்திரம்

நோர்வேயில் தனியுரிமை மற்றும் கருத்துச் சுதந்திரம் என்று வரும்போது அனைவரும் கடைபிடிக்க வேண்டிய சில வழிகாட்டுதல்கள் உள்ளன.

தனியுரிமை

நோர்வே தனியுரிமைக் கொள்கையின்படி ஒரு நபரைப் பற்றிய எழுத்துரு, ஒலி மற்றும் ஒளி தனிப்பட்ட தகவல்களாகக் கருதப்படுகின்றன. எனவே, ஒப்புதல் படிவங்கள் முக்கியமானவை! நேர்காணல் செய்யப்படும் நபர் தன்னை நேர்காணல் செய்ய (ஒலி / ஒளி / எழுத்துரு) ஒப்புதல் அளிக்க வேண்டும். இதன் விளைவாக ஒரு வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவை ஒரு களஞ்சியத்தில் பேணிப் பாதுகாக்க முடியும். Memoar இரண்டு வெவ்வேறு கொள்கைகளின் அடிப்படையில் செயற்படுகின்றது:

  1. ஒரு நேர்காணலை ஆராய்ச்சிப் பொருளாகப் பேணிப் பாதுகாக்க முடியும். அதாவது, ஒரு பதிவை ஆராய்ச்சிக்கு மட்டுமே அணுக முடியும்.
  2. ஒரு நேர்காணலை பொதுமக்களுக்கு பகிரங்கமாகக் கிடைக்கச் செய்யலாம்.

ஒப்புதல் படிவத்தில் கையொப்பமிடுவதன் மூலம் நேர்காணப்படும் நபர் அனுமதி வழங்க வேண்டும். ஒரு நேர்காணல் கோப்பு எவ்வாறு பேணிப் பாதுகாக்கப்படலாம் மற்றும் பயன்படுத்தலாம் என்பதை இந்த ஒப்புதல் படிவம் மூலம் அனுமதி வழங்க வேண்டும். ஆனால் அந்த நபர் ஒரு நேர்காணலின் ஒலி/ ஒளிப் பதிவின் முதல் பகுதியில் தனது வாய்வழி ஒப்புதலை அளிக்க வேண்டும். நூலக நிறுவனத்தின் கூற்றுப்படி, ஒரு பதிவின் தொடக்கத்தில் வாய்மொழி ஒப்புதல் பெறும் நடைமுறை அவர்களும் பின்பற்றுகின்றனர்.

Memoar இன் ஒப்புதல் படிவம்:
www.memoar.no/avtale

பேச்சுச் சுதந்திரம்

பேச்சு சுதந்திரம் என்று வரும்போது, நேர்காணல் செய்யப்பட்டவர்கள் தங்களுக்கு விருப்பமான விடயங்களைப் பற்றி சுதந்திரமாக பேசலாம். ஆனால் கொடுக்கப்பட்ட கருப்பொருளிற்குள் உட்பட்டு இருக்க வேண்டும். இருப்பினும், Memoar இன் கூற்றுப்படி, நேர்காணலை வெளியிடுமாறு அவர்கள் கோர முடியாது. இந்த விடயத்தில், Memoar பத்திரிகை நெறிமுறையை (press ethics) பின்பற்றுகின்றது. இச்சந்தர்ப்பங்களில் அவர்கள் உள்ளடக்கத்திற்கான ஆசிரியர்களாக செயற்படுகிறார்கள். மூன்றாம் தரப்பினருக்கு ஏதேனும் தீங்கு விளைவிக்கும் என்றால், Memoar உள்ளடக்கத்தை வெளியிடாது. உதாரணமாக, நேர்காணலில் குறிப்பிடப்படும் வேறு நபர்கள் தமது ஒப்புதலைத் தராவிட்டால் அல்லது வேறு காரணங்கள் இருந்தால் வெளியிடாது. ஒரு நேர்காணல் கோப்பில் இவ்வாறான பகுதிகள் தணிக்கை செய்யப்படும். ஆனால் அப்பகுதிகள் அதல் அசல் கோப்பில் பேணிப் பாதுகாக்கப்பட்டு, ஆராய்ச்சிக்கு மட்டும் கிடைக்கச் செய்யப்படும். மீதமுள்ள நேர்காணல் பரவலான அணுக்கத்திற்கு விட்டாலும், தணிக்கை செய்யப்பட்ட பகுதிகள் பொதுமக்களுக்கு அணுகக் கிடைக்காது.

வாய்மொழி வரலாறு: ரிமை

Memoar கூற்றுப்படி, நேர்காணல் செய்யப்பட்ட நபரே அவரது நேர்காணல் பதிவுகளின் உரிமையாளர் என்பதை அவர்களின் கொள்கையாகக் கொண்டுள்ளனர். நேர்காணல் செய்பவர் முதன்மை உரிமையாளர் அல்ல, ஆனால் இரண்டாம் நிலை உரிமையாளர். புகைப்படக் கலைஞர் அல்லது ஒரு நிறுவனத்திற்கும் இதே படிநிலை உரிமை ஆகும். நேர்காணல் செய்யப்படும் நபர் எந்த நேரத்திலும் நேர்காணல் ஒரு களஞ்சியத்திலிருந்து நீக்கப்பட வேண்டும் அல்லது அதன் பகுதிகள் பின் திகதிகளில் தணிக்கை செய்யப்பட வேண்டும் என்று கோரலாம். நேர்காணப்பட்ட நபர்கள் எந்த நேரத்திலும் தங்கள் பங்களிப்பை ஒரு களஞ்சியத்தில் பேணிப் பாதுகாத்தலைத் திரும்பப் பெறலாம். இருப்பினும், Memoar நேர்காணப்படும் நபருடன் “பங்களிப்பைத் திரும்பப் பெறுவதற்கான உரிமை” நிறுத்தியுள்ளது. உதாரணமாக, பேரக்குழந்தைகள் அல்லது சந்ததியினர் தங்களது முன்னோரின் பதிவை நீக்கக் கோர முடியாது. நேர்காணப்பட்ட நபர் காலமானதும், நேர்காணலுக்கான நிர்வாகப் பொறுப்பும் ஒரு நிறுவனமாக Memoar இடம் செல்லும். இந்த வகையான விவரக்குறிப்புகள் அனைத்தும் நேர்காணப்படும் நபர் அவரின் ஒப்புதல் படிவத்தில் கையொப்பமிட்டு அனுமதி வழங்க வேண்டும்.

நேர்காணல் கோப்பு ஒரு வரலாற்றைப் பதிவாக ஆவணப்படுத்துவதா அல்லது ஆராய்ச்சிப் பொருளாக மட்டும் பயன்படுத்தலாமா என்ற முடிவு எடுக்க வேண்டியது முக்கிய கூறு ஆகும்.

ஆவணப்படுத்தல் ஆராய்ச்சி நோக்கங்களுக்காக இருந்தால், இன்னும் சில காரணிகளை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். மேலும் இதற்காக விரிவான தனியுரிமை ஒப்புதல் பணிகளைச் செய்ய வேண்டும். ஆராய்ச்சி நோக்கங்களுக்காக பதியப்பட்டு பேணிப் பாதுகாக்கப்படும் ஆவணங்கள் பற்றிய மேலதிகத் தகவலுக்கு:
https://www.etikkom.no/hvem-er-vi-og-hva-gjor-vi/Hvem- is-we / The-national-research-ethics-committee-for-social-sciences-and-humanities / 
மற்றும்
https://nsd.no/personvernombud/.

வாய்மொழி வரலாறு: தோற்றம்

ஒரு வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவு ஒரு வரலாற்றின் புனரமைப்பு அல்லது மறு விளக்கக்காட்சிப் பதிவாகும். இருப்பினும், எதிர்காலத்தில் இதனைத் பதிவு செய்த நபர் அல்லது அமைப்பின் ஆவணமாகும். அந்தப் பதிவு ஒரு ஆவணமாக மாற, அதன் தோற்றம், நோக்கம் மற்றும் சூழல் பேணிப் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். Memoar கூற்றுப்படி, தனியுரிமைக் கொள்கையின் அடிப்படையில், வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவின் உரிமை நேர்காணப்பட்ட நபரிடமே இருக்கும். ஆனால் ஆவண முன்னோக்கின் அடிப்படையில், வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவின் தோற்றம் அதனை உருவாக்கிய அமைப்பு அல்லது நபரிடமே இருக்கும். இது உரிமையைப் பற்றியது அல்ல, மாறாக தோற்றம் பற்றியது. உதாரணமாக, DsporA Tamil Archive ஒரு நபர் தனது வாழ்க்கை வரலாற்றைச் சொல்லும் அல்லது நோர்வேயில் ஒரு தமிழ் அமைப்பின் தோற்ற வரலாற்றைச் சொல்லும் பதிவை உருவாக்கினால், அந்த வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவின் தோற்றம் DsporA Tamil Archive ஆகும்.

வாய்மொழி வரலாறு: பேணிப் பாதுகாப்பு மற்றும் பயன்பாடு

ஒலி மற்றும் ஒளி பங்களிப்புகளைப் பேணிப் பாதுகாக்க தற்போது minner.no ஐப் பயன்படுத்தும் பல பயனாளர்களில் Memoar ஒன்றாகும். இருப்பினும், ஒலி மற்றும் ஒளி வழி வடிவங்களைப் பேணிப் பாதுகாப்பது குறித்து தொடர்ந்து விவாதிக்கப்படும் பாரிய கேள்விகளாக உள்ளன. Memoar கூற்றுப்படி, தற்பேதைய சூழலில் இவ்வகையான தனியார் ஆவணங்கள் (private archive) நிரந்தரமாக சேமித்துப் பேணிப் பாதுகாப்பதற்கு எந்தவொரு களஞ்சியமும் பெற்றுக் கொள்வதில்லை. நோர்வேயிய தேசிய நூலகம் இச்செயற்பாட்டில் உள்ளது, ஆனால் அவை தனியார் ஆவணங்களை (private archive) பெற்றுக் கொள்ளும் நிலைக்குத் தயாராகுவதற்கு இன்னும் சில படி முறைகள் மீதமுள்ளது. அவர்கள் அதற்குத் தயாரானதும் தனியார் ஆவணங்களும் (private archive) அவர்களின் சேகரிப்பின் ஒரு பகுதியாக இருக்கலாம்.
மேலதிக விபரம்: www.abmdig.no

இடைப்பட்ட காலத்தில், Memoar ஒரு தற்காலிக தனியார் உள்ளக ஆவணகத்தை உருவாக்குகிறது.
மேலதிக விபரம்: www.memoar.no/infrastruktur

தவிர, அவர்கள் தமது ஒலி மற்றும் ஒளிப் பதிவுகளை தங்கள் செயற்திட்டமான “Muntlig historie for alle” (“அனைவரின் வாய்மொழி வரலாறு”/ “Oral history for everyone”) மூலம் minner.no க்கு வழங்குகிறார்கள். அங்கிருந்து அது “Norsk Folkeminnesamling” (நோர்வேயிய நாட்டுப்புற நினைவக சேகரிப்பு/ Norwegian Folk Memory Collection) இற்க்குச் செல்லும். எனினும் இது நிரந்தர தீர்வு அல்ல.

இதுவரை, Memoar தாமாகவே வாய்மொழிப் பதிவுக் கொப்புகளை உருவாக்கி, சேகரித்து வருகின்றது. அதோடு உள்ளூர் வரலாற்றுக் கழகங்கள் (historielagene) மற்றும் பிற செயற்திட்டக் குழுக்களிடமிருந்தும் அதனை சேகரிக்கின்றது.
ஆவணப்படுத்தலிற்கான நிரந்தரக் களஞ்சியம் உருவாகும் வரை இவ்வமைப்பு தமது சேகரிப்பை தங்களது Dropbox இல் சேமிக்கின்றது. Memoar தனது வலைத்தளத்திலும் வெளியிடுகின்றது.

நூலாக நிறுவனம் தனது வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவுகளை Creative Commons licence (கிரியேட்டிவ் காமன்ஸ் உரிமம்) இன் கீழ் aavanaham.org இல் அணுக்கத்திற்கு கிடைக்கச் செய்கின்றது.


Aavanaham.org

நூலக நிறுவனம் ஒரு தமிழ் எண்ணிம சமூக ஆவணகம் (களஞ்சியம்) ஆகும். இது “நூலக திட்டம்” எனும் பெயரில் இரண்டு தமிழ் தன்னார்வலர்களால் ஈழத்தில் (இலங்கை) 2005 ஆம் ஆண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்டது. ஆனால் இது விரைவில், கூட்டு ஒத்துழைப்பு மற்றும் தன்னார்வத் தொண்டு மனப்பாண்மை மக்களின் கூட்டுப் பங்களிப்பினால் நூலக நிறுவனமாக பரிணமித்தது. இது நன்கொடைகளால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. Aavanaham.org என்பது 2017 ஆம் ஆண்டு நூலக நிறுவனத்தின் ஒரு பகுதியாக ஆரம்பிக்கப்பட்டது. இது அனைத்து வகையான ஊடகங்களிலும் பதிவு செய்யப்பட்ட ஆவணங்களை சேகரித்து, பிரிவுகள் மற்றும் குறியீடுகள் கொடுக்கப்பட்டு (categories and index), சேமித்து, பேணிப் பாதுகாத்து, பொதுமக்களுக்கு கிடைக்கச் செய்கிறது.

நூலாக நிறுவனம் ஒரு வாய்மொழி வரலாறு பகுதியை ஆவணகதில் (aavanaham.org) கொண்டுள்ளது. அது “வாய்மொழி வரலாற்று ஆராய்ச்சி நிலையம்” என்ற செயற்திட்டப் பெயரில் ஈழத்தில் வாழும் மக்களின் வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவுகளை உருவாக்கி, சேகரித்து வருகின்றது. அத்துடன் உலகெங்கிலும் உள்ள ஏனைய தமிழர்களின் வாய்மொழி வரலாற்றுப் பதிவுகளையும் சேகரித்து வருகின்றது. தமிழ் வாய்மொழி வரலாற்றை பதிவு செய்து, சேகரித்து சேமித்து, பேணிப் பாதுகாத்து, பொதுமக்கள் அணுக்கத்திற்கு கிடைக்கச் செய்த களஞ்சியங்களில் ஒன்று நூலக நிறுவனம் ஆகும். இதுவரை அறியப்பட்டதின் அடிப்படையில், ஈழத்தில் வாய்மொழி வரலாற்றைப் பேணிப் பாதுகாக்கும் முதல் களஞ்சியமாக நூலக நிறுவனம் அறியப்படுகின்றது.

Minner.no

Minner.no பல்வேறு வகையான நேர்காணல்கள் மற்றும் எழுதப்பட்ட முறையீடுகளை சேகரிக்க, பேணிப் பாதுகாக்க மற்றும் பரவலாக்க ஒரு எண்ணிமச் சூழலை உருவாக்குகின்றது. இங்கு பேணிப் பாதுகாக்கப்படும் ஆவணங்கள் பல்வேரு நபர்களின் அறிவையும் அனுபவங்களையும் எடுத்துரைகின்றது. Minner.no இன் கூற்றுப்படி, இக்கருவி வளர்ச்சியில் உள்ளது. மேலும் Minner.no சிறந்த ஏற்பாடுகளை எளிதாக்குவதற்கு நீண்ட கால முன்னோக்குடன் செயற்படுகின்றன:

  • தனிப்பட்ட நபர்கள் தங்களது சொந்த அனுபவங்களை கடத்தவும் – மற்றவர்களின் அனுபவங்களில் பங்கேற்கவும்
  • பண்பாட்டு நிறுவனங்கள் சமூகத்தில் நிகழும் பல்வேறு நிகழ்வுகளை பதிவு செய்து சேகரிக்க பொதுமக்களிற்கு அழைப்பு விடுக்கவும்
  • பல்வேறுபட்ட மக்கள் தங்களது சொந்த வாழ்க்கையையும் வாழ்க்கை நிலைமைகளையும் எவ்வாறு புரிந்துகொள்கிறார்கள் என்பதைப் பார்வையாளர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் பத்திரிகையாளர்கள் பங்கேற்கவும்
Memoar – வாய்மொழி வரலாற்றிற்கான நோர்வேயிய அமைப்பு (Memoar – Norwegian organisation for oral history)

Memoar என்பது ஒரு இலாப நோக்கற்ற அமைப்பாகும். இது நோர்வேயில் வாய்மொழி வரலாற்றுக்கான வள மையத்தை உருவாக்குகின்றது. அவர்கள் ஏனைய நிறுவனங்கள் மற்றும் தன்னார்வ அமைப்புகளுடன் இணைந்து சமகாலத்தைப் பற்றிய வாய்மொழிப் பதிவுகளை உருவாக்க, சேகரிக்க, பேணிப் பாதுகாக்க, மற்றும் பரவலாக்க செயற்படுகின்றது. அவர்களின் நோக்கமானது “å fremja ein kultur for å ta vare på og dela munnlege forteljiongar om levd liv” (“வாழ்ந்த வாழ்க்கையைப் பற்றிய வாய்மொழி கதைகளைப் பேணிப் பாதுகாக்கும் மற்றும் பகிர்ந்து கொள்ளும் பண்பாட்டை ஊக்குவிப்பதாகும்” / “to promote a culture of preserving and sharing oral narratives about lived life”).

2020 ஆம் ஆண்டின் அன்றாட வாழ்க்கைகளை தற்போது Memoar ஆவணப்படுத்துகின்றது. இது கொரோனாவை மையமாகக் கொண்டுள்ளது.
மேலதிக தகவலுக்கு: http://www.memoar.no/korona.
தற்போதைய சூழ்நிலையில், அவர்கள் Zoom அல்லது பிற தொலைத்தொடர்வு தளங்கள் மூலம் நேர்காணல் செய்து உரையாடலைப் பதிவு செய்கிறார்கள்.

Memoar இன் ஒரு பரவலான அழைப்பு

DsporA Tamil Archive Memoar ஐத் தொடர்பு கொண்டபோது, அவர்கள் தமது ஆர்வத்தைக் காட்டினர். ஆர்வமுள்ள தமிழ் நபர்கள், நிறுவனங்கள் அல்லது பிற சமூகங்களுக்கு கடந்த கால மற்றும் நிகழ்கால வாய்மொழி வரலாற்றைப் பதிவு செய்து சேகரிப்பதற்கான செயல்முறைப் பயிற்சி வகுப்புகளை வழங்குவது குறித்த தகவலை ஒரு பரவலான அழைப்பாக விடுத்தனர். இன்நேரத்தில் Memoar “அனைவரின் வாய்மொழி வரலாறு” எனும் செயற்திட்டத்தின் மூலம் நிதியுதவி பெறுகின்றது. இதனால் பங்கேற்பாளர்களுக்கு எந்த செலவும் இல்லை. ஆனால் பங்கேற்பாளர்கள் பயிற்சி வகுப்புகளை நடாத்துவதற்கான இட வசதியை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.


பின்முறிப்பு மற்றும் மேற்கோள்:

1அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழியல் துறை மற்றும் திருவண்ணாமலை அரசு கலைக் கல்லூரி முதுகலை தமிழ் ஆய்வுத் துறை இணைந்து “வரலாற்றியல் நோக்கில் தமிழர் பண்பாட்டு அடையாளங்கள்” எனும் தலைப்பில் நடாத்திய ஒரு வார பன்னாட்டுக் கருத்தரங்கம் . 08. ஆகஸ்ட் 2020 அன்று கருத்தரங்கின் 6 ஆம் நாள் அமர்வு “ரோமானியப் பேரரசு கால ஆவணங்கள் கூறும் சங்ககால வணிகச் செய்திகள்“என்ற தலைப்பில் நடாத்தப்பட்டது. இத்தலைப்பை க.சுபாஷினி வழங்கினார். அவர் பன்னாட்டு பண்பாட்டு ஆய்வறிஞர் மற்றும் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை, யேர்மனி இன் நிறுவனத் தலைவர் ஆவர்.

tamilchindhanaimarabu tvm. (2020). Home [YouTube channel]. Retrieved August 08, 2020, from https://m.youtube.com/watch?v=HyuQq81LYGU.

2 பண்டைய தமிழகம் என்பது சங்க காலம் தொடக்கம் 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரை சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்கள் ஆட்சி செய்த பிரதேசத்தைக் குறிக்கும். அது இன்றைய கேரளா உட்பட தமிழ் நாடு ஆகிய பிரதேசங்கள் ஆகும்.

3 ஒரு பதிவை எழுத்துரு, ஒலி, ஒளி அல்லது வேறு ஊடங்களில் பதிவு செய்வது ஆவணப்படுத்தலின் ஒரு படிமுறை ஆகும். ஒரு பதிவை உருவாக்கி அதனை சமகால மற்றும் எதிர்கால சந்ததியினர் பயன்படுத்தக்கூடியவாறு ஒரு களஞ்சியத்தில் பேணிப் பாதுகாக்கும்போதே ஒரு ‘ஆவணப்படுத்தல்’ செயல்முறை முழுமை அடைகின்றது.


நன்றி:

நூலக நிறுவனம், ஈழம்
http://noolahamfoundation.org/

Minner.no, நோர்வே
https://minner.no/

Memoar – வாய்மொழி வரலாற்றிற்கான நோர்வேயிய அமைப்பு (Memoar – Norwegian organisation for oral history), நோர்வே
http://www.memoar.no/


பொறுப்புத் துறப்பு:
தமிழ்ச் சமூகத்தில் ஆவணங்களின் பற்றாக்குறை, சிதறடிக்கப்பட்ட ஆவணங்கள் அல்லது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுக்கத்தைக் கொண்ட ஆவணங்கள் உள்ளன. இதனால் வாய்மொழி வரலாற்று நேர்காணல்களில் வெளிவரும் வரலாற்றுத் தகவல்களை சரிபார்க்கக்கூடிய ஆவணங்களைப் பெற்றுக் கொள்வதில் சவால் உள்ளது.
இச்சூழ்நிலையில், புலம்பெயர் தமிழரின் வரலாற்றை எழுதுவது ஒரு மாற்றம் பெறும் செயல்முறையாக (dynamic process) இருக்கலாம். இச்செயல்முறை காலப்போக்கில் ஒரு வரலாற்று எழுத்து வடிவத்தைப் புதுப்பித்து வளர்த்தெடுக்க உந்துகோலாக அமையும். எனவே, இவ்விணையத் தளத்தில் உள்ள தகவல்களில் திருத்தம் தேவைப்பட்டால், சரிபார்க்கக்கூடிய ஆதாரங்களுடன் கருத்துக்களை வழங்குமாறு பொதுமக்களை வரவேற்கின்றோம்.


உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

புதுப்பிக்கப்பட்டது: 18.10.2020

Oral history

தமிழ்

The archaeological artefacts from Keezhadi excavation show evidence of a well-developed Tamil script and civilisation already in 6th century BCE. The existing printed Tamil literature is from the three periods of the Sangam era, which is calculated to be between 3rd century BC to 3rd century AD.

It is important to notify that development of script and writing practices do not automatically lead to creating, capturing records and archiving. Lack of capture of records leads to no archive. And no archive leads to no documented history. But it is also important to underline that lack of documented history does not mean that history did not exist.

On the other hand, the sea trade of Tamils with the Roman Empire in the Sangam Era indicate that documents must have been created for their sea trade administration. That means, there must have been a record-keeping and archiving system. The only preserved and available archival documents about the Tamil trade with the Roman Empire are foreign archival materials. For instance, the English translation of the Greco-Roman periplus, “The Periplus of the Erythrean sea” (1912)1, by Wilfred H. Schoff. The original manual is a manuscript document that lists the ports and coastal landmarks. It includes approximate intervening distances, that the captain of a vessel could expect to find along with a shore. It contains the business practice in the sea trade, the laws to be followed at the ports (customs), details about the traders that came from Roman, Arabia, and various places in, nowadays, India to the ancient Tamil country2 in South India. As well as the business events and details about major trade items.

Another evidence for administration is the ancient seals. These seals are from the Sangam era found at the sixth phase of the Keelazhi excavation. According to Dinamalar National Daily, these are seals of the ancient tortoise image. These may have been used to identify people leaving and entering countries, and may be assigned by the authorities to monitor this. It is said that the seals have been used to effectively manage and identify outsiders.

Dinamalar National Daily, 26th August 2020.

When Tamil has such an ancient history for its script, written practice, civilisation and administration why did record-keeping and archiving practices evolve to oral history?

Recorded documents protect the continuity of history. There are various continuing factors for the lack of recorded documents among Tamils. For instance, migration, invasion, colonisation, seize of governance, war and militarisation. Consequently, it has brought a necessity to document and preserve3 the surviving oral history into text, audio or video formats. Documenting oral history in text, audio or video format is a form of reconstruction or representation of history. It is not a pre-planned or directed or edited entertainment or commercial media production. However, it might have some amendments based on privacy policy and confidentiality of people that are involved in the recorded oral history.

Sanjayan Selvamanickam contacted DsporA Tamil Archive for assistance to create an oral history interview guide to carry out oral history interviews in Norway. He is a Norway based volunteer for Noolaham foundation, who wanted to document the oral history of “migrated life of Tamils in Norway” in audiovisual format; and preserve the contributions at aavanaham.org.

The author of this article has been interviewing the first generation of migrated Tamils in Norway for another historical book project. It was not started as a project of DsporA Tamil Archive. The prepared interview guide for the historical book project is modified and given here to meet the request.

In the conjunction of the local history book project, the author of this article was also in contact with Memoar and Minner.no. The collected information is given here as experience and knowledge sharing about oral history.


Content:
  • What is oral history?
  • Oral History: Interview guide
  • Oral History: Interview process
  • Oral History: Advantages and Disadvantages
  • Oral history vs. audio-, visual- or text-based media production
  • Oral History: Formats
  • Oral History: Examples
  • Oral History: Privacy and freedom of speech
  • Oral History: Ownership
  • Oral History: Origin
  • Oral History: Preservation and use
  • Aavanaham.org
  • Minner.no
  • Memoar – norsk organisasjon for munnleg historie (Memoar – Norwegian organisation for oral history)
  • Open invitation from Memoar


What is oral history?

Oral history is a process of documenting oral tradition. «Oral tradition, also called orality, the first and still most widespread mode of human communication. Far more than “just talking,” oral tradition refers to a dynamic and highly diverse oral-aural medium for evolving, storing, and transmitting knowledge, art, and idea» from one generation to another generation.

“Oral History collects memories and personal commentaries of historical significance through recorded interviews. An oral history interview generally consists of a well-prepared interviewer questioning an interviewee and recording their exchange in audio or video format. Recordings of the interview are transcribed, summarized, or indexed and then placed in a library or archives. These interviews may be used for research or excerpted in a publication, radio or video documentary, museum exhibition, dramatization or other form of public presentation. Recordings, transcripts, catalogs, photographs and related documentary materials can also be posted on the Internet. Oral history does not include random taping, such as President Richard Nixon’s surreptitious recording of his White House conversations, nor does it refer to recorded speeches, wiretapping, personal diaries on tape, or other sound recordings that lack the dialogue between interviewer and interviewee.”

Donald Ritchie

Sea trades of Tamils indicate that there must have been an existence of an administrative record-keeping and archiving system among Tamils during the Sangam periods. Parallelly, their oral tradition, such as folklore and others. But now, even administrative record-keeping and archiving are also evolving over to oral tradition. This is especialy a widespread situation in the diaspora.

Oral History: Interview guide

The author of this article created interview guides for a book project about how Tamil migration to Norway has developed Tamil education in Norway. This is a self-initiated project by the author to document the local history of Tamils in Norway. It was not started as a project of DsporA Tamil Archive.

The interview guides are modified to meet the requested topic, “migrated life of Tamils in Norway”. This guide is created for the Norwegian context. However, the questions in this guide can apply for Tamils in other diaspora countries. But it might be necessary to modify the questions to fit the context of other respective diaspora countries.
PDFWord

Oral History: Interview process

Step 1:

The guide can be used as an inspiration or as a guide to carry out an interview. Select suitable questions from this guide that are relevant for your interview object, interview environment and context, within the framework of “Migrated life of Tamils in Norway”. During an interview, the story told by the interview object might generate other questions within the interviewer. If the questions are relevant to the purpose and context of your interview, let those questions to be asked.

Another method is to let the interview object start to tell his/ her story freely within the given framework. Then, if necessary, ask questions from your prepared interview guide to keep on track and to bring in any forgotten aspects.

REMEMBER:

  • It should be open questions. The questions should not lead the interview objects to give a YES or NO answer. OR the questions should not lead to the interview object to tell a favourable answer.
  • Do not go into discussions. You as an interviewer might or might not agree with the story or information that an interview object is telling you.
  • You are only a listener and not a defender!

Step 2:

After the recording. Give the audio or video file to the interview object to allow the person to check if the information in a record is fine to be preserved.
If any amendments, they need to be edited.

Step 3:

Signing a consent form with specifications about how the material can be used and preserved.

Step 4:

Make arrangements for storing and preserving the documents.

Minner.no method

When DsporA Tamil Archive contacted Minner.no, we got knew that they do also have a similar process. But they focus on oral history as research materials and therefore they have a detailed consent form for research purposes. However, the consent form is intermediary to make the file available at the website, either with an open or close access plan. This is a temporary consent form that has a valid until the interview object can take over the responsibility to administrate the file. It means that the person can withdraw the file at any time or leave the file on minner.no for eternity.

Memoar method

The “Memoar method” for oral history is available as a manual located on their website. They do not have a guide or template for interviews as an interview project can cover various themes and one guide cannot cover all themes or topics. But they have courses regularly. These courses are especially aimed at groups/ organisations that are interested in documenting certain topics or areas. Typically, it is local history teams, museums or schools that are about to celebrate their anniversaries or similar that participate in such courses. Memoar can also run courses online and can hold courses in English. But among the participants or topics, there must be some connections with Norway.

Oral History: Advantages and disadvantages
Advantages:
  • This is a great way to save undocumented history that might be endangered or is about to extinct.
  • It can give voice to people who cannot write as well themselves, and people whose stories are not documented in other ways.
  • People telling their own stories also give their perspectives on the topic.
  • Audio or visual history told by an involved person gives the closest representation to a particular time or period even after 50 and 100 years.
  • History in audio or visual gives another dimension that text might not give.
  • Documenting a history of several decades in audio or video is time saving rather than writing 50 years of history.
  • A useful way of documenting the past to give an overview of a topic, person, thing, period or phenomena.
  • An excellent tool for people who cannot read to know the history
Disadvantages:
  • The interview object might lose his/ her memory.
  • The accuracy of the details might be weakened.
  • The interview object might tell what they wished to gain rather than what they gained in reality.
  • Some will only talk about positive achievements and avoid talking about setbacks and challenges.
  • Oral history might create a selective history.

A user of an oral history document might search for other archival documents to verify details about a certain time, incident, action, transaction that are told in oral history. This will be a natural process in a research or production based on oral history. These disadvantages are important to note when one does source criticism (information evaluation). However, they should not discourage from doing oral history as the advantages far outweigh the disadvantages.

Oral history vs. audio-, visual- or text-based media production

Documenting oral history lets the interview object talk freely without a pre-planned time limit. So oral history documentation can take more than one session. Normally a session can be between 1,5 – 2 hours or less. Another important element is that oral history documentation should not have any other purpose than documenting a history. This element makes oral history different from a journalistic or commercial interview that aims to get a piece of specific information within a time limit. They are normally edited for media production.

On the other hand, oral history is informal and casual audio or video recording of, for instance, a grandmother telling her life story to her grandchildren. Therefore oral history documentation can vary in duration from minutes to hours.

Oral History: Formats
Audio and video

The oral history can be documented either in audio or video formats. It is also essential to think about file size and available storage capacity. And more importantly, file formats that are capable of long-term preservation.

Text:

When it comes to text format, oral history recorded in audio or visual formats can be transcribed into text. But this transcription will be for the purpose of the finding aids at a library or archive.

The person herself/ himself can also write down their personal memories and experiences into a text document, but this is not categorised as oral history.
Handwritten personal memories can also be archived in different ways:

  • Handwritten papers can be archived as physical documents in a physical repository.
  • Handwritten papers can be scanned for digitalisation. The digital file can be archived in a digital repository.
  • Handwritten text can be computer typed documents. These files can be archived in a digital repository.

Scanned and then digitalised files, and computer typed files need to be exported as a PDF/A file format. This format is a variety of PDF that is an International standardised format for long-term archiving. But it is important to keep any physical documents as well as the digital file for authentication and verification.

Oral History: Examples

ROTA: Race On The Agenda – Through the Generations (Eelam Tamil Oral History, based in London)
British Library Oral History
Oral History in the Digital Age
Oral History Center
Over 600 oral histories of combat veterans
Vietnam War Era Veterans Oral Histories
Rosie the Riveter / World War II Home Front Oral History Project

Oral History: Privacy and freedom of speech

There are some guidelines that everyone should adhere to when it comes to privacy and freedom of expression in Norway.

Privacy

According to Norwegian privacy policy a text, audio and video about a person is considered as private information. So, consent forms are important! The person being interviewed (audio/ video/ text) must approve that the person can be interviewed. And that the oral history record can be preserved at a repository. Memoar has two different principles:

  1. An interview can be preserved as research material. It means that the document is only available for research.
  2. An interview can be made openly available for the public.

The interview object needs to approve by signing a consent form. This consent form approves how the material can be preserved and made available. But the person needs to give an oral consent in the first part of the video/ audio recording that documents that the person has approved to be recorded. According to Noolaham, they do also have the same practice of getting oral consent at the beginning of a recording.

Here is the consent form of Memoar:
www.memoar.no/avtale

Freedom of speech

When it comes to freedom of speech, the people interviewed can freely talk about what they are interested in, but within the given framework. However, according to Memoar, they cannot demand that the interview be published. At this point, Memoar relates to press ethics where they act as editors for the content. If something may be harmful to third parties, Memoar does not publish the content. For instance, those who are mentioned in the interview who have not themselves approved that they are mentioned, or there are other reasons for it. This part can be cut from the published version so that it is preserved on the original recording and may be available for research. But it is inaccessible to the public even if the rest of the interview is open.

Oral History: Ownership

According to Memoar, their principle is that the person who is been interviewed who owns the recording. The interviewer is not the primary owner, but a secondary owner. Same with the photographer or an organisation. The person being interviewed can at any time request that the interview being deleted, or that parts of it be deleted at a later date. The interview object(s) can withdraw their contribution at any time. However, Memoar has made the “right to withdraw a contribution” stop with the interview object. So, for instance, any grandchildren or descendants can not request to delete their grandmother’s recording. Memoar as an organisation owns the recording after the informant passes away and with it the administrative responsibility for the interview. All these kinds of specifications are signed by the interview object in their consent form.

Another aspect to consider is whether the collection is to document the history or only for use as research material.

If the documenting is for research purposes, some more factors need to be taken into consideration. And it needs to be done more detailed privacy work. For more information on documenting for research purposes:

https://www.etikkom.no/hvem-er-vi-og-hva-gjor-vi/Hvem- is-we / The-national-research-ethics-committee-for-social-sciences-and-humanities /
and
https://nsd.no/personvernombud/.

Oral History: Origin

An oral history document is making a record of reconstruction or re-presentation of history. However, it will be an archival document of the producing person or organisation in the future. For that record to become an archival document, the origin, purpose and context of the record need to be preserved. According to Memoar, based on privacy policy, the ownership of an oral history document will be within the interview object. But based on archive perspective, the origin of an oral history document will be the producing organisation or person. This is not about ownership but origin. For instance, DsporA Tamil Archive is documenting a person telling his/ her life history or a person telling the history of a Tamil organisation in Norway. The origin of this oral history will be DsporA Tamil Archive.

Oral History: Preservation and use

Memoar is one of several users that currently using minner.no to preserve the audio and video contributions. However, preservations of audio and video formats are the big questions that are an ongoing discussion. According to Memoar, at the moment, no one receives such private archival materials for storage in eternity. The National Library is in the process of this work, but still has a way to go before they are ready to receive private archives that will probably be a part of their collection.
For more information: www.abmdig.no

Meanwhile, Memoar is building a temporary private archive.
For more information: www.memoar.no/infrastruktur

Besides, they deliver the audio and video documentation through their project, “Muntlig historie for alle” (“Oral history for everyone”), to minner.no. And from there it will go to the “Norsk Folkeminnesamling” (Norwegian Folk Memory Collection). This is not a permanent solution.

 So far, Memoar themself is documenting and collecting such materials. They also collect from local history teams (historielagene) and other project groups. They store the collection in their dropbox while waiting for eternity storage to take care of them. Memoar does also publish on their website.

Noolaham publishes the oral history documents under Creative Commons licence at aavanaham.org.


Aavanaham.org

Noolaham Foundation is a Tamil digital community archive. It was founded in 2005 as a “Noolaham project” by two Tamil volunteers in Eelam (Sri Lanka). Soon it developed into Noolaham Foundation with the joint contribution of collaborative and volunteer-driven people. It is funded by donations. Aavanaham.org is a part of Noolaham Foundation that was started in 2017. Aavanaham means “archive” and noolaham means “library” in Tamil. It collects, categories and index, stores, preserves and makes documents, in all kinds of medium, available for the public.

Noolaham Foundation has an oral history division under aavanaham.org. They document the oral history of people living in Eelam (Sri Lanka) under the project name “வாய்மொழி வரலாற்று ஆய்வு நிலையம்” (Oral Historical Research Station). As well as collecting oral history contributions by other Tamils around the world. This is one of the digital repositories to document, collect, store, preserve and make Tamil oral history available for public access. As far it is known, Noolaham is the first repository to preserve Oral history in Eelam.

Minner.no

Minner.no create a digital environment to collect, preserve and disseminate various forms of interviews and written appeals. Those documents show the knowledge and experiences of different people. According to Minner.no, the tool is under development, and they work with a long-term perspective to facilitate the best possible arrangements for:

  • Private individuals can pass on their own experiences – and take part in others´ experiences
  • Cultural institutions can invite the public to join in documenting various phenomena and events in society
  • Audiences, researchers and journalists can take part in how different people understand their own lives and living conditions
Memoar – norsk organisasjon for munnleg historie (Memoar – Norwegian organisation for oral history)

Memoar is a non-profit organisation that builds a resource centre for oral history in Norway. They work together with institutions and voluntary organisations to document, collect, preserve and disseminate oral source material about contemporary time. Their purpose is “å fremja ein kultur for å ta vare på og dela munnlege forteljiongar om levd liv” (“to promote a culture of preserving and sharing oral narratives about lived life”).

Memoar is currently documenting daily life in 2020, focused on the corona.
For more information: http://www.memoar.no/korona. At the current situation, they do also interview through zoom or other platforms and record the conversation.

An open invitation from Memoar.no

When DsporA Tamil Archive contacted Memoar, they showed an interest and gave an open invitation to hold practical courses for interested Tamil individuals, organisations or other societies for collecting oral history about the past and present. At the moment Memoar has funding through the project “Oral history for everyone”, and the course thus costs nothing for the participants. But the participants need to arrange a place to hold the course.


Endnote and reference:

1 Department of Tamil in Annamalai University and Thiruvannamalai Government Arts College Postgraduate Department of Tamil Studies (திருவண்ணாமலை அரசு கலைக் கல்லூரி முதுகலை தமிழ் ஆய்வுத் துறை) together organised a one-week International seminar under the title “வரலாற்றியல் நோக்கில் தமிழர் பண்பாட்டு அடையாளங்கள்” (Tamil Cultural Identities in Historical Perspective). The 6th day of the conference was conducted on 08th August 2020 under the topic “ரோமானியப் பேரரசு கால ஆவணங்கள் கூறும் சங்ககால வணிகச் செய்திகள்” (Roman Empire period documents telling about the trades from the Sangam era). The topic was presented by K. Subashini. She is a multinational cultural researcher and president of the Tamil Heritage Foundation, Germany.

tamilchindhanaimarabu tvm. (2020). Home [YouTube channel]. Retrieved August 08, 2020, from https://m.youtube.com/watch?v=HyuQq81LYGU.

2 The ancient Tamil country (பண்டைய தமிழகம்) is the territory ruled by the three dynasties namely the Chera, Chola and Pandyas during the Sangam era until around 15th century. It covers the territories of present-day Kerala and Tamil Nadu.

3 A record in text, audio, video or other medium is a method of documenting something. And it is a phase of an arching process. An archiving process is complete when a record is compiled, stored and preserved in a repository for use by contemporary and future generations.


Thank you:

Noolaham Foundation, Eelam
http://noolahamfoundation.org/

Minner.no, Norway
https://minner.no/

Memoar – Norwegian organisation for oral history, Norway
http://www.memoar.no/


Disclaimer:
Due to the lack of or fragmented archives or limited access to archives in Tamil society, it has been challenging to get access to available sources that can support oral history interviews.
In this situation, writing about diaspora Tamil history will be a dynamic process which may change its shape and be updated over time. Thus, we welcome the public to provide feedback with any verifiable sources in the case of need for correction in the factual information in this website.


Reproduction of this article is allowed when used without any alterations to the contents and the source, DsporA Tamil Archive, is mentioned.

Updated 18.10.2020

பொதுத் தளங்களில் செயற்பாடுகள் எதிராக தனியார் தளங்களில் செயற்பாடுகள்

English

இன்றைய செயற்பாடுகளின் பதிவுகளே எதிர்காலத்திற்கான வரலாற்று ஆவணங்கள் ஆகின்றன. நோர்வேயியப் பொதுத் தளங்களில் பதியப்படும் தமிழ் நடவடிக்கைகளின் சில எடுத்துக்காட்டுகள் இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றன.

நோர்வேயியப் பொதுத் தளங்களில் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட தமிழ் நடவடிக்கைளே பதியப்படுகின்றன. என்றாலும் அங்கு பதிவுகளைக் கைப்பற்றி ஆவணப்படுத்தும் ஓர் ஒழுங்கமைப்பு இருப்பதால், பதிவுகள் தானியங்கியாக் கைப்பற்றப்பட்டு வரலாற்று ஆவணங்கள் பேணப்படுகின்றன. இதற்கு நேர்மாறாக, தனியார் தளங்களில் அதிகமான தமிழ் நடவடிக்கைகள் நிகழ்கின்றன. கவலைக்குரிய நிலையாக, பதிவுகளைக் கைப்பற்றி ஆவணப்படுத்தும் ஓர் ஒழுங்கமைப்பு இல்லாததால், இந்த நடவடிக்கைகள் எந்தவொரு பதிவு அல்லது ஆவணத்திலிருந்தும் விடுபடுகின்றன. அதனால் எதிர்காலத்திற்கான ஆவணங்கள் இல்லாமல் போகின்றன.

இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பதிவுகள் இன்னும் ஓர் வரலாற்று மதிப்பு மிக்கச் செய்தியை வெளிப்படுத்துகின்றன. நோர்வேயியப் பொதுத் தளங்களில் புலம்பெயர்த் தமிழ்ப் பெண்களின் செயற்பாடுகளைக் கூறுகின்றது. இவர்கள் முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் தலைமுறைப் புலம்பெயர் தமிழ்ப் பெண்கள் ஆவர். இவர்கள் தமிழ்க் கலை, இசை, பண்பாடு மற்றும் வரலாற்றை நோர்வேயியப் பொது மக்களுக்கு தமது செயற்பாடுகள் மூலம் அறியப்படுத்தியுள்ளனர். இச்செயற்பாடுகள் புலம்பெயர் மண்ணில் பண்பாடுகளிற்கு இடையேயான தடைகளை நீக்கி, பாலங்களைக் கட்ட பங்களித்துள்ளது.

தமது நடவடிக்கைகளின் மூலம் இந்தத் தமிழ்ப் பெண்கள் பல்வேறு வகையான செயற்திட்டங்களில் பல்வேறு பாத்திரங்களை வகித்துள்ளனர். இந்த செயற்திட்டங்கள் மூலம் தமிழ்ப் பண்பாட்டைப் பாதுகாத்த அதே சமயம் நோர்வேயியப் பண்பாட்டை மதித்து ஒரு நோர்வே-தமிழ் கூட்டுச் சமுதாயத்தை உருவாக்கும் முயற்சிக்கும் பங்களித்துள்ளனர்.

இவர்கள் செயற்திட்டங்களின் ஒருங்கிணைப்பாளர்களாக, ஒரு முக்கிய பாத்திரமாக, ஒரு சக நடிகராக, மற்றவர்களை வளர்த்தெடுக்கும் ஒரு பயிற்சியாளராகவும் பயிற்றுவிப்பாளராகவும் பங்கு வகித்துள்ளனர். இதோடு சம நடவடிக்கையாக, இதில் சிலர், ஒரு தனியார் அமைப்பை நிறுவி, சமூகத்தின் கலை, பண்பாடு மற்றும் நல்வாழ்வு ஆகியவற்றிற்காக செயற்படுகின்றனர். இந்தப் பெண்கள் தங்கள் முழுநேர வேலையுடனேயே இந்த நடவடிக்கைகளை செய்கின்றார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்த நடவடிக்கைகள் பொதுத் தளங்களில் தமிழ் நடவடிக்கைகளிற்கான பதிவுக் கைப்பற்றல்களிற்கான எடுத்துக்காட்டுகள். அதே நேரத்தில், தனியார் தளங்களில் நிகழும் நடவடிக்கைகள் எதிர்காலத்திற்காகப் பேணிப் பாதுகாப்பதிலிருந்து தொலைந்து போகும் ஆவணங்களின் எடுத்துக்காட்டுகளும்கூட.

இதனால் தனியார் தளங்களில் தமிழர்களின் அதிகப்படியான செயற்பாடுகள், பொதுத் தளங்களில் செயற்படுவதைக் காட்டிலும் குறைவானதோ அல்லது முக்கியத்துவம் அற்றதோ என்ற அர்த்தம் அல்ல. உதாரணமாக, இந்த கொரோனா சூழ்நிலையில், உடல் மற்றும் மன ஆரோக்கியம் மற்றும் நல்வாழ்வுக்கான சமூக அமைப்புகளின் செயற்பாடுகளின் முக்கியத்துவம் புலப்படுகின்றது. மட்டுப்படுத்தப்பட்ட நேரம், வளம் மற்றும் திறன் ஆகியவற்றைக் கொண்டு, தன்னார்வச் சேவையின் அடிப்படியில் இயங்கும் அமைப்புகளின் சேவை இன்றியமையாதது மற்றும் வரலாற்று மதிப்புமிக்கது.

எனவே, பதிவுகளைக் கைப்பற்றி ஆவணப்படுத்தும் ஓர் ஒழுங்கமைப்பு இருத்தல் மட்டுமே எதிர்காலத்திற்கான வரலாற்று மற்றும் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியக் கடத்தல் செயற்பாட்டில் பாரிய பேறுபாட்டை உருவாக்குகின்றது. ஒரு அமைப்பின் உள்ளக ஆவணங்கள் மட்டுமே அதனைச் சுற்றியுள்ள சமூகத்தின் வரலாற்றுத் தொடர்ச்சியைப் பேணிப் பாதுகாக்க முடியும்.

“ஒரு அமைப்பின் ஆவணப் பொருட்களை சேகரிப்பது அவ்வமைப்பின் சமகால நிர்வாகக்குழுவில் பணி ஆகும். ஆனால் சேகரிக்கும் நடவடிக்கைக்கு ஒத்துழைப்பு வழங்க வேண்டியது ஆவணங்களை வைத்திருக்கும் அனைத்து முன்னாள் மற்றும் சமகால உறுப்பினர்ககளினதும் பொறுப்பாகும். ஏனெனில் அந்த ஆவணப் பொருட்கள் ஒரு அமைப்பின் சொத்தாகும். அதோடு அவை ஒரு சமூகத்தின் வரலாற்று மற்றும் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியத்தை பிரதிபலிக்கும் ஆவணங்கள் ஆகும். இந்த நிலைமை நோர்வே தன்னார்வ அமைப்புகளுக்கும் பொதுவானது என்பது ஒரு ஆறுதலாக இருக்க இங்கு குறிப்பிடுகின்றேன். பொது அணுகல் மற்றும் பயன்பாடு இல்லாமல் வீடுகளில் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட ஆவணங்கள் இழந்த ஆவணங்களுக்குச் சமம் என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள்.”

தோற்றம், நோக்கம் மற்றும் சூழல்: வரலாற்றுத் தொடர்ச்சி

Utrop (2010)

“கூத்து” ஒரு பாரம்பரிய தமிழ் நாடக வடிவம். இது 2010 ஆம் ஆண்டு, நோர்வேயில் உள்ள Oslo Opera House இல் முதல் முறையாக அரங்கேற்றப்பட்டது. Oslo Opera House இல் ஒரு தமிழ் நிகழ்ச்சி அரங்கேரியதும் இதுவே முதல் முறையாகும். “புவி வெப்பமடைதல்” பற்றிய நிகழ்ச்சியை ஈழத்தைச் சேர்ந்த இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் நடனக் கலைஞர்கள், Nordic Black Theater இன் மாணவர்கள் மற்றும் Oslo Music and Culture school இன் மாணவர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் ஒன்றிணைந்து வழங்ககினார்கள். ஒஸ்லோவில் நடைபெற்ற ஒரு வார தமிழ் ஓபரா விழாவில் கூத்து ஒரு அங்கமாக இடம்பெற்றது.

Utrop இல் வெளியானதின் அடிப்படியில், நோர்வே மற்றும் இலங்கைக்கு இடையேயான இணைவாகம் மற்றும் புரிந்துணர்வை வளர்ப்பதிலும், அதோடு இலங்கையில் சிங்கள மற்றும் தமிழர்களிடையே புரிந்துணர்வை வளர்ப்பதிலும் இன்நிகழ்வு செயல்பட்டது என்று இச்செயற்திட்டத்தை முன்னெடுத்தவர்களில் ஒருவரான வாசுகி ஜெயபாலன் கூறுகினார்.

வாசுகி ஜெயபாலன் Oslo Fine Arts academy எனும் பெயரில் ஓர் கலைக்கூடத்தை நடாத்தி வருகின்றார்


TV2 தொலைக்காட்சியின் நடனப் போட்டியான “norske talenter” (நோர்வேயியத் திறமைகள்) இல் கலா சாதானா எனும் நடனக் கலைக்கூட மாணவர்கள் பங்கேற்றனர். இதில் நோர்வே-தமிழ் யுவதிகள், நோர்வேயிய மற்றும் தமிழ் பண்பாட்டை இணைத்து «சமத்துவம்» குறித்த கலை நிகழ்வை வழங்கினர் . இதன் நடன நெறியாள்கை கவிதா லக்சுமி.

அதேபோல் ஏனைய தமிழ் சிறுவர் சிறுமிகள் ஒரு அமைப்பைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியோ அல்லது தனி நபர்களாகவோ இந்தத் தொலைக்காட்சி போட்டியில் பங்கேற்றுள்ளனர்.

கீழே உள்ள படம் 2019 ஆம் ஆண்டு TV2 “norske talenter” இல் அரையிறுதிப் போட்டிக்கு வந்த அக்சயாவைக் காட்டுகின்றது. இன்நடனத்தின் நெறியாள்கை துஷ்யா அமரசிங்கம். அவர் நாட்டியவருணா எனும் நடனக் கலைக்கூடத்தை நிர்வகிக்கின்றார்.


சத்தியரூபி சிவகனேஷ் எழுதிய “Aktive Kvinner på tur – fra hele verden” கட்டுரை. இக் கட்டுரை “Leve Lillomarka” (2019) எனும் நூலில் வெளியானது. இது லில்லோமார்க்காவின் நண்பர்களது 50 வது ஆண்டு நிறைவிற்காக லில்லோமார்க்காவின் நண்பர்கள் வெளியிட்டார்கள். லில்லோமார்கா ஒஸ்லோவில் உள்ள வனத்தின் ஒரு பகுதியாகும். இது மத்திய ஒஸ்லோவிலிருந்து வடகிழக்கில் அமைந்துள்ளது. லில்லோமார்க்காவின் நண்பர்கள், லில்லோமார்க்காவைப் பாதுகாக்கவும், வளப்படுத்தவும், கவனிக்கவும் செயற்படும் ஒரு சங்கம் ஆகும்.

சத்தியரூபி சிவகனேஷ், “Aktive kvinner” (சுறுசுறுப்பான பெண்கள்) என்னும் அமைப்பை நடாத்தி வருகின்றார். அவ்வமைப்பு ஒஸ்லோவில் உள்ள பியெர்க்கே (Bjerke) நகரப்பிரிவுடன் கூட்டிமுயற்சியில் ஒஸ்லோ வாழ் புலம்பெயர் பின்னணியைக் கொண்ட பெண்களுக்கு உடற்பயிற்சி அளித்து வருகின்றார்.

இதோடு அவர் ஒஸ்லோவில் உள்ள தமிழர் வள ஆலோசனை மையத்திலும், Noreel எனும் தமிழ் விளையாட்டுக் கழகத்திலும் ஏரோபிக் வகுப்புகள் வழங்கி வருகின்றார். கொரோனா வைரஸ் காரணமாக நாடு மூடப்பட்ட காலப்பகுதியில், அவர் மார்ச் முதல் யூன் வரை இணைய வழி ஏரோபிக் உடற்பயிற்சி வகுப்புகளை வழங்கினார். அத்துடன் நோர்வேயிய காட்டில் உடற்பயிற்சி மற்றும் நடைப்பயணங்களை ஒருங்கிணைத்தார். கோடை விடுமுறை நாட்களிலும் தொடர்ந்த நோர்வேயிய காட்டில் உடற்பயிற்சியானது இன்றுவரை தொடர்கின்றது. நாடு மூடப்பட்ட காலப்பகுதியில் ஒருங்கிணைத்த உடற்பயிற்சி செயற்பாடுகள் பல்லினப் பண்பாட்டுப் பின்னணியைக் கொண்ட பெண்களை பங்கேற்பாளர்களாகக் கொண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்டாலும், விரைவில் ஆண்களும் பங்கேற்பாளர்களானார்கள்.


“Tyfonens Øye” (The typhoon’s eye)

Kjell Kristensen (ஷெல் கிறிஸ்டென்சன்) எழுதிய “ Tyfonens Øye ”(டைபூனின் கண்)
இயக்கம்: Cliff A. Mustache (கிளிஃப் எ. முஸ்தாஷ்)
5 ஆம் தேதி ஏப்ரல் மாதம் 2011 ஆம் ஆண்டு Cafeteatret இல் அரங்கேற்றப்பட்டது.

«”Typhoons Øye” இல், ஒரு தமிழ் கிராமத் தலைவரும், பணியில் இருந்து விலகிய ஒரு சிங்கள வீரரும் ஒரு விசித்திரமான பொதுவான விதியை அனுபவிக்கிறார்கள் – அவர்கள் தொலைதூர காவல் நிலையத்தில் ஒரு சிறையறையைப் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டிய நிலை. யதார்த்தத்தைப் பற்றிய அவர்களின் கருத்து மிகவும் வேறுபட்டிருந்தது – இருப்பினும் ஒரு பரஸ்பர புரிதல் படிப்படியாக வெளிப்படுகிறது.

ஆனால் அவர்களைச் சுற்றியுள்ள சமரசமற்ற தன்மை மற்றும் வன்மத்தன்மை முன்பு போலவே வலுவானதாக இருக்கின்றது. மேலும் போரின் செயல்கள் இரு கைதிகளையும் அவர்கள் கற்பனை செய்ய முடியாத வகையில் சூழ்ந்துள்ளன…»

இந்த செயல்திட்டத்திற்கு நோர்வே கலை மன்றம் (Norsk Kulturråd) நாடக நெறியாள்கை ஆதரவு வளங்கியது.

நடிகர்கள்:
Biniam Yhidego
Khawar “Gomi” Sadiq
Ali Djabbary
Ahmed Tobasi
நடனம்: தமிழினி சிவலிங்கம்
இசை: திரு கணேஷ் மற்றும் Aladin Abbas
மேடை வடிவமைப்பு: Karen Schønemann
ஒளி அமைப்பு: Paulucci Araujo


பொறுப்புத் துறப்பு:
தமிழ்ச் சமூகத்தில் ஆவணங்களின் பற்றாக்குறை, சிதறடிக்கப்பட்ட ஆவணங்கள் அல்லது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுக்கத்தைக் கொண்ட ஆவணங்கள் உள்ளன. இதனால் வாய்மொழி வரலாற்று நேர்காணல்களில் வெளிவரும் வரலாற்றுத் தகவல்களை சரிபார்க்கக்கூடிய ஆவணங்களைப் பெற்றுக் கொள்வதில் சவால் உள்ளது.
இச்சூழ்நிலையில், புலம்பெயர் தமிழரின் வரலாற்றை எழுதுவது ஒரு மாற்றம் பெறும் செயல்முறையாக (dynamic process) இருக்கலாம். இச்செயல்முறை காலப்போக்கில் ஒரு வரலாற்று எழுத்து வடிவத்தைப் புதுப்பித்து வளர்த்தெடுக்க உந்துகோலாக அமையும். எனவே, இவ்விணையத் தளத்தில் உள்ள தகவல்களில் திருத்தம் தேவைப்பட்டால், சரிபார்க்கக்கூடிய ஆதாரங்களுடன் கருத்துக்களை வழங்குமாறு பொதுமக்களை வரவேற்கின்றோம்.


உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

புதுப்பிக்கப்பட்டது: 18.10.2020

Activities at public platforms vs. private platforms

தமிழ்

Records of today´s activities will become historical archives for the future. Here are few examples of Tamil activities captured at Norwegian public platforms. Even though there are limited Tamil activities performed at Norwegian public platforms, it has a system that automatically captures records and generates historical archive. In contrast, there are overwhelming Tamil activities at private platforms. Unfortunately, because of the lack of an archive system, these activities get lost from any documentation or archive. And therefore no archive to preserve.

The records mentioned here convey another historical value. That is the activities of migrated Tamil women at Norwegian public platforms. These are both first and second-generation migrated Tamil women who have made Tamil art, music, culture and history known for the general public of Norway. The activities have broken the barriers and built bridges between cultures in a migrated country.

In the activities, these women have taken various roles in different kinds of projects. These projects have contributed to creating a collaborated Norwegian-Tamil society by preserving Tamil culture and respecting Norwegian culture.

Tamil women have coordinated projects, taken a lead role, been a co-star, supported and developed others as a coach or instructor. In parallel, some of them are having a private organisation to provide the society with art, culture and wellbeing. It is noteworthy to mention that these activities are in addition to their full-time job.

These activities are examples of Tamil activities at public platforms that are being captured for preservation. At the same time, activities at private platforms that get lost from preservation for the future.

This does not mean that the overwhelming activities of Tamils at private platforms are any less important than the activities at public platforms. For instance, in this coronavirus pandemic, the activities and importance of organisations that provide social platforms for physical and mental activities, development and wellbeing become even more visible. Their voluntary service regardless of limited time, resource and capacity is remarkable and has a historical value.

So, the existence of record-keeping and archive system makes the major difference in survival of historical and cultural heritage for the future. The organisation archive is the one that can protect the continuity of the history of it´s surrounded society.

“The process of gathering the archival materials of an organisation is a job for the current committee. But giving the appropriate cooperation in the collection process is the responsibility of all former and contemporary members who hold the archival documents. Hence, those archival materials are properties of the organisation and the historical and cultural heritage of a society. It can be a consolation that this situation is also common for Norwegian voluntary organisations. Please do not forget that isolated archives at homes with no public access and use are equivalent to lost archive.”

Origin, purpose and context: historical continuity

Utrop (2010)

“Koothu” is a traditional Tamil drama form. In 2010, it was performed for the first time at the Oslo Opera House in Norway. This was also the first time a Tamil performance was staged at the Oslo Opera House. The performance about “Global warming” was put together by musicians and dancers from Sri Lanka, students from Nordic Black Theater and students and teachers from Oslo Music and Culture school. Koothu was one of the elements in the one-week Tamil Opera Festival in Oslo.

According to Utrop, Vasuki Jayapalan, one of the initiators says that the cultural performance worked also on integration and developing understanding between Norway and Sri Lanka, as well as between Singhalese and Tamils in Sri Lanka.

Vasuki Jeyapalan has also her own organisation called Oslo Fine Arts Academy


Norwegian-Tamil girls from the dance institution Kala Saadhana participating at the TV2 television “Norske Talenter” (Norwegian Talents) competition. This is a fusion of Norwegian and Tamil culture conveying a message about equality. Choreographed by Kavitha Laxmi.

Likewise, other Tamil boys and girls, both representing an organisation and as individuals, have participated in this television competition.

Below is a screenshot of Aksaya performing at semi-finals of TV2 “Norske Talenter” competition in 2019. Choreographed by Thushya Amarasinkam who has the dance school NatyaVaruna – Dance Creations, Oslo.


“Aktive Kvinner på tur – fra hele verden” by Sathiaruby Sivaganesh. This article is from the book “Leve Lillomarka” (2019). It was published by Friends of Lillomarka to mark their 50th anniversary. Lillomarka is a part of the forest in Oslo. It is in the northeast from central Oslo. And Friends of Lillomarka is an association that works to protect, develop and take care of Lillomarka.

Sathiaruby Sivaganesh has the organisation, “Aktive kvinner” (active women), where she gives physical training for women with a migrated background in Oslo with cooperation with the Bjerke city district in Oslo.

In parallel, she gives aerobic classes at Tamil Resource and Counselling Centre in Oslo and at Noreel sports club (Tamil sports club). Under the coronavirus lockdown, she volunteered and initiated online aerobic classes from March to June, as well as training and walking tours in the Norwegian forest that continued in the summer holidays. And it still goes on. Even though the lockdown activity was started with women participants with a multi-cultural background, men became also active participants.


“Tyfonens Øye” (The typhoon’s eye)

“Tyfonens Øye” by Kjell Kristensen
Direction: Cliff A. Moustache
Premiered on 5th April at Cafeteatret

«In “The Typhoon’s Eye”, a Tamil village leader and a deserted Sinhalese soldier experience a strange common destiny – they have to share a cell at a remote police station. Their perception of reality is very different – but still a larger, mutual understanding gradually emerges.

But around them, the irreconcilability and brutality are as strong as before, and the acts of war catch up with the two prisoners in a way they had not dreamed of…»

The performance is supported by playwright support from the Norwegian Art Council (Norsk Kulturråd).

Starring:
Biniam Yhidego
Khawar “Gomi” Sadiq
Ali Djabbary
Ahmed Tobasi
Dance: Tamilini Sivalingam
Music: Thiru Ganeshu & Aladin Abbas
Set design: Karen Schønemann
Lighting: Paulucci Araujo


Disclaimer:
Due to the lack of or fragmented archives or limited access to archives in Tamil society, it has been challenging to get access to available sources that can support oral history interviews.
In this situation, writing about diaspora Tamil history will be a dynamic process which may change its shape and be updated over time. Thus, we welcome the public to provide feedback with any verifiable sources in the case of need for correction in the factual information in this website.


Reproduction of this article is allowed when used without any alterations to the contents and the source, DsporA Tamil Archive, is mentioned.

Updated: 18.10.2020

The National Library of Norway: Legal Deposit (Pliktavlevering)

தமிழ்

Tamil is one of the oldest languages in the world. But there is a poor representation of this ancient language at Norwegian public libraries.

Vaseeharan Sivalingam contacted DsporA Tamil Archive and shared a common concern. He is a second generation of migrated Tamil from Eelam, who is a poet and the founder of Vaseeharan Creations Sivalingam and Norway Tamil Film Festival.
Tamils in Norway, as well as around the world, have published many books and other text documents in Tamil, and other languages about Tamil and Tamils. But there is a lack of Tamil books at Norwegian libraries. If we merely could collect and send all the books by Norwegian-Tamil authors, the library shelves for Tamil section will be filled up.

DsporA Tamil Archive contacted the National library of Norway (NB) that has the assignment of legal deposit of all Norwegian publications and productions regardless of medium. This does not mean books only! But, everything from books to maps, movies, posters, broadcasting, newspapers and much more.
All the publications and productions are important representative role models and inspiration for young and future creators. Preservation and availability and accessibility at public platforms develop a recognition. One can relate to the visual and virtual holdings and develop belongingness and pride about own language, culture and history.

More importantly, according to the Norwegian legal deposit act (pliktavlevering), all Norwegian publications and productions, regardless of medium, has a legal deposit (pliktavlevering) at Norwegian National library (Nasjonalbiblioteket).

It is also briefly mentioned about “The Multiligual Library”, that handle multilingual publications in printed and other media.


Content:
  • Legal Deposit (Pliktavlevering): Norwegian publications
  • Books and other printed publications
    • ISBN
    • Accessibility and availability
    • Digitised publications
    • Access to the National Library’s digital collections from abroad
  • The Multilingual Library – Det flerspråklige biblioteket
  • Digital materials: Ebooks
  • Digital materials: Websites
  • Digital materials: Social Media
  • Recorded music and visual media
  • Open invitation from the National library of Norway

Legal Deposit (Pliktavlevering): Norwegian publications

The mandate of the National Library of Norway (NB) is “collection, preservation and making available of published content within all types of medium. Traditionally, “published content” has been printed materials such as books and magazines. But today «published content» includes also audio, film and digital material. The keyword is “published content” and that distinguishes the mandate of the NB and the archives in Norway.
For more information about Legal Deposit (Pliktavlevering): www.pliktavlevering.no

Books and other printed publications

The law states that NB must have up to 7 copies of a book subject to delivery. But there are some exceptions. The publication will be registered at NB and preserved in their security magazine in Mo i Rana. In addition, copies will be given to the public service in Oslo and the Depot Library.
NB Registration Database:
http://www.oria.no/
(Select “Nasjonalbiblioteket” on this site)

ISBN

Many Tamil books and other text based publications are without ISBN number. We found out about the functionality of ISBN followed by a concern about publications without ISBN number.

It is optional to have an ISBN and it is not the element that determines whether a book is included in the collection of the NB and made available by them. ISBN is a useful tool for being able to identify and search for a book, for example in the booksellers’ systems. But it is not mandatory to have an ISBN on published books. It is up to the publisher to include it or not.

A Norwegian publisher (both ordinary publishers and self-publishers) can order ISBN number from the National library of Norway for free of charge. The NB will assign ISBN number for publications published in Norway.

ISBN-13 with EAN 13 barcode on German language book. (wikipedia.org)



However, there are two things that matter:

  1. The book must be made publicly available, i.e. it must be spread over a closed circle. It cannot be a purely private release just for the family (NB sometimes make exceptions here if there are special reasons for it)
  2. The book must be published in Norway.
Accessibility and availability

The material will be registered in the National Library’s databases as soon as possible after receipt. When NB includes the books in their collection, they will be available for the public. The first copy goes to hedging for the future. Copy no. 2 will be available in the reading room in the NB in Oslo. Copy no. 3 will be available for interlibrary loans throughout the country. In addition, copies are sent to the university libraries in Tromsø, Trondheim, Bergen and Oslo and the Sami Parliament’s libraries. But not all types of publications are included in their collection. For instance, children’s books.

NB does not purchase books for Norwegian public libraries, such as Deichman Libraries (Oslo) and “Folkebibliotek” (nation wide). Contact the Multilingual Library (“Det flerspråklige biblioteket”) and recommend your book to them, to make Tamil publications available at Oslo and nation wide public libraries.

Digitised publications

All publications that are included in the NB collection will eventually be digitalised. Publications in other languages than Norwegian will also be digitalised.
The digitalised materials can be searched on this website:
www.nb.no

But due to copyright, some of the digitalised files will be available only in the reading rooms at the NB in Solli Plass in Oslo. Other files can be accessed on your computer from your home. There is also a limited access to universities and colleges and public libraries. More information about digital accesses: https://www.nb.no/hjelp-og-informasjon/rettigheter/

Access to the National Library’s digital collections from abroad

It is possible to apply for access to the National Library’s digital collections from abroad, but then you must have a special research or documentation need. More information about access from abroud: https://www.nb.no/hjelp-og-informasjon/bruk-av-bokhylla-i-utlandet/

The Multilingual Library – Det flerspråklige biblioteket

“The Multiligual Library is a service provided by the National Library of Norway. Our role is to support other libraries in their provision of library services to a multilingual and multicultural population.” They handle multilingual publications in literature and other media.
For more information:
Norwegian: https://dfb.nb.no/
English: https://dfb.nb.no/multilingual-library

Digital materials: Ebooks

E-books need to be uploaded here:
https://www.nb.no/pliktavlevering/digital-avlevering/

However, NB does not currently have a system in place that guarantees that they can preserve files in the formats, ibook / kindle / mobi. NB therefore advices, if possible, to create a version in PDF or EPUB, so that they can ensure that they can preserve the content. In that case, the submission need to be enclosed with a letter stating that the original format is ibook or kindle or other.

Digital materials: Websites

The NB collects publicly available Norwegian material on the Internet.
Norwegian digital material on the internet includes:

  • Digital documents from the Norwegian domain (.no)
  • Digital documents from other domains that are specially adapted for Norwegian conditions or have a Norwegian publisher

If you have a website that you think the NB should preserve, you can nominate it by sending an email to nettarkivet@nb.no with the link to the website.
For more information:
https://www.nb.no/samlingen/nettarkivet/

Digital material is stored in the National Library’s digital security magazine, and it is available to the public in NB´s reading room at Solli plass in Oslo. In the long run, the material will also be available from university and college libraries and other public libraries. This will be a limited use for research and documentation purposes, governed by digital use licenses.

Digital materials: Social Media

Social media is not included in the online archive’s harvesting of websites.
One of the characteristics of social media is “Internet services that do not differentiate between producers and consumers of content”. It is difficult to place editorial responsibilities and to separate what are private statements and how these should be handled. This applies to privacy policy (Personvern). Several social media explicitly state that it is not allowed to harvest them with automatic methods. It is therefore a legal issue for foreign services such as Facebook.

Recorded music and visual media

Recorded music and live images are archived in the National Library’s security magazine in Mo i Rana. The second copy is an audience copy at the National Library in Oslo. This is not lent out, but can be listened to in separate listening rooms. Delivered audio recordings are also made available for documentation work, studies and research.

Open invitation from the National library of Norway

When DsporA Tamil Archive contacted the National library of Norway, the consultant at the section of legal deposit (pliktavlevering) responded that they do not have many titles in Tamil. They showed a great interest in receiving publications and productions. When it comes to books, as mentioned earlier, books published in Norway and that are widely available, regardless of whether they have an ISBN or not NB would like to receive them for collection, preservation and accessibility.

According to the legal deposit act (pliktavlevering), all publications, regardless of medium, published in Norway must be handed in to the National Library of Norway. This information is given to all publishers (publishing companies and self-publishers) by the NB when they assign ISBNs. So it is not certain that everyone who publishes books without ISBNs has received this information about the law. Thereby many publications will be missing at the collection of the National library of Norway.

The NB conveyed their great interest to take care of these publications! And asked DsporA Tamil Archive to help them to spread the information about legal deposit (pliktavlevering).

DsporA Tamil Archive encourage all Norwegian-Tamil authors, creators and producers to send their publications and productions to NB for preservation and accessibility.


Thank you:
The National Library of Norway


Reproduction of this article is allowed when used without any alterations to the contents and the source, DsporA Tamil Archive, is mentioned.

Updated: 11.10.2020

நோர்வே தேசிய நூலகம்: ஒப்படைப்புக் கடமை (Pliktavlevering)

English

உலகின் பழமையான மொழிகளில் ஒன்று தமிழ் மொழி ஆகும். ஆனால் நோர்வேயிய பொது நூலகங்களில் இந்த பண்டைய மொழியின் பிரதிநிதித்துவம் கவலைக்குரிய நிலையில் உள்ளது.

வசீகரன் சிவலிங்கம் DsporA Tamil Archiveயைத் தொடர்பு கொண்டு சமூகத்தில் நிலவும் ஒரு பொதுவான தேவையை பகிர்ந்து கொண்டார். ஈழத்திலிருந்து புலம்பெயர்ந்த இரண்டாம் தலைமுறைச் சேர்ந்த தமிழர் ஆகிய இவர் ஒரு கவிஞர் மற்றும் Vaseeharan Creations Sivalingam மற்றும் நோர்வே தமிழ் திரைப்பட விழா (Norway Tamil Film Festival) ஆகிய அமைப்புகளின் நிறுவுனர் ஆவார்.
நோர்வே வாழ் தமிழர்கள், உலகத் தமிழர்கள் போலவே, பல நூல்களையும் பிற எழுத்து வடிவிலான வெளியீடுகளையும் தமிழிலும், பிற மொழிகளிலும் தமிழ் மற்றும் தமிழர்களைப் பற்றி வெளியிட்டு வருகின்றனர். ஆனால் நோர்வேயிய நூலகங்களில் தமிழ் நூல்களின் பாரிய பற்றாக்குறை உள்ளது. நாம் நோர்வேயிய-தமிழ் எழுத்தாளர்களின் நூல்களை மட்டும் சேகரித்து வழங்கினாலேயே, பொது நூலகங்களில் உள்ள தமிழ் பிரிவு நிரப்பப்பட்டுவிடும்.

இது தொடர்பாக DsporA Tamil Archive நோர்வே தேசிய நூலகத்தை (Nasjonalbiblioteket – NB) தொடர்பு கொண்டது. இந்த அரச நிறுவனம் நோர்வேயில் வெளியிடப்படும் அனைத்து விதமான வெளியீடுகள்  மற்றும் தயாரிப்புகளை பேணிப் பாதுகாக்கும் பணியைக் கொண்டுள்ளது. இது நோர்வேயிய ஒப்படைப்புக் கடமைச் («pliktavlering» – legal deposit) சட்டத்தின் அடிப்படையில் அனைத்து விதமான ஊடங்களில் வெளியாகும் வெளியீடுகள் மற்றும் தயாரிப்புகளை, «ஒப்படைப்புக் கடமை» எனும் செயற்பாட்டின் கீழ் கையாளுகின்றது. இது நூல்களை மட்டும் குறிக்காது! ஆனால், இது நூல்கள் முதல் வரைபடங்கள், திரைப்படங்கள், சுவரொட்டிகள், ஒளிபரப்புகள், செய்தித்தாள்கள் மற்றும் பல.

இவ்வாறு பேணிப் பாதுகாக்கப்படும் அனைத்து விதமான வெளியீடுகளும் தயாரிப்புகளும் சமகால மற்றும் எதிர்கால படைப்பாளிகளுக்கு உத்வேகம் அளிக்கும் முக்கியமான முன்மாதிரிகளாகத் திகழ்கின்றன. அதோடு இவ்வெளியீடுகள் பேணிப் பாதுகாத்து, அவற்றை பொதுத் தளங்களில் கிடைக்கச் செய்து, அணுக்கத்துக்கும் விடும் பொழுது ஒரு அடையாள அங்கீகாரம் உருவாகின்றது. தொட்டுணரக் கூடிய மற்றும் தொட்டுணர முடியாத (physical and virtual) வெளியீடுகள் ஒருவர் தனது இருப்பை இனம் கண்டு, தனது சொந்த மொழி, பண்பாடு மற்றும் வரலாற்றுடன் தொடர்புபடுத்தி, பிரதிபலிக்க உதவும்.

முக்கியமாக, நோர்வேயிய ஒப்படைப்புக் கடமைச் சட்டத்தின் (pliktavlevering) அடிப்படையில், அனைத்து ஊடகங்களிலும் வெளியான நோர்வேயிய வெளியீடுகளும் தயாரிப்புகளும், நோர்வே தேசிய நூலகத்திற்கு (NB) ஒப்படைப்பிற்காக அனுப்பவேண்டிய கடமை (pliktavlevering) உள்ளது.

இங்கு அச்சிடப்பட்ட மற்றும் பிற ஊடகங்களில் பன்மொழி வெளியீடுகளைக் கையாளும் “பன்மொழி நூலகம்” நிறுவனத்தைப் பற்றியும் சுருக்கமாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.


உள்ளடக்கம்:
  • ஒப்படைப்புக் கடமை (Pliktavlevering): நோர்வேயிய வெளியீடுகள்
  • நூல்கள் மற்றும் பிற அச்சிடப்பட்ட வெளியீடுகள்
    • ISBN:
    • அணுக்கம் மற்றும் கிடைக்கும் தன்மை
    • எண்ணிமமயமாக்கப்பட்ட எழுத்து வடிவிலான வெளியீடுகள்
    • வெளிநாட்டிலிருந்து நோர்வேத் தேசிய நூலகத்தின் எண்ணிமச் சேகரிப்புக்கான அணுக்கம்
  • பன்மொழி நூலகம் – The Multilingual Library
  • எண்ணிமப் பொருள்: மின்நூல்
  • எண்ணிமப் பொருள்: வலைத்தளம்
  • எண்ணிமப் பொருள்: சமூக ஊடகம்
  • பதிவு செய்யப்பட்ட ஒலி மற்றும் ஒளி ஊடகம்
  • நோர்வே தேசிய நூலகத்தின் பரவலான அழைப்பு

ஒப்படைப்புக் கடமை (Pliktavlevering): நோர்வேயிய வெளியீடுகள்

நோர்வே தேசிய நூலகத்தின் (NB) ஆணையானது (mandate) “அனைத்து வகையான ஊடகங்களில் வெளியிடப்பட்ட உள்ளடக்கத்தை சேகரித்தல், பாதுகாத்தல் மற்றும் கிடைக்கச் செய்தல்» ஆகும். பாரம்பரியமாக, “வெளியிடப்பட்ட உள்ளடக்கம்” என்பது நூல்கள் மற்றும் பத்திரிகைகள் போன்ற அச்சிடப்பட்ட பொருட்களாக இருந்தன. ஆனால் இன்று «வெளியிடப்பட்ட உள்ளடக்கம்» என்பது ஒலி, காணொளி, திரைப்படம் மற்றும் எண்ணிமப் பொருள் போன்றவற்றை உள்ளடக்குகின்றது. இங்கு முக்கிய சொற்கூறு “வெளியிடப்பட்ட உள்ளடக்கம்”. இதுவே NB மற்றும் நோர்வேயில் உள்ள ஆவணகங்களின் ஆணையை (mandate) வேறுபடுத்துகிறது.
ஒப்படைப்புக் கடமை (Pliktavlevering) பற்றிய மேலதிகத் தகவலுக்கு: www.pliktavlevering.no

நூல்கள் மற்றும் பிற அச்சிடப்பட்ட வெளியீடுகள்

ஒப்படைப்புக் கடமைச் சட்டத்தின் அடிப்படையில் NB 7 நூல் பிரதிகள் வரை பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும். ஆனால் இதில் சில விதிவிலக்குகள் உண்டு. அனுப்பி வைக்கப்படும் வெளியீடுகள், NB இல் பதிவு செய்யப்பட்டு Mo i Ranaவில் உள்ள அவர்களின் பாதுகாப்பு வைப்பகத்தில் (security magazine) பேணிப் பாதுகாக்கப்படும். அதோடு, ஒஸ்லோ மற்றும் depot நூலகத்தில் உள்ள பொது சேவைகளுக்கும் பிரதிகள் வழங்கப்படும்.
NB இன் பதிவுத் தரவுத் தளம்:
http://www.oria.no/
(இத்தளத்தில் «Nasjonalbiblioteket» என்பதைத் தெரிவு செய்யவும்)

ISBN

பல தமிழ் நூல்கள் மற்றும் பிற எழுத்து வடிவிலான வெளியீடுகள் ISBN இல்லாமல் உள்ளன. இந்த நிலையால் ISBN இன் செயல்பாட்டை அறிந்து கொள்ள நாம் NBயைத் தொடர்பு கொண்டிருந்தோம். ஒரு நூலில் ஒரு ISBNயை இணைப்பது கட்டாயமற்றது. ஒரு நூல் NB இன் சேகரிப்பில் சேர்க்கப்படுவதும் மற்றும் அவர்களால் அதை பொதுப் பாவனைக்குக் கிடைக்கச் செய்வதும் ISBN எனும் கூறு தீர்மானிப்பது அல்ல. எடுத்துக்காட்டாக நூல் விற்பனையாளர்களின் எண்ணிம அமைப்பில் (booksellers’ system), ஒரு நூலை அடையாளம் காணவும், தேடவும் ISBN பயனுள்ள ஓர் கருவி ஆகும். ஆனால் வெளியிடப்பட்ட நூல்ககளில் ISBN இருப்பது கட்டாயம் அல்ல. அது வெளியீட்டாளரின்  விருப்பத்தின் அடிப்படையில் இணைக்கலாம்.

ஒரு நோர்வேயிய வெளியீட்டாளர் (வெளியீட்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் சுய வெளியீட்டாளர்கள்) நோர்வேயின் தேசிய நூலகத்திலிருந்து ISBN எண்(களை) இலவசமாக முன்பதிவு மூலம் பெற்றுக் கொள்ளலாம். நோர்வேயில் வெளியிடும் வெளியீடுகளுக்கு ISBN எண் NB ஆல் வழங்கப்படும்.

ISBN-13 with EAN 13 barcode on German language book. (wikipedia.org)

இருப்பினும், இரண்டு விடயங்கள் முக்கியமானவை:

  1. ஒரு நூல் பொதுப் பாவனைக்கு உட்படுத்த வேண்டும், அதாவது ஒரு தனிப்பட்ட வட்டத்தைத் தாண்டி பரவலாக்கப்பட வேண்டும். இது ஒரு குடும்பத்திற்கான முற்றிலும் தனிப்பட்ட வெளியீடாக இருக்க முடியாது (என்றாலும் சில காரணங்கள் இருந்தால், NB சில நேரங்களில் இங்கு விதிவிலக்குகள் செய்யும்)
  2. ஒரு நூல் நோர்வேயில் வெளியிடப்பட வேண்டும்.
அணுக்கம் மற்றும் கிடைக்கும் தன்மை

NB ஒரு வெளியீட்டைப் பெற்றுக் கொண்டதும், கூடிய விரைவில் தேசிய நூலகத்தின் தரவுத்தளங்களில் பதிவு செய்யப்படும். NB பெற்றுக் கொள்ளும் நூல்களை அவர்களின் சேகரிப்பில் சேர்க்கும்போது, அவை பொதுமக்களுக்குக் கிடைக்கும். முதல் நகல் எதிர்காலத்திற்காக பேணிப் பாதுகாத்தலுக்கு கொடுக்கப்படும். இரண்டாம் நகல் ஒஸ்லோவில் உள்ள NB இல் உள்ள வாசிப்பு (reading room) அறையில் கிடைக்கச் செய்யப்படும். மூன்றாவது நகல், நாடு முழுவதும் உள்ள நூலகங்களுக்கு இடையில் பரிமாறப்பட்டு, வாசகர்களுக்கு இரவலாக கிடைக்கும். அதோடு, துறும்ஸ், துரண்யம், பேர்கன் மற்றும் ஒஸ்லோவில் உள்ள பல்கலைக்கழக நூலகங்கள் மற்றும் சாமி நாடாளுமன்ற நூலகங்களுக்கு (Tromsø, Trondheim, Bergen and Oslo and the Sami Parliament’s libraries) பிரதிகள் அனுப்பப்படும். ஆனால் அனைத்து வகையான நூல்களும் அவற்றின் சேகரிப்பில் சேர்க்கப்படுவது இல்லை.  உதாரணமாக சிறுவர் நூல்கள்.

NB நோர்வேயிய பொது நூலகங்களான, Deichman நூலகங்கள் (ஒசுலோ) மற்றும் Folkebibliotek (நாடளாவிய பொது நூலகங்கள்), ஆகிவற்றிற்கான நூல் கொள்வனவு செய்வது இல்லை. தமிழ் நூல்கள் ஒசுலோ மற்ரும் நாடளாவிய பொது நூலகங்களில் கிடைக்கச் செய்ய நோர்வேயிய பன்மொழி நூலகம் நிறுவனத்தை («Det flerspråklige biblioteket») தொடர்பு கொண்டு உங்கள் நூலை அவர்களுக்கு பரிந்துரையுங்கள்.

எண்ணிமமயமாக்கப்பட்ட எழுத்து வடிவிலான வெளியீடுகள்

NB சேகரிப்பில் சேர்க்கப்பட்டுள்ள அனைத்து நூல்களும் இறுதியில் எண்ணிமமயமாக்கப்படும். நோர்வேயிய மொழி அல்லாத வேற்று மொழி வெளியீடுகளும் எண்ணிமமயமாக்கப்படும். எண்ணிமமயமாக்கப்பட்ட வெளியீடுகள் www.nb.no எனும் இணையத்தளத்தில் தேடி இனம் காணலாம்.

ஆனால் பதிப்புரிமை காரணமாக சில எண்ணிமமயமாக்கப்பட்டக் கோப்புகள் ஒசுலோவில் உள்ள NBஇன் வாசிப்பு அறையில் அதனைப் பயன்படுத்தலாம். ஏனைய கோப்புகளிற்கான அணுக்கம் உங்கள் வீட்டுக் கணினியில் பெறலாம். மேலும் பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் கல்லூரிகள் மற்றும் பொது நூலகங்களுக்கும் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுகம் உள்ளது.
எண்ணிம அணுக்கம் பற்றி மேலதிக தகவலுக்கு:
https://www.nb.no/hjelp-og-informasjon/rettigheter/

வெளிநாட்டிலிருந்து நோர்வேத் தேசிய நூலகத்தின் எண்ணிமச் சேகரிப்புக்கான அணுக்கம்

வெளிநாட்டிலிருந்து தேசிய நூலகத்தின் எண்ணிமச் சேகரிப்புகளை அணுக விண்ணப்பிக்க முடியும், ஆனால் ஒரு சிறப்பு ஆராய்ச்சி அல்லது ஆவணத் தேவை இருத்தல் வேண்டும். மேலதிகத் தகவல்: https://www.nb.no/hjelp-og-informasjon/bruk-av-bokhylla-i-utlandet/

பன்மொழி நூலகம் – The Multilingual Library

பன்மொழி நூலகம் என்பது நோர்வே தேசிய நூலகத்தால் வழங்கப்படும் ஒரு சேவையாகும். பன்மொழி மற்றும் பன்முக கலாச்சார மக்களுக்கான நூலக சேவைகளை பொது நூலகங்கள் வழங்குவதற்கான ஆதரவை வழங்குவது இன்நிறுவனத்தின் செயற்பாடு ஆகும்.
இவர்கள் இலக்கியம் மற்றும் பிற ஊடகங்களில் வெளியான பன்மொழி வெளியீடுகளை கையாளுகின்றன. மேலதிகத் தகவலுக்கு:
நோர்வேயியம்: https://dfb.nb.no/
ஆங்கிலம்: https://dfb.nb.no/multilingual-library

எண்ணிமப் பொருள்: மின்நூல்

மின் நூல்களை இங்கே பதிவேற்றம் செய்ய வேண்டும்:
https://www.nb.no/pliktavlevering/digital-avlevering/

இருப்பினும், தற்போது NB ibook / kindle / mobi போன்ற கோப்பு வடிவங்களை பேணிப் பாதுகாக்கும் உத்தரவாதத்தை அளிக்கவில்லை. ஏனெனில் NB அதைப்  பேணிப் பாதுகாக்கும் ஒரு அமைப்பைக் (system) கொண்டிருக்கவில்லை. எனவே, முடிந்தால், PDF அல்லது EPUB இல் ஒரு பதிப்பை உருவாக்குமாறு NB அறிவுறுத்துகிறது. இதனால் உள்ளடக்கம் பேணிப் பாதுகாக்க முடியும் என்பதை உறுதிப்படுத்த முடியும். இவ்வாறான நிலையில், ஒரு மின்நூல் வெளியீட்டை சமர்ப்பிக்கும் பொழுது, அதன் அசல் வடிவம் ibook / kindle / mobi அல்லது வேறு கோப்பு வடிவம் என்பதைக் குறிப்பிடும் கடிதத்தை இணைத்து அனுப்பவும்.

எண்ணிமப் பொருள்: வலைத்தளம்

இணையத்தில் பொதுப்பாவனையில் கிடைக்கும் நோர்வேயிய பொருட்களை NB சேகரிக்கின்றது. இணையத்தில் நோர்வேயிய எண்ணிமப் பொருள் பின்வருமாறு:

  • நோர்வேயிய இணையக் களத்திலிருந்து (.no) உருவாகும் எண்ணிம பொருட்கள்
  • நோர்வேயிய நிலைமைகளைத் தழுவிய விடயங்கள் அல்லது நோர்வேயிய வெளியீட்டாளரைக் கொண்ட பிற இணையக் களங்களிலிருந்து உருவாகும் எண்ணிம பொருட்கள்.

NB பேணிப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் நினைக்கும் வலைத்தளம் உங்களிடம் இருந்தால், வலைத்தளத்திற்கான இணைப்பை nettarkivet@nb.no க்கு மின்னஞ்சல் அனுப்புவதன் மூலம் அதை நீங்கள் பரிந்துரைக்கலாம்.
மேலதிகத் தகவலுக்கு:
https://www.nb.no/samlingen/nettarkivet/

எண்ணிம பொருள் தேசிய நூலகத்தின் எண்ணிம பாதுகாப்பு வைப்பகத்தில் சேமிக்கப்படும் (digital security magazine). மேலும் இது ஒஸ்லோவில் உள்ள Solli Plassல் உள்ள NB இன் வாசிப்பு அறையில் (reading room) பொதுமக்களுக்கு கிடைக்கும். காலப் போக்கில், பல்கலைக்கழகம் மற்றும் கல்லூரி நூலகங்கள் மற்றும் பிற பொது நூலகங்களிலிருந்தும் இப்பொட்களை பயன்படுத்தலாம். இது எண்ணிம பயன்பாட்டு உரிமங்களின் அடிப்படையில் ஆராய்ச்சி மற்றும் ஆவணப்படுத்தல் நோக்கங்களுக்காக வரையறுக்கப்பட்ட பயன்பாட்டிற்கு இருக்கும்.

எண்ணிமப் பொருள்: சமூக ஊடகம்

சமூக ஊடகங்கள் Online archive’s harvesting of websites இல் சேர்க்கப்படுவது இல்லை. சமூக ஊடகங்களின் சிறப்பியல்புகளில் ஒன்று “இணைய சேவைகளின் உள்ளடக்கத்தில் தயாரிப்பாளர்கள் மற்றும் பயனாளர்கள் இடையே வேறுபாடின்றி இருத்தல்”. ஆசிரியர் பொறுப்பை இனம் காண்பது; தனியார்அறிக்கைகள் (private statements) எவை என்று இனம் காண்பது; அதோடு அவை எவ்வாறு கையாளப்பட வேண்டும் என்பதைப் பகுத்தறிவது கடினம். இது தனியுரிமைக் கொள்கைக்குள் (privacy policy/ personvern) உட்பட்டது. பல சமூக ஊடகங்கள் தானியங்கி முறைகள் மூலம் அவற்றை Online archive’s harvesting செய்ய அனுமதிக்காது என்று அவர்களே வெளிப்படையாகக் கூறுகின்றன. எனவே வெளிநாட்டுச் சேவைகளான முகநூல் போன்றவற்றைப் பேணிப் பாதுகாத்தலில் சட்டப்பூர்வ சிக்கல்கள் உள்ளது.

பதிவு செய்யப்பட்ட ஒலி மற்றும் ஒளி ஊடகம்

பதிவு செய்யப்பட்ட ஒலி மற்றும் ஒளி ஊடகங்கள் Mo i Rana வில் உள்ள தேசிய நூலகத்தின் பாதுகாப்பு வைப்பகத்தில் (security magazine) பேணிப் பாதுகாக்கப்படும். இரண்டாவது நகல் ஒஸ்லோவில் உள்ள தேசிய நூலகத்தில் பார்வையாளர்களின் பாவனை நகலாக வைக்கப்படும். இது பயனாளர்களிடம் இரவலுக்கு வழங்கப்படுவது இல்லை. ஆனால் தனித்தனியே ஒழுங்கு செய்யப்பட்டுள்ள கேட்டல் அறைகளில் அதனை கேட்கலாம் மற்றும் பார்க்கலாம். இவ்வாறு வழங்கப்பட்ட ஒலிப் பதிவுகள் ஆவணப் பணிகள், ஆய்வுகள் மற்றும் ஆராய்ச்சிக்கு பயன்படுத்தலாம்.

நோர்வே தேசிய நூலகத்தின் பரவலான அழைப்பு

DsporA Tamil Archive நோர்வே தேசிய நூலகத்தைத் தொடர்பு கொண்டபோது, ஒப்படைப்புக் கடமைப் பிரிவின் (pliktavlevering) ஆலோசகர் தமிழில் பல வெளியீடுகள் தம்மிடம் இல்லை என்பதைக் கூறினார். தமிழ் வெளியீடுகள் மற்றும் தயாரிப்புகளைப் பெற்றுக்கொள்வதில் அவர் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினார். முன்னர் குறிப்பிட்டபடி, நோர்வேயில் வெளியிடப்பட்ட நூல்களில் ISBN இருக்கிறதா இல்லையா என்பது முக்கியம் அல்ல. ஆனால் அவை பரவலான வெளியீடாக இருத்தல் வேண்டும். அவ்வாறான வெளியீடுகள் NB தனது சேகரிப்பு, பேணிப் பாதுகாத்தல் மற்றும் அணுக்கத்துக்குப் பெற விரும்புகின்றதைத் தெரிவித்தார்.

ஒப்படைப்புக் கடமைச் சட்டத்தின் அடிப்படையில் (pliktavlevering), நோர்வேயில் வெளியிடப்பட்ட அனைத்து வெளியீடுகளும் நோர்வே தேசிய நூலகத்தில் ஒப்படைக்கப்பட வேண்டும். NB ஒரு ISBN யை ஒரு வெளியீட்டாளருக்கு வழங்கும் போது, அவர்கள் இத்தகவலை அனைத்து வெளியீட்டாளர்களுக்கும் (வெளியீட்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் சுய வெளியீட்டாளர்கள்) கூறுவார்கள். எனவே, ISBN இல்லாமல் வெளியிடும் அனைவருக்கும் இந்த ஒப்படைப்புக் கடமைச் சட்டத்தின் தகவல் கிடைத்திருக்கும் என்பது உறுதி அல்ல. இதனால் நோர்வேயின் தேசிய நூலகத்தின் சேகரிப்பில் பல வெளியீடுகள் இல்லாமல் உள்ளது.

இவ்வாறான வெளியீடுகளை பேணிப் பாதுகாப்பதில் NB தமது மிகுந்த ஆர்வத்தை வெளிப்படுத்தியது. ஒப்படைப்புக் கடமை (pliktavlevering) பற்றிய தகவல்களை பரப்பி உதவுமாறும் DsporA Tamil Archive வைக் கோரியது.
அனைத்து நோர்வேயிய-தமிழ் எழுத்தாளர்கள், படைப்பாளிகள் மற்றும் தயாரிப்பாளர்களை தமது வெளியீடுகளையும் தயாரிப்புகளையும், பேணிப் பாதுகாக்கவும் மற்றும் அணுக்கத்துக்கு விடவும், NB க்கு அனுப்பி வைப்பதை DsporA Tamil Archive ஊக்குவிக்கின்றது.


நன்றி:
நோர்வேயியத் தேசிய நூலகம் – The National Library of Norway


உள்ளடக்கங்களில் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் பயன்படுத்தும்போதும் மற்றும் மூலமான DsporA Tamil Archive வை குறிப்பிடும் போதும் இந்த கட்டுரையின் மறு உருவாக்கம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.

புதுப்பிக்கப்பட்டது: 11.10.2020